.:: T·a·w·e·r·n·a

Witam !

Dzisiaj w kąciku Rauvin przedstawiam wam pierwszą część historii tego świata . Niezwykłe bogactwo Rauvin sprawia , że historia , tak jak księga czarów czy bestiariusz , jest dość długa i skomplikowana , ale również bardzo ciekawa . Dlatego podzieliłem ją na kilkanaście części , które będę wam kolejno przedstawiał w następnych kącikach . W niniejszym wydaniu opowiem o powstaniu świata Rauvin , narodzinach pierwszych bogów i elfów . Mam nadzieję ,że spodoba wam się ten cykl i dzięki niemu jeszcze bliżej poznacie świat Rauvin .

Całe Rauvin , zarówno morza , góry , pustynie oraz elfy , a z nich krasnoludy , ludzie i inne rasy , jak i bogowie , a także wszystkie sfery materialne powstały z Nasienia Życia . Żaden z mędrców Sfery Głównej nigdy nie zastanawiał się czym było ani jak powstało , więc nie można nic więcej na ten temat powiedzieć . " Po prostu było i już " - jak powiedział jeden z najsłynniejszych gnomich mędrców - Quill , odpowiadając na natrętne pytania swego młodego ucznia .
W pewnym momencie Nasienie Życia pękło i wylała się z niego esencja życia . Nie wiadomo dlaczego tak się stało , jak również nie wiemy czym była owa esencja życia . Ważne , że po pewnym czasie podzieliła się ona na dwie części : dużą , matową kroplę i orbitującą wokół niej malutką , świecącą kulę . Od tej kulki oddzieliła się niewyobrażalnie mała część , wykształcając w sobie świadomość i stając się Tyonem - pierwszym z bogiem . A trzeba wiedzieć , iż przepełniała go dobroć . Zebrał on resztki pozostałe z Nasienia Życia i uformował z nich berło dające mu władzę nad czasem oraz księgę władającą przeznaczeniem . Posiadając władzę nad przeznaczeniem podporządkował sobie pozostałą esencję życia i zaczął z matowej jej części tworzyć dla siebie dom , który później stał się krainą bogów - Asghardem . Mimo , że posiadał władzę nad esencją życia , zachowała ona nieco niezależności i gdy Tyon tworzył Asghard z pozostałej matowej części sformowały się trzy warstwy sfer materialnych . Warstwy te dały początek podziałowi sfer na niższe , wyższe i Sferę Główną .
Tyon tworzył Asghard nieprzerwanie przez wiele wieków . Gdy ukończył swe dzieło postanowił odpocząć i zasnął . Śnił o towarzyszach , którzy mogliby sprawić , iż nie czułby się tak bardzo samotny .

Jednak wtedy do snu wdarły się wszystkie złe myśli i uczucia jakich doznawał on w czasie tworzenia sobie domu : gniew , złość , niezadowolenie . Oddzieliły się one od dobrego umysły Pana Czasu i Przeznaczenia i dały początek największemu złu Rauvin - Tyoonowi . Nie podobało mu się piękno Asghardu więc zszedł do najniższej z warstw sfer materialnych i zaczął ją formować na swoje podobieństwo . W ten sposób powstały sfery niższe , w których zawsze gości wrogość , złość i przemoc . Następnie Tyoon wrócił do krainy bogów , by rzucić wyzwanie swemu dobremu bratu i odebrać mu władzę nad czasem i przeznaczeniem .

Wkradł się do umysłu Tyona i odszukał wszystkie dobre uczucia wypełniające go . Gdy spróbował je zniszczyć został odrzucony i wyparty z głowy Pana Czasu i Przeznaczenia . Oszołomiony zobaczył , że przed nim materializuje się postać wojownika w pięknej , złotej zbroi i z wielkim , błyszczącym mieczem w dłoni . Był to Djall - pierworodny Tyona narodzony z jego woli . Djall rzucił się na Tyoona , ten jednak znikł - teleportował się do sfer niższych . Djall obudził ojca i opowiedział mu o tym co się przed chwilą wydarzyło . Tyon przysiągł , że zabije swego brata , by nie dopuścić do rozplenienia się zła na świecie . Synowi w nagrodę , że stanął w jego obronie dał władzę nad Asghardem i uczynił z niego boga-Strażnika . Według historiografii elfickiej w momencie pierwszego zwycięstwa nad Tyoonem rozpoczyna się Pierwsza Epoka .

Niedługo po walce Pan Czasu i Przeznaczenia zrozumiał , że nawet wespół z Djallem nigdy nie pokona Tyoona . Było tak dlatego , bo jego brat po walce uwolnił się spod wpływu Księgi Przeznaczenia i Berła Czasu . Dzięki temu pozostawał poza kontrolą Tyona . Pan Czasu i Przeznaczenia postanowił stworzyć sobie pomocników , ale nie tak potężnych jak on sam . Sięgnął po pozostałą błyszczącą esencję życia i zaczął z niej formować stworzenia podobne zewnętrznie do niego . W ten sposób powstały piękne , wyniosłe istoty o delikatnej skórze , lśniących włosach i głębokich oczach . Tyon nazwał je elfami i dla odróżnienia od bogów wydłużył nieco ich uszy .

Początkowo elfy mieszkały razem z bogami w Asghardzie . Jednak po kilku wiekach , gdy było ich coraz więcej w krainie bogów zaczęło brakować dla nich miejsca . Tyon postanowił osiedlić ich w Sferze Głównej . Udał się tam i zaczął formować matową esencję budującą tę sferę . Podzielił ją na trzy strefy -strefę powierzchniową , Półmrok i Mrok . Powierzchnia była cała oblana wodą . Na równiku Tyon wyłonił spod jej powierzchni fragment lądu , który stał się w ten sposób wielką wyspą . Następnie zaczerpnął cząstkę świecącej esencji życia i stworzył żyjący las . Wyodrębnił stojące na środku wyspy drzewo , by kontrolowało procesy życiowe pozostałych , a następnie wlał w nie pozostałą świecącą esencję , dając początek Drzewu Życia . Później przeniósł wszystkie elfy z Asghardu na wyspę , którą one nazwały Elthalos .

Z reszty matowej esencji utworzył na planecie dwa wielkie kontynenty . Jednak z braku esencji życiowej nie stworzył żadnych organizmów , które mogłyby je zamieszkać , a więc władze nad tymi połaciami ziemi przekazał Drzewu Życia . Zaczęło ono tworzyć rośliny i zwierzęta i osiedlać je na nowopowstałych kontynentach . Po kilku wiekach tętniły już one życiem .
W czasie tworzenia Elthalos narodził się drugi syn Tyona - Thryll . Powstał on z nogi Pana Czasu i Przeznaczenia . Ojciec dostrzegł w nim duży potencjał i ładunek esencji życiowej , więc uczynił go Panem Istnienia i związał z Drzewem Życia . Thryll uzyskał dzięki temu władzę nad życiem wszystkich śmiertelników .

Elthalos była kopią Asghardu - na całej wyspie kwitła roślinność i wszędzie słychać było śpiew
ptaków . Elfy żyły tam jak w raju . Niedługo jednak trwała ta sielanka . Tyoon udał się tam i niezauważony skierował się na południowo-wschodni kraniec wyspy . Wyssał esencją życiową z tamtejszych drzew i uciekł do sfer niższych . Uformował z niej swoje sługi : Wojnę , Chaos , Śmierć , Głód i Strach , a pozostałe resztki rozrzucił po sferach niższych , lecz kilka kropel padło również na sfery wyższe . Powstały z nich demony , diabły , ifryty , chochliki i mefity w sferach niższych oraz dżiny , anioły i żywiołaki w sferach wyższych . W miejscu skąd Tyoon wyssał esencję życiową nie wyrosła już żadna roślina , a zwierzęta zmieniły się w dzikie bestie . Nad istniejącym tam miastem zapadła noc i wszystkie elfy je opuściły . Poprzednią nazwę tego rejonu - Kraina Życia - zmieniono na Nachsslar .

W kilkadziesiąt lat po tym wydarzeniu na wyspę przybyli Strach , Wojna i Chaos . Mieli oni zasiać w umysłach elfów niepokój i wzajemną niechęć . Ich misja powiodła się i wśród elfów zaczęła szerzyć się nieufność do swoich braci . W wyniku tej niechęci mieszkańcy Elthalos podzielili się na trzy rywalizujące ze sobą frakcje . Aby zapobiec dalszemu rozpadowi swej wspólnoty , elfy postanowiły wybrać króla , który miał pilnować jedności mieszkańców wyspy . Władca był wybierany kolejno z każdej frakcji i rządził przez dziesięć lat .

Początkowo system ten się sprawdzał , lecz po kilkuset latach jeden z królów - Llil'llaj II zaczął faworyzować swoją frakcję i konflikt rozgorzał na nowo . Tyon wysłał swego pierworodnego , by zażegnał wojnę między elfami . Djall po przybyciu na Elthalos rozmówił się z królem i zakończył walki , lecz stosunki między frakcjami pozostawały bardzo napięte i w każdym momencie mogła wybuchnąć nowa wojna .

W tym samym czasie w Asghardzie narodziła się następna istota boska - córka Tyona - Mjon . Wyszła ona z palca Pana Czasu i Przeznaczenia . Od swego ojca otrzymała częściową władzę nad przeznaczeniem i stała się Panią Szczęścia . Dzięki swej mocy mogła decydować o szczęściu i nieszczęściu śmiertelników i zmieniać wyroki przeznaczenia zapisane w Księdze Przeznaczenia . Jednak nieczęsto jej się to udawało , gdyż aby zmienić czyjeś przeznaczenie musiała mieć przed sobą Księgę , a ojciec rzadko rozstawał się ze swymi atrybutami . Od początku swego istnienia Mjon z zainteresowaniem przyglądała się konfliktom między elfickimi frakcjami na Elthalos .
W kilkanaście lat po zażegnaniu wojny na wyspie przez Djalla , król Llil'llaj II znów zaczął faworyzować swoją frakcję , co stało się przyczyną wybuchu kolejnego , o wiele poważniejszego konfliktu .

C.D.N.