Pożegnania nadszedł czas... z jednej strony skończyły się wakacje i miliony człowieczków powędrowała do szkoły (niektórzy po raz pierwszy), drugim zaś końcem jest recenzja ostatniej (niestety) gierki z kultowej serii na GameBoy'a Advance'a. Mam zaszczyt zaprezentować Państwu (moim zdaniem najlepszą do tej pory) grę CT Special Forces 3: Bioterror.  


  Zgodnie z dawna tradycyją krótka notka na temat bliżej lub dalej związany z grą (tym razem chyba jednak bliżej:))

BROŃ MASOWEJ ZAGŁADY, broń masowego rażenia, w prawie międzynar. nazwa nowocz., o wielkiej sile niszczenia, broni, której działania nie można ograniczyć do określonych obiektów wojsk. (np. broń jądr.); zakaz użycia broni masowj zagłady, jako przynoszącej bezcelowe zniszczenie i cierpienie, wynika ze zwyczajowych zasad prawa wojny i z umów międzynar.; współcześnie są podejmowane próby uregulowania tego problemu drogą rokowań zmierzających do rozbrojenia.

BROŃ BIOLOGICZNA, żywe organizmy (bakterie, wirusy, pierwotniaki, grzyby) oraz wytwarzane przez nie substancje, a także niektóre organizmy wyższe (zakażone gryzonie, owady) wraz ze środkami ich przenoszenia i rozprzestrzeniania, przeznaczone do wywoływania masowych chorób zakaźnych (epidemii ludzi, zwierząt i roślinności). Wraz z rozwojem biotechnologii możliwe staje się produkowanie syntet. toksyn oddziałujących na właściwości genet. organizmów żywych. Biologiczne środki rażące mogą być przenoszone i rozprzestrzeniane przez pociski artyleryjskie i rakietowe, zrzucane z samolotu np. w postaci bomb (pojemników) z zakażonymi organizmami lub cieczami oraz rozpylane za pomocą przyrządów rozpylających. Broń biologiczna jest bronią masowej zagłady o trudnych do przewidzenia i przeciwdziałania skutkach rażących; po raz pierwszy użyta przez Japończyków w wojnie z Mongolią 1939, mimo protokołu genewskiego 1925, zakazującego jej użycia; 1972 przyjęto i podpisano konwencję o zakazie rozwoju, produkcji i magazynowania broni biologicznej oraz obowiązku zniszczenia jej zapasów.   W trzeciej odsłonie gry awanturować się będziemy na czterech frontach: na pędzącym pociągu transsyberyjskim, w karlingradzkim porcie, na prywatnym krążowniku jednej z ważniejszych szych w grze - Rosjanina Mouravitch'a, na Atolu Wysp Pom-Pom-Galli i tajnym laboratorium znajdującym się na wyspie. Jednym słowem będzie dużo biegania, strzelania, turlania, skakania i pływania. Pływać będziemy zarówno na dworze jak i w zamkniętych pomieszczeniach. Etapów jest dużo (bardzo dużo) i są baaardzo długie, co mi osobiście bardzo się spodobało. Przejście całej gierki nie zajmuje tak jak poprzednio godzinki czy dwóch. Środowiska są tylko cztery, ale tym razem programiści postawili na jakość nie na ilość. Wytrwałym graczom polecam przejście gierki bez zapisywania, co może być troszkę trudne. Trzeba będzie oszczędzać każdy nabój i życie:)



  - Stealth Owl, Raptor, Aquila One... odbiór...

Tak... tu także nie mogło zabraknąć naszych panów z jednostki specjalnej. Są jak zwykle silni, zwarci i gotowi. A walczyć jest o co, bowiem na samym początku okazało się, że kilku naukowców pracujących nad eksperymentami genetycznymi i klonowaniem zostało porwanych. Twoim zadaniem, jest odbicie ich z rąk terrorystów.

- Stealth Owl zdaj raport ze swojej wyprawy.

Godzina 5.42 wieczorem

- Akcję rozpocząłem w pędzącym pociągu Transsyberyjskim. Moim zadaniem było zatrzymanie go oraz zdobycie informacji na temat ładunku i miejscu dostawy. Zmierzając w stronę lokomotywy na mojej drodze napotykałem ciągły opór ze strony przeciwnika. Bardziej nachalne osobniki organizowały się w grupy i przygotowywały zasadzki. Często korzystali z pomocy kompana z tarczą. Po morderczej przeprawie dotarłem do lokomotywy i wyciągnąłem od maszynisty potrzebne dane. Okazało się, że ów pociąg zmierza do portu w Karlingradzie i wiezie obróbkę materiału genetycznego.



Godzina 6.34 wieczorem

- Po dotarciu do portu zbadałem gdzie transportowano dalej "przesyłkę". Po pokonaniu kolejnego tabunu wrogów dotarłem do pośrednika operacji. Okazał się nim Ian Mouravitch z tajnej organizacji A.L.K. Nie było łatwo, ale po równej walce pokonałem go i opanowałem jego statek. Później dowiedziałem się, że transport płynie na Atol wysp Pom-Pom-Galli.



Godzina 5.45 rano

- Popłynąłem więc tym statkiem w celu zniszczenia go podkładając w nim materiały C4. Po częściowym zatopieniu statku musiałem go jeszcze dokładnie przeszukać. Pod wodą zaatakowali mnie ludzie (chyba ludzie:)) w żółtych kombinezonach. Mieli harpuny. Oprócz "skafandrowców" napotkałem jeszcze batyskafy (też były żółte:)). Po drodze nuciłem sobie "Yellow Submarine" zespołu The Beatles:). W bąbelkach powietrza mogłem znaleźć apteczki, naboje i inne przydatne przedmioty. Tuż przed zakończeniem misji zaatakowała mnie Tanya, podejrzewam, że także była z A.L.K. Po pokonaniu Tanya'i i zatopieniu statku skończyła się moja misja.



- Dziękuję za raport. Aquila One co działo się u ciebie?

- Po podaniu dokładnych współrzędnych geograficznych przez naszego informatora udałem się wraz z Raptorem na wspomniany wcześniej Atol. Nie było łatwo, gdyż dostępu na wyspy broniło mnóstwo czołgów, helikopterów i pojazdów z wyrzutniami rakiet. Po ciężkiej przeprawie udało mi się dowieść naszego kolegę bezpiecznie na miejsce.


- Raptor, a jak tobie poszło na wyspie?

- O godzinie 12.00 w południe byłem na miejscu. Przedzierałem się przez zgraje najemników A.L.K. Często spotykałem ludzi z katanami:) i bazooka'mi. Po klifach, wzgórzach i dolinach (zmagając się z mrozem i chłodem:)) oraz pokonaniu masy przeciwników dotarłem do jednej z zalanych wodą jaskiń pod powierzchnią wyspy. Nie wahając się długo zanurkowałem. To co ujrzałem przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Moim oczom ukazała się tajna baza, ukryta, a raczej wydrążona w jednej z takowych grot. Penetrując ją napotkałem dwie nieznajome mi do tej pory jednostki. Pierwszą był zmutowany człowiek, podobny do Mr. Hyde'a ze znanej powieści. Za każdym razem kiedy przechodziłem obok jego kapsuły, szkło pękało i ta kreatura wydostawała się na wolność. Zauważyłem, że tuż koło zbiornika wisi kamera i po jej zniszczeniu stwór pozostawał w środku. Drugą postacią był cyborg obity blachą, który trzymał wielką giwerę. Strzelał skumulowaną wiązką energii, która znajdując się w pewnej odległości od niego wybuchała. Po wszystkich przejściach wtargnąłem do pomieszczenia...




- Dobra Raptor, skończmy już to! Sztab chciałby wam pogratulować i odznaczyć was medalami za honor, odwagę i poświęcenie! Tak więc panowie... bawmy się! Po dokładnym zapoznaniu się z bohaterami i przeciwnikami:) dochodzimy do momentu przedstawienia Wam ekwipunku, którym nasi bojownicy będą się posługiwali. Otóż każdy z nich (oprócz Aquila'i One) posiadać będzie standardowo pistolecik. Dodatkowo po zdobyciu amunicji będziemy mieli do dyspozycji także bazook'ę, karabin maszynowy, granaty i miotacz ognia. Dwóch z nich (ciekawe kto:)) posiadać będzie broń dodatkową. U Stealth Owl'a będzie to shootgun, u Raptora mini moździerz. W tej części zrezygnowano z kawałka łańcucha z dwoma kółeczkami na końcu (co to może być:)) i ludzi nr 1. Nie zrezygnowano natomiast ze spadochronu (choć ilość skoków jest bardzo ograniczona). W czasie owego manewru po wciśnięciu klawisza (otwierającego spadochron) zbyt wcześnie pojawia się tabliczka z facjatką Aquila'i One, który mówi, że spadochron został otwarty za wcześnie i jesteś w zasięgu ognia nieprzyjaciela oraz to, że nie chce na to patrzeć:). Oprócz tego są też znajome elementy takie jak mini gierka (ta z helikopterkiem i zakładnikami), przejażdżka pojazdem i strzelanie do terrorystów z punktów snajperskich oznaczonych zielonym kółeczkiem na drewnianej tabliczce. Odnośnie mini gierki. Helikopter, którym latamy wyposażony jest w działko (po zastrzeleniu jednego z zakładników ten śmiesznie podskakuje... nie próbować w domu:)). To chyba tyle jeżeli chodzi o ekwipunek i dodatkowe bonusiki.



  Jeśli chodzi o grafikę nie zmieniło się tu nic (pisane przez duże N). Jednak muzyka... mmm... marzenie. W odróżnieniu od poprzednich części, w których na każdy etap przypadała jedna ścieżka dźwiękowa o stałym rytmie i linii melodycznej (jaki profesjonalny język:)) tutaj muzyczka jest różna i podłużna. Po dłuższym czasie nic nie robienia uspokaja się i jest cicha, jednak gdy trwa akcja jest mocna, gwałtowna i pełna dynamiki. Jednym słowem jest klimatyczna, zróżnicowana i słuchanie jej po dłuższym czasie nie nudzi się tak jak bywało w "jedynce" i "dwójce".


  Tak jak napisałam na wstępie pożegnania nadszedł czas... skończyły się recenzje z jakże ciekawej serii o perypetiach kawalerów z jednostki, która, no właśnie... ulega rozwiązaniu na końcu gry:(, a jej członkowie skazani są na dłuuuuugie, miejmy nadzieję nie na dożywotnie wakacje:). Jak to zwykle bywa na końcu umieszczam podziękowania. Nox - dziękuję Ci, że naszła Cię kiedyś ochota do napisania recenzji do Emu Kouncika, DiX'owi za screen'y i wskazanie ich miejsca i roli w moich recenzjach, a także całej naszej paczce, czyli Gex'owi, Fox'owi, Casillas'owi 14 i Snoopy'emu. Miłego grania i miejmy nadzieję do zobaczenia:)

Panie Prezydencie... musimy z powrotem powołać do działania specjalną jednostkę antyterrorystyczną! Czeka na nich nowa misja... świat znowu nie jest bezpieczny... nadaliśmy tej akcji kryptonim "Fire for Effect".



Operacja rozpocznie się już niedługa na PlayStation 2, Xbox i PC.

Specjalnie na zakończenie trylogii oddaję Wam do dyspozycji kody dzięki, którym będziecie mogli zobaczyć każdy etap bez konieczności przechodzenia poprzednich.

CT Special Forces

Przechodzenie gry po raz pierwszy 1. **** 2. 1608 3. 2111 4. 1705

Przechodzenie gry po raz drugi (z możliwością wyboru bohatera przed misją) 1. 0202 2. 1407 3. 2704 4. 0108

CT Special Forces 2: Back to Hell

1.2 1431 1.3 3731 1.4 6937 2.1 9701 2.2 2405 2.3 7069 2.4 5607 2.5 1525 3.1 9319 3.2 1123 3.3 6831

3.4 0377 3.5 4267 4.1 8099 4.2 3163 4.3 3204 4.4 3198 5.1 5941 5.2 1379 5.3 7460 5.4 8804

CT Special Forces 3: Bioterror

1.2 5073 2.1 1427 2.2 2438 2.3 7961 2.4 8721 3.1 5986 3.2 2157 3.3 4796 3.4 3496 3.5 1592

3.6 4168 3.7 1364 4.1 7596 4.2 9108 4.3 6124 4.4 7234 4.5 6820 5.1 2394 5.2 4256 5.3 0842

Na zakończenie, już takie definitywne, chciałabym przeprosić za mój błąd, który umieściłam niechcący w mojej poprzedniej recenzji. Dotyczył on roku wydania drugiej części trylogii. Ukazała się ona w roku 2003, nie w 2002 tak jak napisałam. Jeszcze raz przepraszam.