Chrapanie

"Jeśli się śmiejesz, wszyscy się śmieją się z tobą,
jeśli chrapiesz, sypiasz sam."

Wydawać by się mogło że najlepszym sposobem na ten nieprzyjemny moment, w którym kładziemy się do łóżka, a nasz partner wydaje z siebie przeraźliwe dla naszego słuchu odgłosy mogłaby być wata, którą zatkamy sobie uszy lub ewentualnie klamerka do wieszania prania, którą w tym przypadku wykorzystamy jako narzędzie przerywające nasze cierpienie. Niestety są to jedynie półśrodki.

Problem związany z chrapaniem jest dosyć powszechny. Szacuje się, że około 48% mężczyzn oraz 33% kobiet w średnim wieku co noc chrapie dosyć głośno. Badania przeprowadzane przez niektóre instytuty badawcze zajmujące się ograniczaniem tego zjawiska wykazały, że osoby których partnerzy bardzo chrapią, tracą średnio w nocy 1 do 1,5 godziny snu. Udało się ustalić przyczynę tych nocnych zaburzeń - jest nią w dużej mierze częściowa niedrożność górnych dróg oddechowych na odcinku między nosem a krtanią. W tej właśnie części ludzkiego organizmu znajdują się tkanki miękkie tj: język, migdałki, podniebienie, trzeci migdał oraz języczek, który u niektórych ludzi "dynda"(to właśnie on jest przyczyną hałasu).

W urzędach patentowych wiele firm zarejestrowało wynalazki mające pomóc w pokonaniu chrapania. Wielu ludzi z nich korzysta wierząc, że w ten sposób unikną operacji. Na rynku udostępniono wiele urządzeń mających zapobiegać chrapaniu: paski na brodę, kołnierze na szyję, wkładki na zęby mające służyć do zmiany pozycji języka i udrożnienia dróg oddechowych, elektroniczne urządzenia wykorzystujące migające światła, głośne dźwięki, a nawet elektryczne wstrząsy, by zmusić osobę chrapiącą do przyjęcia "niechrapliwej" pozycji. Wszystkie te urządzenia nie dają jednak gwarancji na pozbycie się dolegliwości, a poza tym perspektywa bycia uzależnionym od takiego aparatu nie jest zbyt satysfakcjonująca.

Alkohol (rozluźnia tkanki mięśniowe), nadwaga i lenistwo, mogą w znaczny sposób przyczynić się i zaostrzać chrapanie, a więc pierwszym pozytywnym krokiem mogłoby być ograniczenie tych nawyków spowodowanych nieuregulowanym trybem życia. Jednak nawet to często nie pomaga. Jedynym dobrym wyjściem wydaje się być operacja. Szczególnie osoby bardzo mocno chrapiący poddaje się takiemu zabiegowi chirurgicznemu. Lekarze w takich przypadkach naciągają lub usuwają rozluźnione tkanki miękkie trzema metodami:
1. operacja plastyczna podniebienia, języczka oraz gardła (po raz pierwszy wykonana w Japonii), przynosząca dobre efekty w 75/80 %,
2. plastyczna operacja języczka za pomocą lasera według Amerykańskiej Akademii Otolaryngologii, odnosi skutek w 85% przypadków,
3. zabieg ściągnięcia i napięcia tkanek przy użyciu radiowych fal - w tym przypadku wskaźnik powodzenia jest niższy i wynosi 70%.

Haget