Sport:

Harri Rovanperä zwycięzcą Rajdu Szwecji

W dniach 8-11 lutego odbyła się druga eliminacja Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Świata. Do szwedzkiego Kalstad przyjechali najlepsi kierowcy, aby ścigać się na leśnych trasach, pokrytych śniegiem i lodem, otoczonych często śnieżnymi bandami. Tradycyjnie wielką chęć wygrania mieli kierowcy spoza Skandynawii, którzy jeszcze nigdy nie triumfowali w Szwecji. Pomimo niskich temperatur i wyjątkowo śliskich dróg samochody osiągają bardzo duże prędkości, dlatego Rajd Szwecji wymaga bardzo precyzyjnej jazdy. Nawet niewielki błąd może kosztować wiele cennych minut, ponieważ w przypadku wpadnięcia samochodu w śnieżną zaspę nawet z pomocą kibiców bardzo trudno jest wypchać auto z powrotem ta trasę. Jazdę po szwedzkich lasach ułatwiają specjalne opony, wyposażone w odpowiednio wyprofilowane kolce. W tegorocznej edycji Rajdu Szwecji nie było już wyraźnej różnicy między dostawcami opon. Pirelli, które przez ostatnie lata pozostawało w cieniu Michelina, zaprezentowało nowy typ ogumienia.

Wśród zimowego krajobrazu rozpoczął się pierwszy dzień rajdu, który zdeterminował cały jego późniejszy przebieg. Na drugim odcinku specjalnym w Peugeocie Marcusa Grönholma wystąpiła awaria pompy wodnej, co spowodowało uzyskanie przez Fina szesnastego czasu oraz konieczność wycofania się z rajdu. Na tym samym OS-ie szansę na wygraną stracił Richard Burns, który po wypadnięciu z trasy stracił blisko 13 minut. Podobnego pecha miał Colin McRae, tracąc na kolejnym OS-ie ponad 5 minut. Szkot postanowił odrabiać straty, czego efektem było wygranie trzech kolejnych odcinków specjalnych. Po pierwszym dniu prowadził Hiszpan Carlos Sainz (Ford Focus RS WRC 01), na drugim miejscu, ze stratą ponad 13 sekund, uplasował się Fin Harri Rovanperä (Peugeot 206 WRC), a za nim ze stratą ponad 19 sekund faworyt gospodarzy Szwed Thomas Radström (Mitsubishi Carisma GT).

Podczas drugiego dnia rajdu błękitne niebo oraz brak opadów śniegu stworzyły bardzo dobre warunki do ścigania. W tym roku, w odróżnieniu od poprzedniej edycji rajdu, ładna zimowa pogoda utrzymywała się przez cały czas trwania imprezy. Dobre czasy uzyskiwali McRae, Burns (Subaru Impreza WRC 2001), Mäkinen (Mitsubishi Lancer Evo), Rovanperä oraz Radström. Różnice w czołówce były minimalne. Pod koniec drugiego dnia prowadzenie objął Harri Rovanperä wyprzedzając Mäkinena oraz Radströma. Ostatni dzień rajdowych zmagań upłynął pod znakiem walki w czołówce tabeli, ponieważ kilku kierowców miało jeszcze szansę na wygraną. Mäkinen za wszelką cenę starał się objąć prowadzenie. Na przedostatnim OS-ie tracił do Rovanpery 19 sekund. Zbyt ryzykowna jazda na ostatnim odcinku specjalnym była przyczyną wypadnięcia czterokrotnego Mistrza Świata z drogi, który tym samym stracił 6 punktów w klasyfikacji kierowców oraz 10 punktów dla Mitsubishi w klasyfikacji konstruktorów. Colin McRae od pierwszego dnia rajdu nie miał szansy na wygraną, jednak walczył o punkty dla zespołu, goniąc Kennetha Erikssona (Hyundai Accent WRC). Szkot uzyskał w klasyfikacji generalnej 9-tą lokatę tracąc do poprzedzającego go kierowcy Hyundaia blisko minutę. Dobre czasy uzyskiwał też znany polskim kibicom Toni Gardemeister (Peugeot 206 WRC), Markko Martin oraz Petter Solberg (Subaru Impreza WRC). Stałym tempem jechali Sainz, Radström oraz François Delecour. Burns również jechał bezbłędnie, mimo to ostatecznie zajął dopiero 16. miejsce. Na mecie tryumfował Harri Rovanperä, dla którego była to pierwsza wygrana eliminacja RSMŚ. Fin wyprzedził o 28 sekund Radströma, oraz o 37 sekund Sainza. Kolejne miejsca zajęli Gardemeister, Delecour oraz Solberg. Dobrze się spisał Janusz Kulig (Ford Focus RS WRC), zajmując ostatecznie 19. lokatę. Polak tym samym uzyskał 3. miejsce w klasyfikacji zespołów niefabrycznych.

Po zimowych zmaganiach kierowcy przygotowują się do kolejnej eliminacji RSMŚ, Rajdu Portugalii, który zacznie się 8. marca br.

Tomasz Pełech