Siemens S55 jest pierwszym telefonem komórkowym Siemensa wyposażonym w
aparat fotograficzny w postaci przystawki, a także 256-cio kolorowy wyświetlacz.
Model ten w Polsce dostępny jest od pierwszej połowy stycznia 2003 roku.
Jego premiera jednak odbyła się około dwa miesiące wcześniej. Aktualnie
jest to najlepszy Siemens na rynku ze względu na dużą liczbę funkcji oraz
niewielkie wymiary.
Wkrótce po pojawieniu się aparatu w sprzedaży
postanowiłem kupić go i sprawdzić jego możliwości. Po 2 tygodniach
testowania S55'ki można już wiele o nim powiedzieć. Zapraszam do
przeczytania poniższego testu użytkowego aby dokładniej zapoznać się z tą
propozycją firmy Siemens.
Zakup i pierwsze wrażenie
Na telefon od dnia zakupu przyszło mi czekać aż
tydzień. Kiedy w końcu kurier zapukał do drzwi serce zabiło mi mocniej.
Paczka była duża. Po rozpakowaniu okazało się, że samo pudełko od
testowanego aparatu jest dokładnie dwa razy większe niż pudełka od innych
modeli, np. od C35i. Po otworzeniu pudełka zobaczyłem ładnie ułożone
wszystkię rzeczy dołączone do zestawu, czyli ładowarka, aparat i bateria
(w osobnych kartonikach), instrukcje obsługi w 4 językach i gwarancje oraz
ulotka nt. opcjonalnych akcesoriów, które można dokupić do telefonu. Do
zestawu dołożono także kabel PC-GSM do transmisji danych oraz płytę z
oprogramowaniem i instrukcjami obsługi w formacie PDF.
Kiedy pierwszy raz wziąłem telefon do ręki to
zdawało mi się, że jest to coś innego. Nawet nie wiedziałem, że telefon
może być aż taki lekki (według producenta waga telefonu to 85 gram). S55
swoją wagę zawdzięcza także niewielkim wymiarom. Moje pierwsze wrażenie
(lecz nie tylko pierwsze, ponieważ nadal tak uważam) jest takie, że ten
telefon jest naprawdę super, a co najważniejsze wygląda bardzo estetycznie,
jest niewielki i lekki. To są pierwsze z jego zalet...
Wygląd zewnętrzny i wykonanie
Jak już wspomniałem telefon telefon jest
niewielkich rozmiarów (101 x 42 x 18 mm). Wykonany jest bardzo estetycznie.
Obudowa wykonana jest z bliżej nie znanego mi materiału, który jest
przyjemny w dotyku i nawet dosyć odporny na zarysowania. Posrebrzane elemeny
wokół wyświetlacza, klawisze funkcyjne i nawigacyjne oraz klawisze boczne
dodają uroku i ładnie komponują się kolorystycznie z obudową. Obudowa
jest koloru arctic blue (taka jest oryginalna nazwa koloru), ale żeby
przyblizyć bardziej to jest to kolor grafitowy z delikatnym odcieniem
ciemnego niebieskiego. Klapka od baterii oraz element wokół wyświetlacz i
klawiatura są koloru szarego.
W S55 ciekawie rozwiązano problem zamknięcia
klapki od baterii. Osoby, które miały styczność chociażby z S45 czy C35i
wiedzą, że bardzo łatow wyłamują się zatrzaski. W testowanym modelu
Siemens zastosował dwie "wypustki" z boku klapki. Są one krókie i
raczej nie ma możliwości aby się ułamały przy zwyczajnym zdejmowaniu czy
zakładaniu klapki. Wyeliminowany również został problem wypadającej
klapki przy upadku telefonu na podłogę. Jest ona bardzo dobrze dopracowana i
wręcz idealnie przylega do telefonu.
Klawiatura
Ułożenie klawiszy w tym modelu to kolejny nowy
pomysł Siemensa. We wszystkich dotychczas sprzedawanych telefonach Siemensa
stosował standardowe już klawisze owalne oddzielone jeden od drugiego małą
przerwą. Takie rozwiązanie jest bardzo dobre ze względu na łatwośc
"trafiania" palcem w wybrany klawisz.
W S55 klawiatura jest zupełnie inna. Wszystkie przyciski, tzn. czerwona i
zielona słuchawka oraz klawiatura numeryczna z * i # tworzą jedną całość.
Klawisze są jeden obok drugiego oddzielone ok. jednomilimetrową szczelinką.
Wygląda to bardzo ładnie, w dodatku klawisze nie wystają poza bryłę
telefonu. Naprawdę robi to wrażenie. Niestety nie zawsze wygląd odpowiada
funkcjonalności. Mimo, że klawisze są wręcz bardzo duże to łątwo
przycisnąć sąsiedni przez pomyłkę np. pisząc smsa lub emaila... Klawisze
wykonane są z twardego materiału przez co po dłuższym korzystaniu mogą
boleć palce. Podobnie jest z klawiszami funkcyjnymi i nawigacyjnymi.
Klawisze funkcyjne mają kształt zbliżony do trójkąta. Jeden z rogów
przycisku jest trochę wysunięty ku górze. Jeśli trafimy właśnie na to
miejsce przy przyciskaniu to po kilku razach ból palca (zazwyczaj kciuka)
gwarantowany. Jest to duża wada. Szkoda, że Siemens popełnił ten sam błąd
co np. w Siemensie C45...
Wyświetlacz
Jak napisałem we wstępie jest to pierwszy
model Siemensa wyposażony w kolorowy wyświetlacz. Jest zdolny wyświetlić
do 256 kolorów, mieści do 7 linii tekstu, 101x80 pix. Dzięki temu właśnie
pojawiło się kilka nowinek...
Przede wszystkim menu zostało wykonane w postaci kolorowych ikonek. Istnieje
możliwośc przestawienia kolorów w menu (tło pod nazwą funkcji pod
klawiszem funkcyjnym oraz górny pasek wyświetlacza - w menu). Standardowo
dostępne są 3 schematy: niebieski, czerwony oraz zielony, z czego kolor
niebieski zdecydowanie najlepiej i najwyraźniej się prezentuje. Można też
zainstalować swój schemat i ustawić np. kolor żółty.
Do telefonu można oczywiście wgrać logo operatora, ale pomyślano o czymś
więcej. Istnieje możliwośc ustawienia tapety wyświetlacza. Różnica między
tapetą a logo jest duża, ponieważ tapeta jest na całym wyświetlaczu
pokazywana (pod stanem baterii i zasiegu, zegarkiem i datą także), a logo to
w zasadzie mała ikonka wyświetlana w centralnej części wyświetlacza. Również
można ustawić tapetę i logo naraz (ale logo zakryje część tapety).

Standardem
w Siemensach stała się możliwość ustawienia wygaszacza ekranu. Są do
wyboru 3 opcje: pierwsza to zegarek analogowy, druga własny obrazek, trzecia
to tryb oszczędzania baterii - po aktywacji wygaszacza wszystko znika z wyświetlacza
- jest pusty. Jest to dosyć ciekawe rozwiązanie. Czy rzeczywiście wpływa
to na czas pracy telefonu - nie miałem okazji tego sprawdzić.
Podświetlenie
Tutaj pojawia się kolejna nowość. Siemens
zastosował tym razem podświetlenie w kolorze białym, tak jak np. w Nokii
8310. Wygląda to bardzo efektownie. Dzięki temu rzeczywiście lepiej
widoczna jest zawartość wyświetlacza w nocy, a także za dnia. Także
litery i cyfry na klawiaturze są dobrze widoczne.
Dużą zaletą telefonu jest możliwość regulacji jasności podświetlenia w
skali od 0 do 100% z przeskokiem co 10%. W normalnych warunkach wystarcza podświetlenie
ustawione na 10%. W nocy przyda się troszkę więcej (20 do 40%) gdyż wtedy
bardziej widoczne są oznaczenia na klawiaturze. Ustawiając jasność na 100%
telefon może posłużyć jako latarka, ponieważ bardzo mocno świeci. W
zasadzie ustawianie na 100% nie ma większego sensu (tylko jest większe zużycie
energii, a czytelność wręcz sie pogorszy).
Bateria
Zastosowano tutaj baterię litowo-jonową o
pojemności 700 mAh. Wydawaćby się mogło, że taka bateria jest
zdecydowanie za słaba na taki telefon. W rzeczywistości jest dokładnie
odwrotnie. Ku mojemu zdziwieniu telefon działa dosyć długo między ładowaniem
a rozładowaniem.
Przy około 30 minutach rozmów, ok. godzinie połączenia internetowego przez
port podczerwieni, 20 SMSach i wykonaniu kilku zdjęć z fleshem bateria
wytrzymuje około 5 dni (5 dób). Jest to dobry wynik biorąc pod uwagę
kolorowy wyświetlacz i to, że aparat fotograficzny i port IrDA pobierają
sporo energii.
Według producenta bateria, przy minimalnym wykorzystaniu telefonu i
optymalnych warunkach sieciowych, powinna wytrzymac do 300 godzin, czyli ponad
12 dni! Według mnie jest to trochę przesadzone. Zgodnie z obserwacjami
telefon może pracować około 5, maksymalnie 7 dni (przy naprawdę
praktycznie zerowym korzystaniu z telefonu).
Menu

Menu w S55 zostało całkowicie zmienione. Na
początku korzystanie z telefonu i odnalezienie jakiejkolwiek funkcji sprawiało
trochę trudności. Menu główne telefonu składa się z 9 ikon: książka
tel., Host. połączeń, Rozrywka, Organizer, Wiadomości, Profile, Dodatki,
Explorer oraz Ustawienia. W pierwszym momencie byłem bardzo zdziwiony ze
zniknęła pozycja Dźwięki. W każdym Siemensie do tej pory ta pozycja
znajdowała się w menu głównym. W S55 przeniesiona została do menu
Ustawienia. Poza tym zaszło sporo innych zmian, ale nie sposób wymienić
wszystkie...
Podczas rozmowy
Siemens postawił tutaj także na jakość dźwięku
podczas rozmowy. Dźwięk jest bardzo wyraźny, nie ma żadnych trzasków czy
echo (pomijając słabe warunki sieciowe - słaby zasięg, choć to także mi
się nie przytrafiło podczas testowania...). Przy każdej rozmowie rozmówcę
słychać idealnie co bardzo mnie zaskoczyło. Jak wiadomo Siemensy nie są
dobre pod względem jakości dźwięku (szczególnie starsze modele). Porównując
jakośc w modelu ME45 i SL45i do S55 to w testowanej słuchawce jest
kilkukrotnie lepszy, wyraźniejszy i przyjemny dla ucha.
Przy słabym zasięgu (2 kreski, w zamkniętym pomieszczeniu) dźwięk nie
traci na jakości podczas prowadzenia rozmowy. Nie zrywa także połączenia.
System głośnomówiący
W tym wypadku jest podobnie jak podczas rozmowy
z telefonem przy uchu. Dźwięk jest bardzo dobry, dobrze słyszalny z większych
odległości (2, 3 metry). Mikrofon jest bardzo czuły i wychwyci dźwięki
także z większych odległości. Jest to wygodne rozwiązanie w przypadki
kiedy nie ma zestawu słuchawkowego a prowadzimy rozmowę np. podczas pracy na
komputerze czy prowadząc samochód.
Pamięć telefonu
S55 posiada wbudowaną pamięć Flex. Memory o
pojemności 990 KB. Jest ona dzielona między nagrania z dyktafonu, książkę
adresową, dzwonki, bitmapy, animacje, zdjęcia i inne pliki, np. gry i
programy Java. Jest to niestety niewiele. Do pamięci pomieści się kilka
gier, dzwonków i 2 czy 3 duże zdjęcia i już jest zapełniona. Według mnie
jest to duża wada telefonu. Konkurencyjne modele innych producentów mają
znacznie większą pamięć.
Pamięcią można zarządzać przez menu telefonu (Explorer) oraz poprzez
komputer (korzystając z programu Data Exchange Software i kabelka dołączonego
do zestawu).
Dyktafon
Obsługa dyktafonu jest bardzo prosta. Aby włączyć
nagrywanie należy wcisnąć i trzymać prawy boczny przcisk (pojedynczy). Po
zwolnieniu klawisza nagrywanie zatrzyma się. Można wznowić wciskając
ponownie klawisz dyktafonu, lub uruchomić klawiszem funkcyjnym.
Odtwarzać nagranie można na dwa sposoby. Pierwszy to "zwyczajne"
odsłuchiwanie z telefonem przy uchu. Druga metoda - znacznie wygodniejsza -
to odsłuchiwanie w trybie głośnomówiącym. Takiej funkcji zabrakło np. w
Siemensie SL45 czy ME45. Plus dla Siemensa za wprowadzanie sugestii użytkowników
w życie ;-).
Jakość nagrania zostawiłem na koniec... Nie jest to rewelacja,
odtwarzany dźwięk jest średniej jakości. Mógłby być lepszy, ale przecież
dyktafon nie służy do nagrywania i odsłuchiwania muzyki . Szczególnie, że
maksylanie pomieści się ok. 4,5 minuty zapisu. Jest to niewiele, lecz na
nagranie rozmowy telefonicznej powinno wystarczyć.
Książka adresowa
Pojemność książki adresowej zależna jest od
wolnego miejsca w pamięci Flex. Memory. Dlatego też nie można zbyt łatwo
określić ile wpisów pomieści telefon. W dodatku wchodząc w książce
adresowej w Opcje i Pojemność ujrzymy ile KB jest wolnych, zamiast ile wpisów
jest wykorzystanych/do wykorzystania. Taka informacja na niewiele się
przyda... Chociaż Siemens podaje ze do 250 wpisów mozna umieścić w książce
adresowej.
Książkę adresową (wbudowana w telefon) można podzielić na 8 grup.
Standardowo są to grupy: Rodzina, Przyjaciele, Biuro, VIP, Leisure, Prywatne,
Biznes oraz Otrzymano. Każdej grupie można przyporządkować inny symbol
oraz zmienić nazwę (oprócz grupy Otrzymano). Symbole niestety są tylko
standardowe. Własnych nie da się przypisać do grupy w przeciwieństwie do
konkretnego wpisu.
Do każdego wpisu w książce można przyporządkować swój obrazek zapisany
w pamięci telefonu. Może to być zdjęcie, logo, napis w formie bitmapy.
Poprostu cokolwiek :). Do każdego wpisu można przyporządkować kilkanaście
różnych pozycji: Nazwisko, Imię, Tel., Tel. biurowy, Nr komórkowy, Faks,
Faks 2, E-mail, E-mail 2, URL, Grupa, Firma, Ulica, Kod pocztowy, Miasto,
Kraj, Urodziny (data urodzin), Przypomn. (opcja przypominania o urodzinach),
Obrazek. Łącznie jest 19 pozycji.
Melodie
Standardowo w telefonie jest kilkanaście
melodii. Są one zapisane w pamięci telefonu i z powodzeniem można wykasować
wszystkie i na ich miejsce wstawić swoje własne. Samo oprogramowanie
telefonu nie posiada wbudowanych dzwonków (tak jak to jest w pozostałych
Siemensach). Jest to duża zaleta telefonu, ponieważ można pozostawić tylko
te dzwonki, których używamy zwalniając automatycznie zajmowane miejsce w
pamięci. S55 obsługuje dzwonki polifoniczne (16-to tonowa polifonia). Jakość
dzwięku dzwonków jest bardzo dobra, i w porównaniu do telefonów
konkurencyjnych, według mnie S55 wypada znacznie lepiej pod tym względem.
Do każdej grupy w telefonie jest możliwość przypisania innej melodii.
Java, gry i programy
Podobnie jak z melodiami tak jest z grami.
Wszystkie gry i programy są zapisane w pamięci telefonu i można je usunąć.
Na dołączonej płycie z oprogramowaniem można znaleść kilka aplikacji w
Javie, które można doinstalowac w telefonie. Prędkość uruchamiania
aplikacji jest przeciętna, mogłoby być to troszkę szybsze. Samo działanie
aplikacji jest bardzo dobre, nie zawiesza się nic, gry "chodzą" płynnie.
GPRS i WAP
Przeglądarka WAP nie różni się zbyt wiele od przeglądarek w innych
Siemensach. Przeglądarka jest w wersji 6.1. Jest możliwość dodania
maksymalnie 10 stron do listy ulubionych.
Jedyna większa różnica jest taka, że w S55 można oglądać także
kolorowe strony WAP.
GPRS można wykorzystać, tak jak we wszystkich modelach wyposażonytch w tę
platformę, do łączenia się z internetem (z telefonem jako modem podłączonym
do komputera za pomocą kabla dołączanego do zestawu lub za pomocą portu
podczerwieni), jak również do łącznia się z WAP przez GPRS. Przy takich
połączeniach płaci się za przesłane (wysyłane i odbierane) dane (w
przypadku WAPu przez GPRS ta usługa powoli jest wycofywana...).
Metody komunikacji z innymi urządzeniami
Siemensa S55 można na kilka sposobów połączyć
z innymi urządzeniami. Jednym ze sposobów jest tradycyjny kabel PC-GSM podłączany
do portu COM w komputerze. Gniazdo ładowarki (gniazdo systemowe) różni się
nieco od gniazda np. w Siemensie ME45. Dokładniej jedyna różnica to szerokość
i grubość gniazda.
Druga metoda to połączenie za pomocą portu
IrDA (portu
podczerwieni). W ten sposób mozna skomunikować telefon z komputerem PC,
laptopem, palmtopem czy innym telefonem komórkowym. Rozwiązanie jest o tyle
dobre, że nie wymaga żadnych kabli.
Trzeci sposób to
BlueTooth. Ta metoda jest jeszcze mało popularna.
Niewiele urządzeń posiada wbudowaną obsługę BT (BlueTooth), ale z czasem
zastąpi pewnie starsze rozwiązania. W ten sposób możemy na większe odległości
komunikowac sie z telefonem, lub np. posiadając zestaw HF BT (Hands Free
BlueTooth) można prowadzić rozmowę "na odległość" (telefon leży
np. na biurku, a osoba prowadząca rozmowę chodzi po pomieszczeniu, nawet większym
niż "zwykły" pokój ;-) ).
Metody komunikacji cd.
Obecnie w każdym telefonie na rynku istnieje możliwość
tworzenia, wysyłania i odbierania krótkich wiadomości tekstowych
SMS.
Metoda ta jest na tyle popularna, że nie będe opisywał.
Druga metoda to
EMS (SMSy rozszerzone o możliwość przesyłania logosów
i dzwonków zapisanych w pamięci telefonu). Funkcja staje się coraz bardziej
popularna.
Trzecia metoda to platforma
MMS (SMSy multimedialne). W ten sposób
mozna przesyłać zdjęcia i inne dowolne pliki na telefony obsługujące tę
platformę lub konta email. W przypadku S55'ki funkcja może się sprawdzić.
Ze względu na małą pojemność pamięci zdjęcia można wysyłać właśnie
w ten sposób i zwalniać pamięć w telefonie na nowe zdjęcia.

Czwarta
metoda to popularne
emaile. Wprost z menu telefonu można stworzyć i
wysłać emaila na dowolne konto, a także odbierać pocztę ze
skonfigurowanego w telefonie konta pocztowego. Jedyny warunek to
skonfigurowanie istniejącego konta email w telefonie. Jedyna wada, którą
napotkałem to niemożliwość poprawnego skonfigurowania konta email z
uwierzytelnieniem hasła serwera poczty przychodzącej. Lecz konta takie jak
np. na Wp.pl czy Onet.pl działają bez najmniejszych problemów.
Problem, który opisałem można ominąć dogrywając program Micromail
(aplikacja napisana w języku Java), który bez problemu łączy się z
kontami wymagającymi uwierzytelnienia hasła.
Odporność na upadki i wilgoć
Zdarzyło się trzy razy, że telefon upadł na
ziemię z wysokości od 0,5 do 1 metra. S55'ce nic to nie zaszkodziło. Nie
pojawił się ani błąd karty sim (bardzo często spotykany starszych
modelach, a nawet niekiedy w ME45). Bateria i klapka baterii także pozostały
na swoich miejscach. Telefon potem funkcjonował prawidłowo.
Jeśli chodzi o wilgoć to telefonowi napewno nie szkodzi deszcz, ale w
zasadzie każdy telefon przetrwa takie coś. Niestety (a może na szczęście)
nie miałem okazji sprawdzić jak długo telefon wytrzyma zanurzony w wodzie
lub czy przetrwa zalanie jakimś napojem.
Aparat fotograficzny
Aparat fotograficzny jest w zestawie razem z
telefonem. Jest to przystawka dołączana do gniazda systemowego (gniazdo ładowarki).
Aparat wyposażony jest w lampę błyskową. Zdjęcia za pomocą aparatu można
robić z lampą i bez - ustawiamy w menu telefonu.
Po podłączeniu aparatu do telefonu telefon wykryje urządzenie. Na wyświetlaczu
pod lewym klawiszem funkcyjnym pojawi się opcja Aparat. W ten sposób możemy
szybko wejśc do menu aparatu skąd można "pstrykać fotki",
ustawiać wielkość zdjęcia i to czy ma być robione z lampą czy bez.
W przypadku ustawienia bez lampy zrobienie zdjęcia jest bardzo proste.
Wystarczy ustawić aparat na obiekt fotografowany i wcisnąć boczny klawisz +
(podwójny) i chwilkę odczekać, jakies 2, 3 sekundy. Kiedy telefon wyda
delikatny dźwięk to znaczy, że zdjęcie zostało zrobione. Po chwili wyświetli
się ono na wyświetlaczu. Przez menu Opcje można je zapisać w pamięci
telefonu w dowolnym katalogu lub wysłać np. za pomocą MMS bez zapisywania
zdjęcia w pamięci.
Jeśli robione jest zdjęcie z lampą błyskową to należy najpierw ją naładować
wciskając lewy klawisz funkcyjny opisany jako Flesh. Kiedy się naładuje
opcja zmieni się na Zdjęcie i wtedy będzie można zrobic zdjęcie podobnie
jak bez lampy :-).
W telefonie można wykonać zdjęcia w dwóch
rozdzielczościach. Pierwsza, większa to 640x480 pix (takich zdjęć w pamięci
mieści się ok. 11 do 14), oraz druga 180x120 (takich zdjęć telefon pomieści
ok. 90). Głębia kolorów robionych zdjęć to 24 bity.
Jedna mała wada w aparacie (a może raczej w
samym telefonie) jest taka, że jeśli jest słaba bateria (1-3 kreski na 5
czy 6) to nie można wykonywać zdjęć. Pojawia się tylko informacja o słabym
stanie nałądowania baterii oraz to, że nie można wykonać zdjęcia. Ale ma
to tez swpoje plusy, ponieważ w ten sposób Siemens zapobiegl całkowitemu
rozładowywaniu baterii - mogłoby to zaszkodzić telefonowi.
Tak wyglądają przykładowe zdjęcia wykonane Siemensem S55 z aparatem
fotograficznym IQP-500:

Podsumowanie
Podsumowując cały test mogę spokojnie
powiedzieć, że telefon nie ma żadnych wad, które uniemożliwiałyby lub
przeszkadzały w użytkowaniu go. Może to oznaczać, że ma jakieś ukryte
wady, ale jak do tej pory nie stwierdziłem takich...
Na dzień dzisiejszy (koniec stycznia 2003) cena
telefonu używanego lub nowego na rynku waha się między 1200 a 1500 zł.
Jednak mimo to telefon jest warty polecenia. Posiada wiele bardzo przydatnych
funkcji, które można wykorzystywać z powodzeniem na co dzień. Siemens S55
przeznaczony jest w zasadzie dla każdego. Miłośnik gier komórkowych
znajdzie tutaj coś dla siebie, także businessmen będzie mógł wykorzystać
telefon do pracy.
Z S55 można korzystać w domu, biurze i w podróży, czyli wszędzie tam
gdzie potrzebujemy dostępu do aktualnych informacji i poczty email, kontaktu
z innymi osobami czy chociażby do zabawy.
Osobiście jestem bardzo zadowolony z możliwości
i funkcji jakie posiada S55. Większości z nich brakowało mi w poprzednich
komórkach Siemensa jakich używałem. Szczególnie klienta poczty email.
Telefon ten z pełną odpowiedzialnością mogę polecić każdemu kto chce
mieć naprawdę dobry telefon (i w dodatku również aparat) zawsze pod ręką.