Apollo 1
Pierwsza katastrofa w historii amerykańskich programów kosmicznych - w czasie prób na wyrzutni wybuchł pożar w kapsule statku kosmicznego, w wyniku czego zginęła cała załoga. Wypadek ten wpłynął na decyzję o wprowadzeniu zmian w konstrukcji statku Apollo.
Apollo 4
Pierwszy start 111-metrowej rakiety nośnej Saturn V przeznaczonej do lotów księżycowych statku kosmicznego Apollo; lot w całości udany.
Kosmos 4
Pierwszy z pierwszej generacji satelitów rozpoznania fotograficznego Kosmos, stosujący technologię Wostoka; kapsuła Wostoka została zmodyfikowana w celu wyniesienia kamer i filmów, kapsuła była wyrzucana i wracała po trzech dniach. Ten typ, o przeciętnym czasie trwania lotu 8 dni, był w użyciu do 1967 roku, starty odbywały się także z Kosmodromu Plesieck.
Kosmos 954
Jeden z serii RORSAT'ów (satelity radarowego do rozpoznania oceanów), z których pierwszy (Kosmos 198) wszedł na orbitę 27 grudnia 1967 roku. Są godne uwagi ze względu na pokładowy reaktor jądrowy, który zasila ich silny radar. Kosmos 954 uciekł spod kontroli i spadł na Ziemię 24 stycznia 1978 roku, rozbijając się i powodując skażenie radioaktywne w północnej Kanadzie.
Lunar Orbiter 1
Pierwsza z pięciu sond kosmicznych z udanej serii Lunar Orbiter wysłanych w celu sporządzenia map Księżyca; fotografuje tereny odpowiednie do lądowania statku Apollo. To samo robią wysłane później Lunar Orbiter 2 (6 listopada 1966 r.) i 3 (5 lutego 1967 r.), natomiast zdjęcia robione przez Lunar Orbiter 4 (start 4 maja 1967 r.) i 5 (start 1 sierpnia 1967 r.) mają już bardziej ogólny charakter; łącznie sondy wykonują ok. 950 zdjęć Księżyca.
Sojuz
Podstawowy typ radzieckiego statku kosmicznego do lotów załogowych od czasu jego pierwszego tragicznego lotu jako Sojuz 1 (23-24 kwietnia 1967 r.), w którym ginie pilot Władimir Komarow. Na statku Sojuz 30 odbył swoją pierwszą misję Mirosław Hermaszewski.
Sojuz 1
W pierwszym załogowym locie nowego pojazdu kosmicznego Sojuz Komarow został pierwszym człowiekiem, który wykonał dwa loty kosmiczne, ale zginął podczas powrotu na Ziemię, kiedy systemy pojazdu i spadochron zawiodły, stając się pierwszą znaną śmiertelną ofiarą wypadku w czasie lotu kosmicznego. Aparaty lądujące wszystkich statków Sojuza mają kształt zbliżony do stożka.
Surveyor 3
Po porażce Surveyora 2, Surveyor 3 jest drugą sondą kosmiczną, która wykonuje miękkie lądowanie na Księżycu, na Oceanie Burz (Oceanus Procellarum). Wyposażona jest w wysuwane ramię i czerpak, którymi bada konsystencję gruntu księżycowego. W grudniu 1969 r. w pobliżu Surveyora 3 ląduje załoga statku Apollo 12; loty Surveyora 5, 6 i 7 (we wrześniu i listopadzie 1967 r. oraz styczniu 1968 r.) są również udane.
Venera 4
Pierwsze udane wejście sondy w atmosferę Wenus, umożliwiające otrzymanie pierwszych danych na temat warunków w niej panujących. (Venera 3 weszła w atmosferę w marcu 1966 r., ale utracono łączność). Dane mówiły o atmosferze złożonej głównie z dwutlenku węgla oraz o temperaturze powierzchni zbliżającej się do 500 stopni C, a także o ciśnieniu około 75 atmosfer. Venera 5 i 6 wykonywały podobne zadania w roku 1969. Sondom Venera 7 (1970) i 8 (1972) udało się wylądować na powierzchni.