Na kursach pisarskich uczą podobno, żeby pisać o tym, na czym się znamy. Ostatnio można więc zauważyć zabawną tendencję - pisarz ogarnięty niemocą twórczą produkuje książkę o pisarzu ogarniętym niemocą twórczą (czego świetnym przykładem jest "Całując ul" Jonathana Carrolla). Przykro stwierdzić, że to samo przytrafiło się Królowi Horroru.

Jolanta Pers
czytaj całość

Od ponad dwudziestu pięciu lat w różnych punktach naszego kraju ludzie spotykają się, by dyskutować o fantastyce. Z pewnością na początku były to dwie, trzy osoby, które przeczytały coś, co poruszyło w nich strunę fantazji. Przez te lata spotkania ewoluowały ze zwykłych towarzyskich pogaduszek poprzez kluby i koła zainteresowań w domach kultury, aż do konwentów skupiających setki miłośników literatury tego gatunku.

Elżbieta Gepfert
czytaj całość

No i znowu mamy w Pałacu Kultury (pieszczotliwie nazywamy go w Warszawie "PeKINem") Międzynarodowe Targi Książki. Jak co roku, także i teraz będą one rekordowe; 820 wydawców z 38 krajów, w ubiegłym roku targi odwiedziło 30.000 zwiedzających, nawet nie wiem, ilu w tym roku organizatorzy się spodziewają. Chyba się jednak nie odważę, żeby je odwiedzić. Już ostatnim razem ścisk był absolutnie nie do zniesienia. Jak w takich warunkach można obcować w ogóle z książką? Naszła mnie jednak pewna refleksja, która będzie dobrym wprowadzeniem do tematu przewodniego tego felietonu.

Małgorzata Wilk
czytaj całość

Spotkanie z Carrollem rozpoczęło się od projekcji filmu dokumentalnego "Oddychać przez skórę", który emitowała jakichś czas temu TVP w programie drugim. Na sali było ciemno i cicho, przytulnie i tłoczno, więc nie trudno było zasnąć, gdyby ktoś był akurat bardzo śpiący. Wygodne krzesło-fotele wręcz do tego zachęcały. Od czasu do czasu pojawiały się delikatne wybuchy śmiechu w co ciekawszym fragmencie filmu. W pamięci szczególnie utkwiło mi pytanie o geniusz. Carroll odpowiedział, że bardzo wygodnie jest być uznanym za geniusza, dlatego, że wtedy wszystko uchodzi płazem, nawet bycie nieuprzejmym.

Małgorzata Wilk
czytaj całość

Stanisław Lem jest niewątpliwie postacią wyjątkową wśród światowych pisarzy. Od kilku lat koncentruje się na pisaniu felietonów komentujących współczesny świat i naukę, oraz możliwe kierunki dalszego rozwoju, zarzucając, jak się wydawało, beletrystykę. I oto w majowym numerze PLAYBOY'a...

Dariusz Adamus
czytaj całość

Ach gdzież Ci mężczyźni! - zakrzyknie pewnie czytelnik za Danutą Rinn po przeczytaniu ostatniego felietonu poświęconego li tylko paniom piszącym fantastykę. Choć chciałabym w tym miejscu (mam nadzieję, że mi miły/a Czytelniku/niczko wybaczysz) nieśmiało nadmienić, że odezwały się już głosy chwalące ostatni felieton. Tym razem więc będę się zgodnie z zapowiedzią rozwodzić się nad piszącymi panami i demonstrować otwarcie moje sympatie i antypatie.

Małgorzata Wilk
czytaj całość

Odkąd fanowie zorganizowali się na tyle, by organizować konwenty, zaczęła im świtać myśl o uhonorowaniu pisarzy, których twórczość jest obiektem fanowskich fascynacji. I tak w roku 1984 na spotkaniu w Łodzi kluby ustaliły powołanie Nagrody Fandomu - SFINKS.

Elżbieta Gepfert
czytaj całość

Może i opisy przyrody większość czytelników uzna za straszliwe nudziarstwo - ale McDonaldowi udało się zawrzeć w powieści nastrój Afryki, czy to ulic Nairobi, czy sawanny, po której biegają słonie i lwy. Nie ma w tym sztuczności ani banału i nie odnosi się wrażenia, że autor zna Afrykę z paru książek podróżniczych i kilku kiczowatych zdjęć. W tej powieści jest Afryka jak żywa, z jej klimatem, nastrojem, ba - zapachem. Hic sunt leones.

Jolanta Pers
czytaj całość

Czy nie uważacie, że coś dziwnego się stało z serialami od czasów Miasteczka Twin Peaks? Wcześniej jakoś wszystko było jasne - kryminał to kryminał, fantastyka to fantastyka. A Miasteczko Twin Peaks było czymś zupełnie nowym, ni to kryminał, ni horror, ni fantastyka.

Małgorzata Wilk
czytaj całość

"Zagubieni chłopcy" Orsona Scotta Carda to kolejna powieść tego autora utrzymana w stylu horrorów Stephena Kinga - w zamierzeniu zresztą miała być polemiką z postawioną przez Kinga tezą, że istota powracająca z zaświatów musi być czymś upiornym i przerażającym, jak powracający z martwych Gage w "Smętarzu dla zwierzaków."

Jolanta Pers
czytaj całość