Apiterapia

Apiterapia zalicza się do niekonwencjonalnych sposobów leczenia, a cała filozofia apiterapii polega na zastosowaniu miodu jako podstawowego środka leczniczego. Ten sposób leczenia znany był już za panowania Rzymian, którzy jako pierwsi docenili właściwości miodu i jego pochodnych. Wykorzystywali je przede wszystkim do leczenia ran odniesionych podczas bitew.

Zdaniem specjalistów jak i samych pszczelarzy miód znacznie zwiększa odporność organizmu, hamuje rozwój zakażeń dróg oddechowych, ma działanie napotne, przeciwzapalne i bakteriostatyczne. Badania nad fenomenem prypolisu (produkt pszczeli o silnym działaniu antybakteryjnym i regenerującym) prowadziło wiele instytutów. Instytut Pastera w Paryżu jako pierwszy rozpoczął badania na wielką skalę nad składem chemicznym propolisu i jego właściwościami biologicznymi. W Polsce w 1961 r. w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, a z czasem na innych najlepszych uczelniach naszego kraju zaczęto prowadzić badania, które pokazały, że lek ma wiele zalet, a praktycznie żadnych wad. Lek przewyższał swoimi właściwościami leki pochodzenia chemicznego, był naturalny i to czyniło go w szczególności nieszkodliwym dla ludzkiego organizmu. W 1974 roku w Madrycie odbyło się pierwsze sympozjum poświęcone apiterapii i tam właśnie przekonano wielu lekarzy o korzyściach płynących ze stosowania miodu jako środka leczniczego. Wiele lat doświadczeń dostarczyło naukowcom ogromną ilość informacji związanych z tym wprost idealnym lekiem. Najnowsze badania dotyczą możliwości zastosowania propolisu w leczeniu wielu chorób potwierdzają jego wyższość nad lekami syntetycznymi, gdyż występuje w nim w niczym nie zakłóconych, w odpowiednich proporcjach, 21 biopierwiastków łatwo przyswajalnych przez organizm. Pochodzą one z roślinnych żywic oraz mikroelementów i enzymów zawartych w wydzielinach pszczół. Regulują homeostazę i równowagę kwasowo-zasadową organizmu, wspomagają układ immunologiczny, zwiększają odporność organizmu na różne choroby, wzmagają syntezę koniecznych enzymów pobudzających metabolizm komórkowy.

Kilka praktycznych zastosowań:

• oddychanie powietrzem ula (specjalnej konstrukcji inhalatornie z wykorzystaniem specyficznego mikroklimatu ula),
• inhalacje aerozolowe z wodnych roztworów miodu, miodu z dodatkiem innych produktów pszczelich takich jak propolis, mleczko pszczele, pyłek kwiatowy lub ziół,
• spożywanie miodu bądź miodu z dodatkami soków owocowych, warzywnych, naparów ziołowych, żucie miodu plastrowego,
• kąpiele ziołowo-miodowe.

Haget