Autor: DarXtar

    Nierealny, nierzeczywisty, niesamowity, nieprawdopodobny, po prostu Unreal, który na zawsze zmienił oblicze gier FPP. Posiadający kosmiczny klimat, zabójcze AI przeciwników, boską grafikę i wiele innych, powalających cech, których nie będę tu wymieniał, ale wspomnę o nich trochę później.

"Vortex Rikers. Jesteśmy w drodze na księżyc więzienny. Czujniki dalekiego zasięgu wykryły w sektorze Gamma 83H nieznane masy magnetyczne. Kapitan polecił zmienić kurs..."

Fabuła:
    Po tym jakże entuzjastycznym ;) wstępie, opiszemy sobie teraz co i jak, gdzie jesteśmy i dlaczego kosmici znów musieli upatrzyć sobie akurat tą planetę, na której przyszło nam się rozbić. Tak, tak rozbiliśmy się, na dodatek statkiem więziennym. Żeby było jeszcze lepiej, jesteśmy jego pasażerem i nie chodzi mi tu o załogę. Jesteśmy przestępcą! Wyjętym spod prawa oprychem i nie mającym skrupułów draniem. Zaskoczeni, zdziwieni? Myślę że tak, w końcu czy świat musi ciągle ratować ten nieskazitelny, szlachetny i sprawiedliwy? Nigdy się nie dowiemy, za co nas wsadzili, ale zawsze możemy snuć podejrzenia, co dodaje grze trochę tajemniczości. Planeta, na której przyszło nam się rozbić, jest zamieszkana przez rasę Nali i okupowana przez "demony z gwiazd". Teraz pewnie myślicie, że bohater ma za zadanie uratować rasę Nali przed zagładą. Nic bardziej mylnego! On po prostu szuka drogi ucieczki z tej przedziwnej i jakże tajemniczej planety, a że na tej drodze stają mu okupanci, to już inna sprawa. Oczywiście my nie wiemy tego wszystkiego na początku. Dopiero podczas gry odkrywamy notatki, z których dowiadujemy się, co się tam dzieje. I tu jest mały minus, a mianowicie musicie dobrze znać angielski, aby w pełni "zagłębić" się w fabule oraz pozyskać ważne informacje. Np. w jednej z plansz jesteśmy atakowani przez 60 wojowników Skaarj. Przeczytawszy notatkę na początku levelu

dowiadujemy się, że załoga statku zabezpieczyła się polem siłowym i zabiła 40 z nich. Więc po co marnować amunicję i nadszarpywać swoje zdrowie na tę pozostałą dwudziestkę. Wystarczy wyłączyć generatory i uruchomić je, już po drugiej stronie pola siłowego. W ten sposób zdoła nas zaatakować góra trzech przeciwników. Chyba, że ktoś lubi wyzwania. Wtedy nic nie stoi mu na przeszkodzie, aby taką właśnie potyczkę sobie zorganizować. Wracając jednak do Nali, przybycie demonów zostało przez nich przepowiedziane, tak samo jak przybycie mesjasza, który zdoła wypędzić demony z ich świata, ten mesjasz to Ty!

"Słudzy naszych bogów zostali rzuceni na ziemię, gdzie toczą ze sobą boje. Poddano nas próbie. Nasz świat nikczemnieje i rodzi coraz straszniejsze stwory. Dziś w nocy znów pogrążymy się w modłach. Wysłuchajcie naszych błagań i ześlijcie nam Zbawcę!"

W trakcie gry spotkamy przedstawicieli rasy Nali, którzy z chęcią nam pomogą i wyjawią miejsca, w których ukryte są dodatkowa amunicja i broń, w zamian za ochronę. Miejsca ukrycia cennych przedmiotów są zazwyczaj strzeżone przez okupantów, którzy, co może dziwić, najpierw zabiorą się za naszego "wspólnika", a dopiero potem za nas. Należałoby jeszcze wspomnieć o jednym ważnym czynniku, zmuszającym nas do przyjaznego zachowania wobec Nali. Gdy zabijemy któregoś z nich, dalsza rozgrywka staje się coraz trudniejsza. Ci, którzy uważają poziom trudności Unreala za zbyt niski, po prostu wykańczają kilku kapłanów i z poziomu Unreal robi nam się ultragigahiperhardunreal. :)

Grafika:
    No, ta to robi wrażenie, mimo iż gierka ma już swoje lata, grafika prezentuje się bardzo dobrze. A jeśli ktoś jest niedowiarkiem, to może przekona go fakt, że bodajże w lipcu 2001 czytelnicy serwisu gamespot.com wytypowali najładniejsze gry komputerowe, jakie kiedykolwiek powstały. Unreal zajął zaszczytne II miejsce. A takie tytuły