Emulacja Maca
Spis treści
1. Informacje nt. Macintoshów
1.1. Wstęp
1.2. Macintoshe
1.2.1. Procesor
1.2.2. MacOS
2. Emulacja
2.1. ROM
2.2. MacOS
2.3. Emulatory
2.3.1. Basilisk II
2.3.2. Fusion
2.3.3. vMac
3. Obsługa "udawanego" Maca
3.1. Powiększanie twardziela
3.2. Internet
3.3. Kopiowanie
3.4. Tips & Tricks
3.5. Rozpakowywanie
3.6. Polskie znaki
4. Słownik
1. Informacje nt. Macintoshów
1.1. Wstęp
Zapewne słyszeliście coś o Macintoshu. Jest to (podobnie jak PC, Amiga, czy Atari) jeden z typów komputera. Znany on jest ze śmiesznie prostego systemu operacyjnego (czyli MacOSu) i tego, iż jest potęgą w DTP (DeskTop Publishing). Aktualnie większość czasopism i książek jest składana na Macach. Niestety Macintoshe mają jeszcze jedną cechę. Są bardzo drogie :(. No, ale od czego są emulatory? W tym tekście postaram się dogłębnie omówić emulację Maca (jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej, zajrzyj na moją stronę - Maculation).
1.2. Macintoshe
Istnieje kilka rodzajów Macintoshy i kilkaset różnych modeli. Zacznę więc od największego podziału: ze względu na rodzaj procesora.
1.2.1. Procesor
W pierwszych Macach (od 1985 do 1994 roku) zastosowano ten sam typ procesora, co w Atari ST i Amigach, czyli Motorola 680x0. Jednym z pierwszych Macintoshy, był Mac 128k, posiadający tylko 128 KB pamięci RAM. Później było kilka innych modeli, aż powstał Mac Plus. Wspominam o nim, gdyż później zajmiemy się kilkoma emulatorami tego komputera. Później powstawały modele typu LC, II, Performa, Centris i Quadra (niektóre z nich także są emulowane). Istnieje jednakże inny procesor: PowerPC. Ten typ niestety nie jest emulowany, a wszystkie nowe Maki są wyposażone właśnie w niego :( Tak więc nie wszystkie Macintoshowe programy daje się udawać na PC.
1.2.2. MacOS
Następny podział tworzy się, gdy zobaczymy sobie system. Pierwsze MacOSy (0.7 - 3.3) różniły się drobiazgami. Były to jednak w pełni graficzne środowiska pracy. Od 6.0 mieliśmy jużwielozadaniowość (czyli multitasking). Umożliwiało to uruchomienie kilku programów naraz. Dzisiaj w czasach Linuxów, Windowsów czy innych BeOSów, nie jest to niczym dziwnym. Jednak kiedyś - za czasów DOSa, gdy można było uruchamiać tylko jeden program naraz, była to rewolucja. Wersja 7.0 wprowadziła całą masę udogodnień, takich jak pomoc on-line, ładniejszy wygląd, możliwość podłożenia jako "tapety" dowolnego obrazka, oraz wygodnej pracy w sieci. Później jest stabilniejsza wersja 7.5. Wszystkie MacOSy do tej wersji są darmowe - można je ściągać bez obaw (a skąd? - na przykład z mojej stronki). Późniejsze wersje są już komercyjne. Następnie powstał MacOS 8.0. Miał on już ładny trójwymiarowy wygląd i dobrą obsługę PPC. Wersja 8.1 jest ostatnią którą można uruchomić na emulatorach. Dalsze wymagają już PPC. MacOS 9.0 ma jeszcze ładniejszy wygląd :) i co najważniejsze, możliwość zalogowania za pomocą głosu. MacOS X - najnowszy wytwór Apple (producenta Maców i MacOSu) opiera się już na Linuxie
2. Emulacja
Przejdźmy więc do emulacji Maca. Potrzebne są do tego trzy rzeczy: emulator, MacOS, i ROM. Zacznę od końca.
2.1. ROM
Czyli Read Only Memory. W ROMie znajdują się dane, bez których nie odpalimy naszego emulatora. Niestety, ROM jest nadal chroniony prawami autorskim Apple. Tak więc "zdobycie" go jest nielegalne. Jedynym uczciwym sposobem wejścia w posiadanie ROMu Maca, jest zakup tego komputera i skopiowanie ROMu za pomocą specjalnego programu. Co prawda można go nieraz znaleźć w sieci, ale jest to nadal nielegalne. Proszę nie mailować do mnie w sprawie ROMu - takie listy będę ignorował.
2.2. MacOS
Tu jest już trochę weselej - można go zdobyć w pełni legalnie i to za darmo. Jedynie MacOS 8.0 i nowsze są komercyjne. Resztę można ściągnąć z sieci (polecam swoją stronę - znajdziecie tam MacOS 7.5 w formacie "strawnym" dla emulatorów)
2.3. Emulatory
Czyli :) programy PeCetowe, umożliwiające udawanie Maca. Istnieje kilka emulatorów dla PC. Są to: Basilisk II (emulator serii LC, II, Performa, Centris i Quadra), Fusion (DOSowy emulator Maca, wolniejszy niż Basilisk II) i vMac (emulator Maca Plus). O reszcie emulatorów lepiej nie wspominać - są one albo wolne, albo mają koszmarny system obsługi. Wszystkie omówione tu emulatory można ściągnąć z Maculation.
2.3.1. Basilisk II
Basilisk II to jeden z lepszych emulatorów Macintosha 680x0. Posiada on wiele ciekawych cech (emulacja prawie wszystkich Maców z procesorem 680x0, czy łatwa wymiana danych z Mac-em) dzięki którym emulowanie Maca to czysta przyjemność (przynajmniej dla mnie, nie wiem co czuje mój Celeron 400, grzeje się do 70 C :-).
KONFIGURACJA
Program Basilisk II setup udostępnia nam kilka zakładek. Zakładkę Info pozostawię bez komentarza.
Następnie mamy General. Tutaj można ustawić sobie z czego ma się nam Mac botować (Boot driver) i jaki to ma być Macintosh (Model ID). Warto zauważyć że można wybrać od Maca II aż do Quadry. Model is compatible... mówi nam czy na tym modelu Maca odpali się system 8.0 (i 8.1). 68881 or 68040 FPU emulation enabled włącza i wyłącza koprocesor (polecam włączyć - szybsza emulacja), a w CPU ustalamy sobie model procesora. Najlepiej oczywiście wziąść 68040. Preferences file name to nazwa pliku w którym zapiszemy konfigurację. Można to zostawić bez zmian.
Następna zakładka to Memory. Zgodnie z nazwą ustalamy tu opcję pamięci. Ilość (w MB) wpisujemy w RAM size, a plik z ROM-em, ustawiamy w ROM file path. Liczby ROM type, ROM checksum, itd., wskazują na rodzaj ROM-u.
W zakładce Screen ustalamy rodzaj emulowanego monitora. Screen type możemy ustawić czy obraz Mac-a ma być wyświetlany w oknie, czy na pełnym ekranie, Screen width i Screen height to odpowienio szerokość i wysokość, Colors to liczba kolorów, a Refresh rate, wbrew nazwie, pozwala wybrać tryb graficzny. Miliseconds ... zostawiamy bez zmian, Display real frame rate pozwala nam włączyć i wyłączyć licznik ramek, a Disable Windows 98 screen optimization, pozwala nam wyłączyć optymizację obrazu Windy 98 (cokolwiek by to nie było ;-)
Keyboard pozwala nam ustawić, jaki klawisz Mac-a będzie dostępny pod jakim klawiszem pieca (Edit keyboard codes), lub przełączać gotowe klawiatury różnych modeli Maca (Keyboard type), a posiadacze Windows NT mogą sobie dodatkowo ustawić, by działały skróty klawiaturowe Macintosha.
W Mouse ustawiamy do czego można użyć RMB, czy menu ma się zawieszać do puszczeniu LMB i do czego ma służyć kółeczko przy myszy (ja mam nawet dwa ;-)
Disk to jedna z ważniejszych zakładek, pozwalająca nam na stworzenie i ustawienie dysków naszego Mac-a. W Installed disks mamy listę zainstalowanych dysków Mac-a, a w Available disks listę dysków które możemy w MacOS-ie umieścić. Up i Down pozostawię bez komentarza, w Browse możemy wskazać emulatorowi dysk w formacie *.hf? lub *.dsk (tu wskazujemy emulatorowi dysk z sytemem, ściągnięty z Maculation), a w Create można stworzyć nowy dysk. Po kliknięciu na tej opcji, w okienku które się pojawi, ustawiamy, gdzie ma się utworzyć dysk (Browse) i jaką ma mieć pojemność (Size in megabytes). Po kliknięciu OK odpowiedni dysk zostanie stworzony, i dodany do Installed disks. Opcja Enable polling pozwala na automatyczne sprawdzanie, co nowego pojawiło się w stacji dysków lub w CD-ROM-ie.
SMP to opcja dla NT i pozwala na ustawienie, który procesor będzie odpowiedzialny za które operacje (jak ktoś ma komputer z kilkoma procesorami).
Opcje w Debug-u najlepiej pozostawić niezmienione, ale jeśli ktoś mniej więcej wie o co chodzi, to za pomocą tych gadżetów można ustawić odpowiednio:
Zakładka My computer pozwala na włączenie systemu plikó PC do Mac-a. Zaznczaczamy tą opcję, a następnie wybieramy dyski, jakie mają się nam pokazać w ikonce "My computer na blacie Findera. W File type mappings możemy wybrać jakie rozszerzenie Windowsowe zamieni się na jaki typ pliku w Finderz-e.
W Misc ustawiamy, czy okno z emulacją ma być zawsze na wierzchu (Always Topmost window) oraz czy "kasza" niskiej pamięci (?) ma być wyłączona (podobno zwiększa to szybkość na MacOS-ie 8). Gadżet cykliczny pozwala na wybranie, czy po wyłączeniu Mac-a (Specjalne/Wyłącz się) Setup ma się uruchomić ponownie (Automatically restart the GUI), nie uruchamiać (Don't restart the GUI) lub uruchomić zminimalizowane (Automatically restart the GUI minimized).
W Audio ustawiamy opcje dotyczące dźwięku. Enable the audio component pozwala włączyć lub wyłączyć dźwięk. Disable audio... umożliwia wyłączenie dźwięku, gdy emulator jest niekatywny. Get hardware volume pozwala na pobieranie głośności z Mac-a. Enable startup sound włącza lub wyłącza dźwięk, podczas uruchamiania Mac-a. Number of buffers pozwala na określenie ilości buforów dźwiękowych (im więcej, tym lepiej, ale wystarcza już ok. 4-5), a w Buffer sizes określamy wielkość dla poszczególnych częstotliwości (polecam zostawić jak jest)
Dzięki Floppy możemy ustawić preferencje stacji dyskietek. Po zaznaczeniu Boot from floppy allowed emulator będzie próbował zabootować się ze stacji dyskietek (przydatne gdy mamy dyskietkę z systemem i chcemy go zainstalować) Installed floppies i Avaible floppies wyświetla odpowiednio stacje zainstalowane w systemie i te które możemy zainstalować (<< i >> służą do przenoszenia stacji między oknami), a przycisk z przydługawym napisem służy do ustawienia, czy na danej stacji (a raczej dyskietce w niej się znajdującej) można zapisywać dane.
CD-ROM jak sama nazwa wskazuje, pozwala na ustawienie CD-ROM-u (uwaga, aby skorzystać z CD-ROM-u należy przegrać pliki z folderu CD-ROM Drivers/9x, lub CD-ROM Drivers/NT4 and Win2k do katalogu Windows/System). CD-ROM enabled włącza i wyłącza CD-ROM, Dwa okienka działają analogicznie jak w ustawieniach Floppy i Disk, a Use Windows 95/98 real mode CD drivers, włącza Prawdziwy Tryb Sterowników CD (cokolwiek by to nie znaczyło).
SCSI pozwala na włączenie (SCSI enabled) urządzeń SCSI, trybu "zastąpienia", czyli nasz CD-ROM widziany jest jako HD, oraz przyporządkowanie odpowiednich urządzeń (niekoniecznie SCSI) do odpowiednich slotów SCSI. Zmienianie czegokolwiek w tej zakładce nie jest potrzebne dla przeciętnego użytkownika, a zaawansowani sami sobie poradzą.
Bardziej przydatna jest zakładka Ports, pozwlająca na przyporządkowanie portu modemu i drukarki, do odpowiedniego portu PieCa (FILE pozwala na zapisanie danych przekazywanych do portu, do odpowiedniego pliku, wskazanego przez Browse)
Co do Ethernetu nie będę się wypowiadał, gdyż nie jestem w sieci lokalnej i u mnie nic z tych opcji nie jest dostępne.
Priorites pozwala na ustawienie priorytetów (Lowest - niski, Below normal - średni niski, Normal - zwykły, Above normal - średnio-wysoki, Highest - Wysoki) odpowiednim blokom emulacji, gdy Basilisk jest aktywny i gdy jest nieaktywny. Tego także nie radzę zmieniać.
Dzięki Routerowi będziemy mogli bawić się siecią na naszym emulatorze. Polecam zaznaczyć Enable NAT/Router module.
Natomiast zakładka JIT pozwala na włączenie emulacji JIT (Just In Time), dzięki czemu emulator dostaje niezłego kopa. Najlepiej zaznaczyć tylko Enable JIT Compiler oraz Enable JIT FPU.
Po takiej konfiguracji klikamy na Run (lub wciskamy F1). Mac powinien się uruchomić.
2.3.2. Fusion
Sztoby zainstalować Fusiona dla PieCa, najpierw ściągamy archiwum z takowym (chyba nie muszę mówić skąd :), rozpakowujemy archiwum, uruchamiamy Install.exe podajemy informacje, skąd chcemy zainstalować i gdzie chcemy dokonać tego czynu :). Po wszystkim. Teraz kopiujemy plik ROM (512 lub 1024 KB) i MacOS w formie plikopartycji (czyli taki, jaki jest na Maculation) do katalogu z Fusionem. Odpalamy plik Setup.exez tego katalogu. Na pytanie, odpowiadamy Y. Mamy ekran podzielony na dwie części - zakładek i opcji.
Pierwsza jest zakładka Advenced. Możemy tu wybrać model Maca (Machine ID), rodzaj dźwięku, obwieszczającego uruchomienie Maca - Startup Sound, oraz czy Macintosh ma posiadać koprocesor matematyczny - czyli opcja Fast Math.
Następna zakładka to CD-ROM. Tu wybieramy, czy nasz mac ma posiadać CD-ROM, odpowiada za to opcja CD-ROM Support. Można też ustawić bootowanie z CD-ka - to ustawiamy opcją Boot Priority.
W Video możemy wybrać sterownik graficzny - dokonuje się tego opcją Select. Można też ten sterownik usunąć - patrz Remove, oraz ustawić mu preferencje - Setup. Najlepiej wybrać odpowiedni sterownik drogą doświadczalną.
ADB, jak sama nazwa wskazuje, pozwala na przystosowanie myszy oraz klawiatury. Po wybraniu, ukazuje nam się okno z wyborem: Keyboard, oraz Mouse (znaczenie jest oczywiste :). W Keyboard, ustawiamy layout (czyli mapę) klawiatury, sposób na jej obsługę (dostępne są opcje - Hdware - czyli bezpośrednio, Direct - korzystając ze sterowników, BIOS - obsługa zawarta w biosie), oraz to, który guzik ma być odpowiednikiem klawisza Kontrola. W oknie Mouse, możemy ustawić za co będzie odpowiedzialny prawy, a za co lewy, klawisz myszki.
Dzięki Floppy, możemy ustawić preferencje stacji dysków. Internal 0 i 1, umożliwia nam przypis literki stacji PC, do stacji Maca, a Auto-Detect Time, ustawia co ile sekund emulator będzie sprawdzał stację w poszukiwaniu dyskietki.
W SCSI, ustawiamy, jakie urządzenie, ma być przypisane pod jaki numerek SCSI.
Dziwnie nazwana zakładka Devices, umożliwia stworzenie (Options/Create Hardfile), usunięcie (Options/Delete Hardfile), zaznaczenie do współpracy (Select), oraz usunięcie z tejże współpracy (Remove) plikopartycji.
O Network nie będę się wypowiadał z wiadomych przyczyn :)
Ports pozwala na wybranie odpowiednego PCtowego portu jako port Maca (drukarki, lub modemu).
Memory - tu ustawiamy ilość pamięci.
W ROM File wybieramy ROM Maca.
Config pozwala na załadowanie (Load), zapisanie (Save), skasowanie (Delete) konfiguracji, oraz skasowania pamięci PRAM Maca.
W Sound można ustawić dźwięk, jednak wymaga to wiedzy na temat swojej kart dźwiękowej.
Sys Info podaje informacje na temat systemu, a Launch Emulator, odpala emulator :)
2.3.3. vMac
Choć Macintosh kojarzony jest teraz głównie z PowerMacami, lub w ostateczności z Quadrami czy czymś takim, nie można jednak zapomnieć o modelach, które przyczyniły się do wzrostu popularności tychże komputerów. Na przykład o Mac Plus-ie.
Jego emulacja jest także możliwa. Konieczny jest do tego vMac. Po rozpakowaniu archiwum, należy poczynić kilka dodatkowych kroków:
3. Obsługa "udawanego" Maca
Jeśli do tej pory wszystko się udało, masz już przed sobą biurko MacOS (tak to się nazywa). Po pół godzinie powinieneś stać się już ekspertem od MacOSu - jest on bardzo przyjazny. Jednak kilka rzeczy może sprawić Ci trudności. Oto co możesz jeszcze zrobić.
3.1. Powiększanie twardziela
Spora część osób, które ściągnęły sobie MacOS z mojej strony, chciałoby móc dać mu więcej miejsca na programy, gry, itp. Jak to zrobić? Nie jest to trudne. Aby to uczynić należy stworzyć nową, większą plikopartycję i przegrać na nią zawartość tej starej. OK. Najpierw należy wejść do GUI Basiliska zakładka Disk. Teraz klikamy na Create. W górnym polu wpisujemy ścieżkę dostępu do tworzonej plikopartycji, natomiast na dole jej wielkość w MB. OK. Partycja powinna się automatycznie podmontować. Uruchamiamy emulator (oczywiście system też trzeba mieć zamontowany). Pojawiło się dziwne okno. W polu Name wpisujemy nazwę dysku (na przykład Macintosh HD). Klikamy Initialize. Właśnie sformatowaliśmy nową partycję. Teraz otwieramy dysk z systemem (domyślnie System 7.5). Edit/Select All. Przeciągamy ikony na symbol nowego dysku (Macintosh HD). Po skopiowaniu wyłączamy maca i odmontowujemy oryginalny dysk z systemem (czyli w zakładce Disk zaznaczamy partycję ściągniętą z Maculation i klikamy >>, później można ją usunąć). Jeśli teraz system uruchamia się normalnie mamy do dyspozycji więcej miejsca na twardzielu.
3.2. Internet
Jeśli posiadamy PC z Winblows i najnowszą wersję emulatorka Basilisk II, możemy skonfigurować połączenie z siecią, bez bawienia się z konfiguracją modemu, itp. Należy ściągnąć i zainstalować Open Transport (jest na moim serwisie), a po restarcie wybrać Jabłko/Control Panels/TCP/IP. Teraz w Connect via wybieramy Ethernet, a w Configure - Manually. W IP Address wpisujemy dowolny adres, na przykład 10.10.10.10, w Subnet mask, 255.255.255.0, natomiast w Router address adres jaki nasz komputer ma ustawiony w Wingrozie (żeby to sprawdzić uruchom program C:\WINDOWS\WINIPCFG.EXE). W polu Name server addr. wpisujemy numery DNS serwerów TPSA (czyli 194.204.152.34 oraz 194.204.159.1). Teraz w menu Edit wybieramy User Mode. W okienku klikamy na Advanced i OK. Upewniamy się że Use 802.3 jest odznaczone. Klikamy na Options i wybieramy Active oraz odznaczamy Load only whem needed. Teraz zamykamy tablicę kontrolną (oczywiście zapisując zmiany). Jeśli teraz mamy ochotę np. poserwować macową netszkapą, to przed uruchomieniem Bazyla łączymy się przy pomocy dial-upa. Po połączeniu uruchamiamy basiliska i wszystko działa (sprawdzałem :).
3.3. Kopiowanie
Często zdarza się że musimy coś skopiować z virtualnego Maca na Pieca. Tu pojawia się problem - jak to zrobić? Przedstawiam kilka sposobów działających z Basiliskiem II:
Sposób pierwszy
Do wykorzystania tego sposobu potrzebujemy programu HFVExpoler (dostępnego na Maculation). Co robimy? Odpalamy HFVExplorera. Następnie z menu File wybieramy opcję Open volume. Teraz wskazujemy programowi plik z plikopartycją udającą twardziel, zawierający dane do przeniesienia. Aby przegrać plik, przy pomocy drzewa po lewej stronie wskazujemy Explorerowi katalog, a następnie przeciągamy na niego macowy plik z lewej strony.
Sposób drugi
Do tego sposobu potrzebujemy już Basiliska II. Wchodzimy w konfigurację tego emulatora i szukamy zakładki My computer. W zakładce tej zaznaczamy opcję Enable external file system. Po uruchomieniu emulacji, zauważamy na blacie nową ikonkę - My computer. Po prostu kopiujemy pliki na tą ikonkę (pliki znajdować się będą w katalogu Basilisk II\Virtual Desktop). Można też przenieść pliki na teczkę pc-towego dysku znajdującego się w katalogu My computer. Wtedy pliki pojawią się tam, gdzie je przenieśliśmy.
Sposób trzeci
Ostrzegam: korzystając z tego sposobu można stracić dane z pc-towego dysku!!! Wchodzimy do preferencji Basiliska II, do zakładki Disk. Teraz przenosimy literkę dysku z prawego okna do lewego. Jeśli chcemy nagrać coś Z pc DO maca, można odpalać emulację. Jeśli przenosimy Z maca DO pc, trzeba zmienić ustawienie gadżetu cyklicznego z Mount this volume read-only na Mount this volume read/write. Uwaga!!! Ten sposób można stosować tylko gdy mamy rozszerzenie PC Extension. IMHO lepiej i bezpieczniej zastosować sposób drugi.
3.4. Tips & Tricks
Praktycznie każdy system operacyjny posiada kilka możliwości, których nie jesteśmy świadomi na początku jego użytkowania (na przykład, że przycisk Start może służyć do wyłączania komputera :))) Nie inaczej jest z Macintoshem - tu możliwości kryją się pod 3 klawiszami obok spacji - Kontrola, Opcja, Polecenie (Control, Option, Command). W standardowym układzie klawiatury Basiliska II dla Windows, klawisze te emulowane są następująco:
Dobra, po takim wstępie możemy przystąpić do sztuczek :)
Raczej nieprzydatne
Jedną z trudniejszych rzeczy do zrobienia na emulowanym Macu jest rozpakowanie macowych gier/programów ściągniętych pod Win, tak aby poprawnie działały. Większość przeznaczonych dla maca w internecie, spakowana jest w formacie BIN, SIT lub SEA. Aby je rozpakować należy posiadać Stuffit Expander (jest na Maculation). Najpierw jednak należy "pomieszać" trochę z konfiguracją Basiliska II. Otwieramy zakładkę My Computer i klikamy na przycisk File type mappings. W tym okienku klikamy na New. Teraz wypełniamy pola według tabelki (po wypełnieniu według jednego wiersza tabeli, ponownie klikamy New):
Klikamy OK. Teraz po skopiowaniu spakowanego pliku (przy pomocy sposobu drugiego - patrz art. Kopiowanie), plik ten rozpakuje się nam po dwukliknięciu na nim (jeśli mamy zainstalowany Stuffit Expander, rzecz jasna :)
3.6. Polskie znaki
Aby mieć polskie znaczki należy ściągnąć z działu Programy na Maculation obraz dysku "Fonty PL". Teraz podmontowujemy to jako dysk i uruchamiamy Maca. Rzeczywiście - mamy na blacie nowy dysk. Zaglądamy co się tam znajduje - dwa katalogi. Teraz wchodzimy do katalogu o nazwie Fonty. Teraz otwieramy dysk System 7.5 (ten na którym mamy system). Szukamy ikony System folder. Nie klikamy na niej. Przechodzimy z powrotem do fontów, zaznaczamy je wszystkie i przenosimy na ikonę System folder. Na requesterze wybieramy OK. Dobra, fonty skopiowane. Teraz, zakańczamy pracę wszystkich otwartych programów (to ważne) i otwieramy katalog Klawiatura. Z tymi dwoma plikami postępujemy tak samo jak z fontami. Restartujemy Maca. Teraz Menu Jabłko (lewy górny róg) / Control Panels / Text. W opcji opisanej Script wybieramy Polski. OK. Jeśli chcemy używać polskich znaczków, w programie w którym coś piszemy, trzeba wybrać czcionkę o zakończeniu CE, a w menu z symbolem flagi jakiegoś państwa (prawy górny róg ekranu) wybieramy polską flagę z napisem Programisty. Aby uzyskać np. ą, naciskamy klawisz "prawy Windows", a następnie literkę "a" (tak samo jak w piecu, tylko że w piecu jest ALT, zamiast Windows).
4. Słownik
680x0
ACS
Emulator
iFusion
MA
Mac68k
Macintosh
MacOS
Partycja
Plikopartycja
PowerMac
PowerPC
ROM
680x0 - procesor firmy Motorola - używany w starszych Macintoshach
ACS (Amiga Computer Studio) - czasopismo poświęcone komputerowi Amiga
Emulator - program, dzięki któremu, możemy uruchamiać aplikacje i gry przeznaczone na jeden komputer, na zupełnie innym. Np. na pececie możemy uruchomić system Macintosha, nie dokonując żadnych zmian w komputerze.
iFusion - emulator PowerMaca (w chwili obecnej jeszcze nie powstały)
MA (Magazyn Amiga) - czasopismo poświęcone komputerowi Amiga
Mac68k - starszy rodzaj Macintosha (a raczej rodzaje), posiadający procesor 680x0. W chwili obecnej tylko modele z tym procesorem możemy emulować. Niedługo zmienić ma to iFusion.
Macintosh - komputer powstały w 1984. Jako jeden z pierwszych posiadał GUI (Graphic User Interface - Graficzny System Użytkownika)
MacOS - system operacyjny Macintosha. Można emulować Maci z systemem 1.0 - 8.1 (w chwili wyjścia iFusiona pewnie 8.5 - MacOS X). Wszystkie MacOS do wersji 7.5 są darmowe.
Partycja - część dysku twardego komputera, widziana jako oddzielny dysk, np. dysk twardy C o wielkości 400 MB, można podzielić na dwie partycje, o wielkości 100 MB i 300 MB.
Plikopartycja - plik, służący za dysk twardy (najczęściej w emulatorach). Zamiast wydzielać oddzielną partycję na system Maca, możemy utworz plik, na którym zainstalujemy MacOS i programy. Zwykle działa to jednak wolniej niż partycja.
PowerMac - Macintosh z procesorem Power PC firmy Motrola - następcą serii 680x0. Wszystkie produkowane dziś Maci są PowerMacami.
PowerPC - Najnowszy procesor firmy Motrola - używany w PowerMacach, nowych Amigach i stacjach roboczych IBM.
ROM (Read Only Memory - pamięć tylko do odczytu) - fragment pamięci komputera, do której nie można nic zapisać i która nie jest kasowana w trakcie resetu, czy wyłączenia komputera. Zwykle zawiera procedury uruchamiające komputer. Do emulacji Maca potrzebny jest jego ROM w postaci pliku - jest on chroniony prawami autorskimi przez Apple.
1. Informacje nt. Macintoshów
1.1. Wstęp
1.2. Macintoshe
1.2.1. Procesor
1.2.2. MacOS
2. Emulacja
2.1. ROM
2.2. MacOS
2.3. Emulatory
2.3.1. Basilisk II
2.3.2. Fusion
2.3.3. vMac
3. Obsługa "udawanego" Maca
3.1. Powiększanie twardziela
3.2. Internet
3.3. Kopiowanie
3.4. Tips & Tricks
3.5. Rozpakowywanie
3.6. Polskie znaki
4. Słownik
1. Informacje nt. Macintoshów
1.1. Wstęp
Zapewne słyszeliście coś o Macintoshu. Jest to (podobnie jak PC, Amiga, czy Atari) jeden z typów komputera. Znany on jest ze śmiesznie prostego systemu operacyjnego (czyli MacOSu) i tego, iż jest potęgą w DTP (DeskTop Publishing). Aktualnie większość czasopism i książek jest składana na Macach. Niestety Macintoshe mają jeszcze jedną cechę. Są bardzo drogie :(. No, ale od czego są emulatory? W tym tekście postaram się dogłębnie omówić emulację Maca (jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej, zajrzyj na moją stronę - Maculation).
 |
1.2. Macintoshe
Istnieje kilka rodzajów Macintoshy i kilkaset różnych modeli. Zacznę więc od największego podziału: ze względu na rodzaj procesora.
1.2.1. Procesor
W pierwszych Macach (od 1985 do 1994 roku) zastosowano ten sam typ procesora, co w Atari ST i Amigach, czyli Motorola 680x0. Jednym z pierwszych Macintoshy, był Mac 128k, posiadający tylko 128 KB pamięci RAM. Później było kilka innych modeli, aż powstał Mac Plus. Wspominam o nim, gdyż później zajmiemy się kilkoma emulatorami tego komputera. Później powstawały modele typu LC, II, Performa, Centris i Quadra (niektóre z nich także są emulowane). Istnieje jednakże inny procesor: PowerPC. Ten typ niestety nie jest emulowany, a wszystkie nowe Maki są wyposażone właśnie w niego :( Tak więc nie wszystkie Macintoshowe programy daje się udawać na PC.
1.2.2. MacOS
Następny podział tworzy się, gdy zobaczymy sobie system. Pierwsze MacOSy (0.7 - 3.3) różniły się drobiazgami. Były to jednak w pełni graficzne środowiska pracy. Od 6.0 mieliśmy jużwielozadaniowość (czyli multitasking). Umożliwiało to uruchomienie kilku programów naraz. Dzisiaj w czasach Linuxów, Windowsów czy innych BeOSów, nie jest to niczym dziwnym. Jednak kiedyś - za czasów DOSa, gdy można było uruchamiać tylko jeden program naraz, była to rewolucja. Wersja 7.0 wprowadziła całą masę udogodnień, takich jak pomoc on-line, ładniejszy wygląd, możliwość podłożenia jako "tapety" dowolnego obrazka, oraz wygodnej pracy w sieci. Później jest stabilniejsza wersja 7.5. Wszystkie MacOSy do tej wersji są darmowe - można je ściągać bez obaw (a skąd? - na przykład z mojej stronki). Późniejsze wersje są już komercyjne. Następnie powstał MacOS 8.0. Miał on już ładny trójwymiarowy wygląd i dobrą obsługę PPC. Wersja 8.1 jest ostatnią którą można uruchomić na emulatorach. Dalsze wymagają już PPC. MacOS 9.0 ma jeszcze ładniejszy wygląd :) i co najważniejsze, możliwość zalogowania za pomocą głosu. MacOS X - najnowszy wytwór Apple (producenta Maców i MacOSu) opiera się już na Linuxie
 |
 |
2. Emulacja
Przejdźmy więc do emulacji Maca. Potrzebne są do tego trzy rzeczy: emulator, MacOS, i ROM. Zacznę od końca.
2.1. ROM
Czyli Read Only Memory. W ROMie znajdują się dane, bez których nie odpalimy naszego emulatora. Niestety, ROM jest nadal chroniony prawami autorskim Apple. Tak więc "zdobycie" go jest nielegalne. Jedynym uczciwym sposobem wejścia w posiadanie ROMu Maca, jest zakup tego komputera i skopiowanie ROMu za pomocą specjalnego programu. Co prawda można go nieraz znaleźć w sieci, ale jest to nadal nielegalne. Proszę nie mailować do mnie w sprawie ROMu - takie listy będę ignorował.
2.2. MacOS
Tu jest już trochę weselej - można go zdobyć w pełni legalnie i to za darmo. Jedynie MacOS 8.0 i nowsze są komercyjne. Resztę można ściągnąć z sieci (polecam swoją stronę - znajdziecie tam MacOS 7.5 w formacie "strawnym" dla emulatorów)
2.3. Emulatory
Czyli :) programy PeCetowe, umożliwiające udawanie Maca. Istnieje kilka emulatorów dla PC. Są to: Basilisk II (emulator serii LC, II, Performa, Centris i Quadra), Fusion (DOSowy emulator Maca, wolniejszy niż Basilisk II) i vMac (emulator Maca Plus). O reszcie emulatorów lepiej nie wspominać - są one albo wolne, albo mają koszmarny system obsługi. Wszystkie omówione tu emulatory można ściągnąć z Maculation.
2.3.1. Basilisk II
Basilisk II to jeden z lepszych emulatorów Macintosha 680x0. Posiada on wiele ciekawych cech (emulacja prawie wszystkich Maców z procesorem 680x0, czy łatwa wymiana danych z Mac-em) dzięki którym emulowanie Maca to czysta przyjemność (przynajmniej dla mnie, nie wiem co czuje mój Celeron 400, grzeje się do 70 C :-).
KONFIGURACJA
Program Basilisk II setup udostępnia nam kilka zakładek. Zakładkę Info pozostawię bez komentarza.
Następnie mamy General. Tutaj można ustawić sobie z czego ma się nam Mac botować (Boot driver) i jaki to ma być Macintosh (Model ID). Warto zauważyć że można wybrać od Maca II aż do Quadry. Model is compatible... mówi nam czy na tym modelu Maca odpali się system 8.0 (i 8.1). 68881 or 68040 FPU emulation enabled włącza i wyłącza koprocesor (polecam włączyć - szybsza emulacja), a w CPU ustalamy sobie model procesora. Najlepiej oczywiście wziąść 68040. Preferences file name to nazwa pliku w którym zapiszemy konfigurację. Można to zostawić bez zmian.
Następna zakładka to Memory. Zgodnie z nazwą ustalamy tu opcję pamięci. Ilość (w MB) wpisujemy w RAM size, a plik z ROM-em, ustawiamy w ROM file path. Liczby ROM type, ROM checksum, itd., wskazują na rodzaj ROM-u.
W zakładce Screen ustalamy rodzaj emulowanego monitora. Screen type możemy ustawić czy obraz Mac-a ma być wyświetlany w oknie, czy na pełnym ekranie, Screen width i Screen height to odpowienio szerokość i wysokość, Colors to liczba kolorów, a Refresh rate, wbrew nazwie, pozwala wybrać tryb graficzny. Miliseconds ... zostawiamy bez zmian, Display real frame rate pozwala nam włączyć i wyłączyć licznik ramek, a Disable Windows 98 screen optimization, pozwala nam wyłączyć optymizację obrazu Windy 98 (cokolwiek by to nie było ;-)
Keyboard pozwala nam ustawić, jaki klawisz Mac-a będzie dostępny pod jakim klawiszem pieca (Edit keyboard codes), lub przełączać gotowe klawiatury różnych modeli Maca (Keyboard type), a posiadacze Windows NT mogą sobie dodatkowo ustawić, by działały skróty klawiaturowe Macintosha.
W Mouse ustawiamy do czego można użyć RMB, czy menu ma się zawieszać do puszczeniu LMB i do czego ma służyć kółeczko przy myszy (ja mam nawet dwa ;-)
Disk to jedna z ważniejszych zakładek, pozwalająca nam na stworzenie i ustawienie dysków naszego Mac-a. W Installed disks mamy listę zainstalowanych dysków Mac-a, a w Available disks listę dysków które możemy w MacOS-ie umieścić. Up i Down pozostawię bez komentarza, w Browse możemy wskazać emulatorowi dysk w formacie *.hf? lub *.dsk (tu wskazujemy emulatorowi dysk z sytemem, ściągnięty z Maculation), a w Create można stworzyć nowy dysk. Po kliknięciu na tej opcji, w okienku które się pojawi, ustawiamy, gdzie ma się utworzyć dysk (Browse) i jaką ma mieć pojemność (Size in megabytes). Po kliknięciu OK odpowiedni dysk zostanie stworzony, i dodany do Installed disks. Opcja Enable polling pozwala na automatyczne sprawdzanie, co nowego pojawiło się w stacji dysków lub w CD-ROM-ie.
SMP to opcja dla NT i pozwala na ustawienie, który procesor będzie odpowiedzialny za które operacje (jak ktoś ma komputer z kilkoma procesorami).
Opcje w Debug-u najlepiej pozostawić niezmienione, ale jeśli ktoś mniej więcej wie o co chodzi, to za pomocą tych gadżetów można ustawić odpowiednio:
 |
- Żeby kontakt z urządzeniami SCSI nie był logowany (OFF)
- Żeby komendy do SCSI były logowane (Log SCSI commands)
- Żeby komendy i dane SCSI były logowane (Log SCSI commands & data)
Zakładka My computer pozwala na włączenie systemu plikó PC do Mac-a. Zaznczaczamy tą opcję, a następnie wybieramy dyski, jakie mają się nam pokazać w ikonce "My computer na blacie Findera. W File type mappings możemy wybrać jakie rozszerzenie Windowsowe zamieni się na jaki typ pliku w Finderz-e.
W Misc ustawiamy, czy okno z emulacją ma być zawsze na wierzchu (Always Topmost window) oraz czy "kasza" niskiej pamięci (?) ma być wyłączona (podobno zwiększa to szybkość na MacOS-ie 8). Gadżet cykliczny pozwala na wybranie, czy po wyłączeniu Mac-a (Specjalne/Wyłącz się) Setup ma się uruchomić ponownie (Automatically restart the GUI), nie uruchamiać (Don't restart the GUI) lub uruchomić zminimalizowane (Automatically restart the GUI minimized).
W Audio ustawiamy opcje dotyczące dźwięku. Enable the audio component pozwala włączyć lub wyłączyć dźwięk. Disable audio... umożliwia wyłączenie dźwięku, gdy emulator jest niekatywny. Get hardware volume pozwala na pobieranie głośności z Mac-a. Enable startup sound włącza lub wyłącza dźwięk, podczas uruchamiania Mac-a. Number of buffers pozwala na określenie ilości buforów dźwiękowych (im więcej, tym lepiej, ale wystarcza już ok. 4-5), a w Buffer sizes określamy wielkość dla poszczególnych częstotliwości (polecam zostawić jak jest)
Dzięki Floppy możemy ustawić preferencje stacji dyskietek. Po zaznaczeniu Boot from floppy allowed emulator będzie próbował zabootować się ze stacji dyskietek (przydatne gdy mamy dyskietkę z systemem i chcemy go zainstalować) Installed floppies i Avaible floppies wyświetla odpowiednio stacje zainstalowane w systemie i te które możemy zainstalować (<< i >> służą do przenoszenia stacji między oknami), a przycisk z przydługawym napisem służy do ustawienia, czy na danej stacji (a raczej dyskietce w niej się znajdującej) można zapisywać dane.
CD-ROM jak sama nazwa wskazuje, pozwala na ustawienie CD-ROM-u (uwaga, aby skorzystać z CD-ROM-u należy przegrać pliki z folderu CD-ROM Drivers/9x, lub CD-ROM Drivers/NT4 and Win2k do katalogu Windows/System). CD-ROM enabled włącza i wyłącza CD-ROM, Dwa okienka działają analogicznie jak w ustawieniach Floppy i Disk, a Use Windows 95/98 real mode CD drivers, włącza Prawdziwy Tryb Sterowników CD (cokolwiek by to nie znaczyło).
SCSI pozwala na włączenie (SCSI enabled) urządzeń SCSI, trybu "zastąpienia", czyli nasz CD-ROM widziany jest jako HD, oraz przyporządkowanie odpowiednich urządzeń (niekoniecznie SCSI) do odpowiednich slotów SCSI. Zmienianie czegokolwiek w tej zakładce nie jest potrzebne dla przeciętnego użytkownika, a zaawansowani sami sobie poradzą.
Bardziej przydatna jest zakładka Ports, pozwlająca na przyporządkowanie portu modemu i drukarki, do odpowiedniego portu PieCa (FILE pozwala na zapisanie danych przekazywanych do portu, do odpowiedniego pliku, wskazanego przez Browse)
Co do Ethernetu nie będę się wypowiadał, gdyż nie jestem w sieci lokalnej i u mnie nic z tych opcji nie jest dostępne.
Priorites pozwala na ustawienie priorytetów (Lowest - niski, Below normal - średni niski, Normal - zwykły, Above normal - średnio-wysoki, Highest - Wysoki) odpowiednim blokom emulacji, gdy Basilisk jest aktywny i gdy jest nieaktywny. Tego także nie radzę zmieniać.
Dzięki Routerowi będziemy mogli bawić się siecią na naszym emulatorze. Polecam zaznaczyć Enable NAT/Router module.
Natomiast zakładka JIT pozwala na włączenie emulacji JIT (Just In Time), dzięki czemu emulator dostaje niezłego kopa. Najlepiej zaznaczyć tylko Enable JIT Compiler oraz Enable JIT FPU.
Po takiej konfiguracji klikamy na Run (lub wciskamy F1). Mac powinien się uruchomić.
2.3.2. Fusion
Sztoby zainstalować Fusiona dla PieCa, najpierw ściągamy archiwum z takowym (chyba nie muszę mówić skąd :), rozpakowujemy archiwum, uruchamiamy Install.exe podajemy informacje, skąd chcemy zainstalować i gdzie chcemy dokonać tego czynu :). Po wszystkim. Teraz kopiujemy plik ROM (512 lub 1024 KB) i MacOS w formie plikopartycji (czyli taki, jaki jest na Maculation) do katalogu z Fusionem. Odpalamy plik Setup.exez tego katalogu. Na pytanie, odpowiadamy Y. Mamy ekran podzielony na dwie części - zakładek i opcji.
Pierwsza jest zakładka Advenced. Możemy tu wybrać model Maca (Machine ID), rodzaj dźwięku, obwieszczającego uruchomienie Maca - Startup Sound, oraz czy Macintosh ma posiadać koprocesor matematyczny - czyli opcja Fast Math.
Następna zakładka to CD-ROM. Tu wybieramy, czy nasz mac ma posiadać CD-ROM, odpowiada za to opcja CD-ROM Support. Można też ustawić bootowanie z CD-ka - to ustawiamy opcją Boot Priority.
W Video możemy wybrać sterownik graficzny - dokonuje się tego opcją Select. Można też ten sterownik usunąć - patrz Remove, oraz ustawić mu preferencje - Setup. Najlepiej wybrać odpowiedni sterownik drogą doświadczalną.
ADB, jak sama nazwa wskazuje, pozwala na przystosowanie myszy oraz klawiatury. Po wybraniu, ukazuje nam się okno z wyborem: Keyboard, oraz Mouse (znaczenie jest oczywiste :). W Keyboard, ustawiamy layout (czyli mapę) klawiatury, sposób na jej obsługę (dostępne są opcje - Hdware - czyli bezpośrednio, Direct - korzystając ze sterowników, BIOS - obsługa zawarta w biosie), oraz to, który guzik ma być odpowiednikiem klawisza Kontrola. W oknie Mouse, możemy ustawić za co będzie odpowiedzialny prawy, a za co lewy, klawisz myszki.
Dzięki Floppy, możemy ustawić preferencje stacji dysków. Internal 0 i 1, umożliwia nam przypis literki stacji PC, do stacji Maca, a Auto-Detect Time, ustawia co ile sekund emulator będzie sprawdzał stację w poszukiwaniu dyskietki.
W SCSI, ustawiamy, jakie urządzenie, ma być przypisane pod jaki numerek SCSI.
Dziwnie nazwana zakładka Devices, umożliwia stworzenie (Options/Create Hardfile), usunięcie (Options/Delete Hardfile), zaznaczenie do współpracy (Select), oraz usunięcie z tejże współpracy (Remove) plikopartycji.
O Network nie będę się wypowiadał z wiadomych przyczyn :)
Ports pozwala na wybranie odpowiednego PCtowego portu jako port Maca (drukarki, lub modemu).
Memory - tu ustawiamy ilość pamięci.
W ROM File wybieramy ROM Maca.
Config pozwala na załadowanie (Load), zapisanie (Save), skasowanie (Delete) konfiguracji, oraz skasowania pamięci PRAM Maca.
W Sound można ustawić dźwięk, jednak wymaga to wiedzy na temat swojej kart dźwiękowej.
Sys Info podaje informacje na temat systemu, a Launch Emulator, odpala emulator :)
2.3.3. vMac
Choć Macintosh kojarzony jest teraz głównie z PowerMacami, lub w ostateczności z Quadrami czy czymś takim, nie można jednak zapomnieć o modelach, które przyczyniły się do wzrostu popularności tychże komputerów. Na przykład o Mac Plus-ie.
Jego emulacja jest także możliwa. Konieczny jest do tego vMac. Po rozpakowaniu archiwum, należy poczynić kilka dodatkowych kroków:
- Zdobyć MacROM o rozmiarze 128 kb, włożyć go do katalogu z vMaciem i nazwać vmac.rom
- Zdobyć MacOS 6.0
- File:
Insert disk 1/2 - umieszcza macowy dysk w stacji 1 lub 2
Check for mac floppies and CD - sprawdza, czy w napędzie CD lub stacji (pecetowej) nie pojawił się macowy wolumin
DirectX mode / Window mode - włącza / wyłącza pełny ekran pełny ekran
Quit - niestety nie udało mi się dociec, do czego służy ta opcja ;)
- Control:
Pause / Unpause - wstrzymuje, przywraca do życia system
Interrupt (Debugger) - włącza specjalną konsolę
Restart - uruchamia ponownie maca
- Options:
Audio - otwiera okno pozwalające na włączenie, wyłączenie dźwięku
Video - pozwala na ustawienie maksymalnej liczby klatek na sekundę
- Help:
Contents - zawartość pomocy
About - o emulatorze
3. Obsługa "udawanego" Maca
Jeśli do tej pory wszystko się udało, masz już przed sobą biurko MacOS (tak to się nazywa). Po pół godzinie powinieneś stać się już ekspertem od MacOSu - jest on bardzo przyjazny. Jednak kilka rzeczy może sprawić Ci trudności. Oto co możesz jeszcze zrobić.
3.1. Powiększanie twardziela
Spora część osób, które ściągnęły sobie MacOS z mojej strony, chciałoby móc dać mu więcej miejsca na programy, gry, itp. Jak to zrobić? Nie jest to trudne. Aby to uczynić należy stworzyć nową, większą plikopartycję i przegrać na nią zawartość tej starej. OK. Najpierw należy wejść do GUI Basiliska zakładka Disk. Teraz klikamy na Create. W górnym polu wpisujemy ścieżkę dostępu do tworzonej plikopartycji, natomiast na dole jej wielkość w MB. OK. Partycja powinna się automatycznie podmontować. Uruchamiamy emulator (oczywiście system też trzeba mieć zamontowany). Pojawiło się dziwne okno. W polu Name wpisujemy nazwę dysku (na przykład Macintosh HD). Klikamy Initialize. Właśnie sformatowaliśmy nową partycję. Teraz otwieramy dysk z systemem (domyślnie System 7.5). Edit/Select All. Przeciągamy ikony na symbol nowego dysku (Macintosh HD). Po skopiowaniu wyłączamy maca i odmontowujemy oryginalny dysk z systemem (czyli w zakładce Disk zaznaczamy partycję ściągniętą z Maculation i klikamy >>, później można ją usunąć). Jeśli teraz system uruchamia się normalnie mamy do dyspozycji więcej miejsca na twardzielu.
 |
3.2. Internet
Jeśli posiadamy PC z Winblows i najnowszą wersję emulatorka Basilisk II, możemy skonfigurować połączenie z siecią, bez bawienia się z konfiguracją modemu, itp. Należy ściągnąć i zainstalować Open Transport (jest na moim serwisie), a po restarcie wybrać Jabłko/Control Panels/TCP/IP. Teraz w Connect via wybieramy Ethernet, a w Configure - Manually. W IP Address wpisujemy dowolny adres, na przykład 10.10.10.10, w Subnet mask, 255.255.255.0, natomiast w Router address adres jaki nasz komputer ma ustawiony w Wingrozie (żeby to sprawdzić uruchom program C:\WINDOWS\WINIPCFG.EXE). W polu Name server addr. wpisujemy numery DNS serwerów TPSA (czyli 194.204.152.34 oraz 194.204.159.1). Teraz w menu Edit wybieramy User Mode. W okienku klikamy na Advanced i OK. Upewniamy się że Use 802.3 jest odznaczone. Klikamy na Options i wybieramy Active oraz odznaczamy Load only whem needed. Teraz zamykamy tablicę kontrolną (oczywiście zapisując zmiany). Jeśli teraz mamy ochotę np. poserwować macową netszkapą, to przed uruchomieniem Bazyla łączymy się przy pomocy dial-upa. Po połączeniu uruchamiamy basiliska i wszystko działa (sprawdzałem :).
3.3. Kopiowanie
Często zdarza się że musimy coś skopiować z virtualnego Maca na Pieca. Tu pojawia się problem - jak to zrobić? Przedstawiam kilka sposobów działających z Basiliskiem II:
Sposób pierwszy
Do wykorzystania tego sposobu potrzebujemy programu HFVExpoler (dostępnego na Maculation). Co robimy? Odpalamy HFVExplorera. Następnie z menu File wybieramy opcję Open volume. Teraz wskazujemy programowi plik z plikopartycją udającą twardziel, zawierający dane do przeniesienia. Aby przegrać plik, przy pomocy drzewa po lewej stronie wskazujemy Explorerowi katalog, a następnie przeciągamy na niego macowy plik z lewej strony.
Sposób drugi
Do tego sposobu potrzebujemy już Basiliska II. Wchodzimy w konfigurację tego emulatora i szukamy zakładki My computer. W zakładce tej zaznaczamy opcję Enable external file system. Po uruchomieniu emulacji, zauważamy na blacie nową ikonkę - My computer. Po prostu kopiujemy pliki na tą ikonkę (pliki znajdować się będą w katalogu Basilisk II\Virtual Desktop). Można też przenieść pliki na teczkę pc-towego dysku znajdującego się w katalogu My computer. Wtedy pliki pojawią się tam, gdzie je przenieśliśmy.
Sposób trzeci
Ostrzegam: korzystając z tego sposobu można stracić dane z pc-towego dysku!!! Wchodzimy do preferencji Basiliska II, do zakładki Disk. Teraz przenosimy literkę dysku z prawego okna do lewego. Jeśli chcemy nagrać coś Z pc DO maca, można odpalać emulację. Jeśli przenosimy Z maca DO pc, trzeba zmienić ustawienie gadżetu cyklicznego z Mount this volume read-only na Mount this volume read/write. Uwaga!!! Ten sposób można stosować tylko gdy mamy rozszerzenie PC Extension. IMHO lepiej i bezpieczniej zastosować sposób drugi.
3.4. Tips & Tricks
Praktycznie każdy system operacyjny posiada kilka możliwości, których nie jesteśmy świadomi na początku jego użytkowania (na przykład, że przycisk Start może służyć do wyłączania komputera :))) Nie inaczej jest z Macintoshem - tu możliwości kryją się pod 3 klawiszami obok spacji - Kontrola, Opcja, Polecenie (Control, Option, Command). W standardowym układzie klawiatury Basiliska II dla Windows, klawisze te emulowane są następująco:
|
Dobra, po takim wstępie możemy przystąpić do sztuczek :)
Raczej nieprzydatne
- Jeśli masz w Tablicach Kontrolnych przybór Mapa - możesz teraz zrobić sztuczkę. Naciśnij Opcja, a następnie nie puszczając jej wybierz Mapę - będzie 2* większa.
- Naciśnij opcję i wybierz Menu Jabłko. Na samej górze zamiast Macintosh masz Finder. Wybierz to, a zobaczysz coś Silicon Valley. Po chwili ukażą się napisy końcowe.
- Naciśnij Polecenie + Opcja + Escape, a zamkniesz aktualnie uruchomioną aplikację.
- Naciśnij Polecenie + Opcja + Power Key, a zrestartujesz Maca.
- Podczas odpalania systemu wciśnij Shift (Podnośnik) - uruchomisz system bez rozszerzeń.
- Także podczas uruchomiania MacOS naciśnij Spację - dostaniesz się do Kontrolera Rozszerzeń i sam wybierzesz te rozszerzenia, które mają się odpalić.
- Podczas uruchamiania Systemu wciśnij Opcja i Polecenie. Nie puszczaj ich do momentu uruchomienia się Maca i zapytania czy chcesz przebudować biurko. Dzięki temu Macintosh będzie lepiej działał, ponaprawia ikony, itd.
- Jeśli chcesz mieć szybki dostęp do plików, możesz utworzyć pseudonim (ang. alias) pliku i włożyć go do Macintosh HD/Teczka Systemowa/Rzeczy Menu Jabłko (Macintosh HD/System Folder/Apple Menu Items). Alias pojawi się w menu jabłko.
- Otwierając teczką naciśnij Opcję - podczas otwierania nowego okna, zamknie się stare.
- Jeśli masz dużo okien, najedź myszą na belkę tytułową okna i wciśnij lewy przycisk myszki wraz z Opcją - pojawi się lista otwartych teczek.
- Aby skasować pamięć PRAM (jest tam zegar i klika innych ustawień) naciśnij podczas uruchamiania maca klawisze: Opcja + Polecenie + P + R.
- To tyle. Jeśli znasz jakieś sztuczki - mailuj.
Jedną z trudniejszych rzeczy do zrobienia na emulowanym Macu jest rozpakowanie macowych gier/programów ściągniętych pod Win, tak aby poprawnie działały. Większość przeznaczonych dla maca w internecie, spakowana jest w formacie BIN, SIT lub SEA. Aby je rozpakować należy posiadać Stuffit Expander (jest na Maculation). Najpierw jednak należy "pomieszać" trochę z konfiguracją Basiliska II. Otwieramy zakładkę My Computer i klikamy na przycisk File type mappings. W tym okienku klikamy na New. Teraz wypełniamy pola według tabelki (po wypełnieniu według jednego wiersza tabeli, ponownie klikamy New):
|
Klikamy OK. Teraz po skopiowaniu spakowanego pliku (przy pomocy sposobu drugiego - patrz art. Kopiowanie), plik ten rozpakuje się nam po dwukliknięciu na nim (jeśli mamy zainstalowany Stuffit Expander, rzecz jasna :)
3.6. Polskie znaki
Aby mieć polskie znaczki należy ściągnąć z działu Programy na Maculation obraz dysku "Fonty PL". Teraz podmontowujemy to jako dysk i uruchamiamy Maca. Rzeczywiście - mamy na blacie nowy dysk. Zaglądamy co się tam znajduje - dwa katalogi. Teraz wchodzimy do katalogu o nazwie Fonty. Teraz otwieramy dysk System 7.5 (ten na którym mamy system). Szukamy ikony System folder. Nie klikamy na niej. Przechodzimy z powrotem do fontów, zaznaczamy je wszystkie i przenosimy na ikonę System folder. Na requesterze wybieramy OK. Dobra, fonty skopiowane. Teraz, zakańczamy pracę wszystkich otwartych programów (to ważne) i otwieramy katalog Klawiatura. Z tymi dwoma plikami postępujemy tak samo jak z fontami. Restartujemy Maca. Teraz Menu Jabłko (lewy górny róg) / Control Panels / Text. W opcji opisanej Script wybieramy Polski. OK. Jeśli chcemy używać polskich znaczków, w programie w którym coś piszemy, trzeba wybrać czcionkę o zakończeniu CE, a w menu z symbolem flagi jakiegoś państwa (prawy górny róg ekranu) wybieramy polską flagę z napisem Programisty. Aby uzyskać np. ą, naciskamy klawisz "prawy Windows", a następnie literkę "a" (tak samo jak w piecu, tylko że w piecu jest ALT, zamiast Windows).
4. Słownik
680x0
ACS
Emulator
iFusion
MA
Mac68k
Macintosh
MacOS
Partycja
Plikopartycja
PowerMac
PowerPC
ROM
680x0 - procesor firmy Motorola - używany w starszych Macintoshach
ACS (Amiga Computer Studio) - czasopismo poświęcone komputerowi Amiga
Emulator - program, dzięki któremu, możemy uruchamiać aplikacje i gry przeznaczone na jeden komputer, na zupełnie innym. Np. na pececie możemy uruchomić system Macintosha, nie dokonując żadnych zmian w komputerze.
iFusion - emulator PowerMaca (w chwili obecnej jeszcze nie powstały)
MA (Magazyn Amiga) - czasopismo poświęcone komputerowi Amiga
Mac68k - starszy rodzaj Macintosha (a raczej rodzaje), posiadający procesor 680x0. W chwili obecnej tylko modele z tym procesorem możemy emulować. Niedługo zmienić ma to iFusion.
Macintosh - komputer powstały w 1984. Jako jeden z pierwszych posiadał GUI (Graphic User Interface - Graficzny System Użytkownika)
MacOS - system operacyjny Macintosha. Można emulować Maci z systemem 1.0 - 8.1 (w chwili wyjścia iFusiona pewnie 8.5 - MacOS X). Wszystkie MacOS do wersji 7.5 są darmowe.
Partycja - część dysku twardego komputera, widziana jako oddzielny dysk, np. dysk twardy C o wielkości 400 MB, można podzielić na dwie partycje, o wielkości 100 MB i 300 MB.
Plikopartycja - plik, służący za dysk twardy (najczęściej w emulatorach). Zamiast wydzielać oddzielną partycję na system Maca, możemy utworz plik, na którym zainstalujemy MacOS i programy. Zwykle działa to jednak wolniej niż partycja.
PowerMac - Macintosh z procesorem Power PC firmy Motrola - następcą serii 680x0. Wszystkie produkowane dziś Maci są PowerMacami.
PowerPC - Najnowszy procesor firmy Motrola - używany w PowerMacach, nowych Amigach i stacjach roboczych IBM.
ROM (Read Only Memory - pamięć tylko do odczytu) - fragment pamięci komputera, do której nie można nic zapisać i która nie jest kasowana w trakcie resetu, czy wyłączenia komputera. Zwykle zawiera procedury uruchamiające komputer. Do emulacji Maca potrzebny jest jego ROM w postaci pliku - jest on chroniony prawami autorskimi przez Apple.