Kosmos 1000
Pierwszy „oficjalny” radziecki satelita nawigacyjny przeznaczony do użytku cywilnego, od tego czasu seria podobnych satelitów znajduje się ciągle na orbicie kołowej na wysokości 1000 km, tworząc System 1, albo sieć „Cykada”, ostatnie, nazwane „Nadieżda” (Nadzieja), mają namiernik poszukiwawczo-ratowniczy COSPAS.
Navstar 1
Pierwszy (Block 1) satelita nawigacyjny z serii Navstar (wysłano na orbitę 11 satelitów tego typu, ostatni 9 października 1985 roku), zastąpiony przez cięższy typu Block 2. Satelity są tak rozmieszczone, że tworzą globalny system określania pozycji (GPS) dla dokładnej nawigacji na lądzie, morzu i w powietrzu.
Nimbus 7
Ostatni z bardzo udanej serii satelitów motylkowych Nimbus, obserwujących atmosferę, lądy i oceany. Odkrył „dziurę” ozonową nad Antarktyką.
Pioneer-Venus 2
Zbliżywszy się do planety, statek uwolnił jedną dużą i trzy małe sondy wejściowe, które na spadochronach opuściły się wolno w dół przekazując dane na temat warunków atmosferycznych. Główna sonda zdołała przekazać dane zanim spłonęła.
Sojuz 29
Ekspedycja do stacji Salut 6, załoga ustanowiła nowy rekord przebywania w kosmosie. Odwiedziły ją statki Sojuz 30 i 31, a trzy promy Progress dostarczały żywność i wyposażenie. Załoga powróciła statkiem Sojuz 31.
Sojuz 30
Lot do stacji Salut 6, na której pokładzie od 2 tygodni przebywali Kowalonok i Iwańczenkow. Hermaszewski zostaje drugim kosmonautą programu Interkosmos. Podczas lotu zrealizowano eksperymenty przygotowane przez polskie i polsko rosyjskie instytuty naukowe. Szczególnie cenne to eksperymenty medyczne, technologiczne i geofizyczne. Lądowanie 5 lipca w rejonie miasta Arkałyk.
Sojuz 31
Druga ekspedycja do stacji Salut 6. Połączenie ze stacją orbitalną zrealizowano pomyślnie. Wspólna praca z kosmonautami Kowalonkiem i Iwańczenkowem. Udział kosmonauty NRD Jehna w ramach programu Interkosmos. Załoga powróciła statkiem Sojuz 29, pozostawiając Sojuz 31 zasadniczej załodze Sojuza 29.