|
|
Kajko i Kokosz
[ red ]
Pewnego pięknego wakacyjnego dnia postanowiłem zrobić porządek w moich starych szpargałach. Porządkując je natknąłem się na swoje stare komiksy (a wierzcie mi mam ich dużo). Przeglądając je zwróciłem uwagę na stare wydanie Kajka i Kokosza. Postanowiłem przerwać porządki i wziąłem się do lektury. Po przeczytaniu komiksu miałem ochotę przeżyć to jeszcze raz tak, więc doszedłem do swojej półki z płytami kompaktowymi i wziąłem płytkę z pełniakiem Kajka i Kokosz, następnie bez chwili wąchania udałem się do komputera, aby włączyć grę.
Historia rozpoczyna się blisko trzydzieści lat temu, gdy pewien rysownik pod tytułem Janusz Christa narysował komiks Kajtek i Koko. Opowiadał on o przygodach dwóch kolegów z jednego podwórka, którzy przeżywali różne niebezpieczne przygody. Po kilku (lub kilkunastu nie pamiętam dobrze) latach na fali popularności Asterixa oraz (i) Obelixa ten sam autor postanowił wydać nowy komiks zatytułowany Kajko i Kokosz, był to prequel jego pierwszego dzieła osadzony w średniowieczu. Opowiadał on on dwójce dzielnych wojów, którzy muszą przeciwstawiać się władzy niegodziwego Hegemona władcy zbójcerzy.
W tym miejscu rozpoczyna się gra. Otóż owi zbójcerze postanowili pozbawić Mirmiłowo wody. Jak to? Proste, w Mirmiłowie była jedna studnia (???). W tym momęcie nasi wojowie ruszają na pomoc. W tym celu muszą się udać na wyspę pani przyrody w celu uzyskania magicznego liścia, który przywróci wodę w studni. Podczas tej wyprawy napotkamy wiele niebezpiecznych pułapek oraz przyjaznych nam osób, którym będziemy musieli pomóc.
Pozytywnie należy ocenić część merytoryczną gry. Zagadki, choć proste potrafią wciągnąć gracza na wiele godzin, przykładem tego jest moja mama, która potrafiła spędzić przy tej grze wiele godzin (przynajmniej miałem spokój). Tutaj należy wspomnieć, że gra ma nie powtarzalny klimat, średniowiecznej Polski, te wszystkie imiona bohaterów i same budowle sprawiają wrażenie jakbyśmy przenieśli się w czasie (oczywiście do komiksu). Największą zaletą tej części gry jest oczywiście humor głównych bohaterów gry. W grze usłyszmy wiele fajnych tekstów, jeżeli mi nie wieżyce wystarczy spojrzeć na screeny.
|
|
Grafika w grze, choć jest dosyć archaiczna potrafi ucieszyć oko, jest prawie identyczna jak ta z komiksów pana Christy, jedyne, co w niej razi to niska rozdzielczość oraz liczba kolorów, w której gra jest wyświetlana. Trzeba tutaj dodać, że gra, chociaż wykorzystuje kartę VGA to wygląda naprawdę imponująco, nawet lepiej niż "Teenagent".
Jeżeli chodzi o dźwięk to grze należy się duży minus. Po pierwsze wszystkie sample odtwarzane przez naszą kartę dźwiękową brzmią jakby były nagrywane przez mikrofon podłacznony do domowego komputera. Przez to dźwięk jest niewyraźny, w tle słychać trzaski oraz popiskiwanie. Ten efekt dostrzegany był na czterech z czterech testowanych komputerów. Idętycznie wyglądają dialogi mówione. Co prawda w menu konfiguracyjnym gry możemy wybrać częstotliwość, z jaką mają być odtwarzanie sample, ale to wcale nie poprawia ich jakości. Dodatkowym minusem należy uhonorować całkowity brak muzyki. Przecież gra powstała w wersji CD gdzie bez problemu można był ją dodać w formacie Audio CD., Ale jak widać naszym programistą się porostu nie chciało.
Według mnie Kajko i Kokosz to jednak dobra pozycja dla wielbicieli gier przygodowych. Zwłaszcza, że w grach przygodowych nie liczy się graficzka i dźwięk tylko fabuła klimat oraz grywalność. Jeżeli szukacie gry to mam dla was dobrą wiadomość. Gra była w CD-ACTION w pełnej wersji wraz z dialogami mówionymi (CDA 4/98). Ogólnie oceniam grę pozytywnie.
PS. W wersji CD oprócz samej gry możemy poczytać sobie pełną wersje komiksu o przygodach naszych dzielnych wojów tym razem w Krainie Borostworów.
Nazwa gry: Kajko i Kokosz
Producent: Seven Stars
Polski dystrybutor: Seven Stars
Wymagania sprzętowe: 286, VGA, CD-ROM, SOUND BLASTER
Cena: Pełniak CDA 4/98
OCENA OGÓLNA: 6+
Plusy: Kajko i Kokosz, zagadki, humor, interface, małe wymagania sprzętowe
Minusy: Grafika, dźwięk, głosy lektorów w wersji CD
Komentarz: Gra ma problemy z nowymi kartami dźwiękowymi.
|
|
