Apollo 9
Pierwszy lot kosmicznego statku Apollo w kompletnym składzie ze statkiem macierzystym CSM i lądownikiem LM; na orbicie okołoziemskiej, poza orbitą Księżyca, następuje rozdzielenie i ponowne połączenie statku CSM i lądownika LM. LM oddala się od CSM o 160 km, następnie zbliża się do niego i cumuje, symulując czynności wykonywane przy lądowaniu na Księżycu; statek CSM i lądownik otrzymują oddzielne sygnały wywoławcze.
Apollo 10
Próba generalna przed lądowaniem na powierzchni Księżyca; statek osiąga orbitę około księżycową. Cernan i Stafford oddalają się w lądowniku LM od statku macierzystego CSM, w którym pozostaje Young i zbliżają się do powierzchni Księżyca na odległość ok. 15 km; obserwują Morze Spokoju, gdzie planowane jest pierwsze lądowanie ludzi na Księżycu.
Apollo 11
Pierwsze lądowanie człowieka na powierzchni Księżyca, na Morzu Spokoju - 20 lipca Armstrong jako pierwszy człowiek stawia kroki na Księżycu, drugi jest Aldrin. Wyjście na powierzchnię Księżyca trwa 2,5 godz. Collins zostaje na orbicie wokół Księżyca.
Apollo 12
Drugie lądowanie na powierzchni Księżyca, na Oceanie Burz; precyzyjne lądowanie w odległości 185 m od sondy Surveyor 3, która wylądowała na Księżycu dwa lata wcześniej. Wyjście Beana i Gordona na powierzchnię Księżyca trwające łącznie 7,7 godz; po raz pierwszy użyta zostaje aparatura doświadczalna ALSEP.
Delta M
Dłuższa rakieta nośna typu Delta, nadal z trzema silnikami pomocniczymi; wersja M-6 (w użyciu w latach 1969-1971) wyposażona jest już w sześć takich silników, a wersja 904 (z lat 1971-1972) w dziewięć.
Interkosmos 1
Pierwszy lot satelity badawczego Interkosmos w ramach wspólnego programu kosmicznego z innymi krajami Europy Wschodniej. Dalsze satelity w tym kontynuowanym programie były wysyłane z kosmodromów Plesieck i Bajkonur. Badania obejmowały promieniowanie słoneczne, magnetosferę i jonosferę Ziemi.
Mariner 6
Pierwsza sonda, która przesłała na Ziemię dobre jakościowo obrazy z Marsa, 75 zdjęć księżycopodobnej, pokrytej kraterami powierzchni. Wykryto także atmosferę złożoną przede wszystkim z dwutlenku węgla o ciśnieniu równym około jednej setnej ciśnienia atmosferycznego Ziemi. Identyczna sonda, Mariner 7, wystrzelona 27 marca 1969 r. dokonała swego najbliższego podejścia 5 sierpnia 1969 r. i przesłała 120 zdjęć.
Meteor 1
Pierwszy z serii 31 podobnych satelitów meteorologicznych, ostatni wysłany 10 lipca 1981 roku. Niektóre były wysyłane z kosmodromu Bajkonur.
Sojuz 4
Sojuz 4 spotyka się z Sojuz 5 i łączy z nim - pierwsze kosmiczne połączenie dwóch statków załogowych. Dwaj kosmonauci ze statku Sojuz 5, Chrunow i Jelisiejew, wykonują spacer w przestrzeni, przechodzą na pokład bliźniaczego statku kosmicznego Sojuz 4 i w nim powracają na Ziemię.
Sojuz 5
Spotkanie i połączenie z Sojuzem 4. Pierwsze połączenie dwóch załogowych statków kosmicznych. Dwaj kosmonauci ze statku Sojuz 5, Chrunow i Jelisiejew, wykonują spacer w przestrzeni, przechodzą na Sojuza 4 i w tym statku powracają na Ziemię.
Sojuz 6
Pierwszy z serii trzech startów wykonanych dzień po dniu. Podczas wyprawy Sojuz 6 spotyka się z Sojuzem 7 i Sojuzem 8. Przeprowadzono eksperymenty spawania metali, prowadzone w bezciśnieniowym przedziale orbitalnym.
Sojuz 7
Trzykrotne spotkanie na orbicie z Sojuzem 6 i Sojuzem 8.
Sojuz 8
Wielokrotne spotkania z Sojuzem 6 i Sojuzem 7. Siedem osób jednocześnie na orbicie - rekord.
Venera 4
Pierwsze udane wejście sondy w atmosferę Wenus, umożliwiające otrzymanie pierwszych danych na temat warunków w niej panujących. (Venera 3 weszła w atmosferę w marcu 1966 r., ale utracono łączność). Dane mówiły o atmosferze złożonej głównie z dwutlenku węgla oraz o temperaturze powierzchni zbliżającej się do 500 stopni C, a także o ciśnieniu około 75 atmosfer. Venera 5 i 6 wykonywały podobne zadania w roku 1969. Sondom Venera 7 (1970) i 8 (1972) udało się wylądować na powierzchni.