Atlantis
Wahadłowiec Atlantis (OV-104) wszedł do służby jako ostatni statek z pierwotnej flotylli czterech statków orbitalnych. Podobnie jak jego siostrzane statki kosmiczne, został nazwany imieniem słynnego żaglowca. Ten wahadłowiec wziął swoją nazwę od dwumasztowego keczu pływającego dla Instytutu Oceanograficznego Woods Hole. W ciągu 36 lat od roku 1930 żaglowiec ten przepłynął w trakcie badań oceanicznych przeszło 800 000 km. Wahadłowiec Atlantis trafił do Ośrodka Kosmicznego im. Kennedy'ego w kwietniu 1985 roku. Jego pierwszy, nienaganny lot STS-51J stanowił utajnioną wyprawę Departamentu Obrony. W czasie następnej wyprawy (STS-61B), mniej niż dwa miesiące później, można było podziwiać efektowne spacery w kosmosie, gdy Jerry Ross i Sherwood Spring opanowywali techniki montażu kratownicy (ACCESS i EASE), do ewentualnego zastosowania przy budowie stacji kosmicznej Alfa. W związku z katastrofą wahadłowca Challenger, w lotach Atlantis nastąpiła trzyletnia przerwa, zakończona ponowną utajnioną wyprawą Departamentu Obrony (STS-27). W 1989 roku wahadłowiec Atlantis spełniał rolę wyrzutni dla dwóch niezwykłych próbników planetarnych: „Magellana” wysłanego w kierunku Wenus (STS-30) oraz „Galileo” skierowanego w stronę Jowisza (STS-34). Kolejną interesującą wyprawą tego wahadłowca była wyprawa STS-37 w kwietniu 1991 roku, której program obejmował umieszczenie w przestrzeni kosmicznej obserwatorium do badań promieniowania gamma (GRO). Nieplanowane wcześniej wyjście na zewnątrz wahadłowca astronautów Jerry'ego Rossa i Jaya Apta było konieczne do wyswobodzenia anteny. W trakcie swojej drugiej wyprawy roku 1992, (STS-46), wahadłowiec Atlantis wyniósł na orbitę satelitę Eureca. Podczas tej wyprawy miała również miejsce pierwsza próba systemu satelity na uwięzi (TSS-1).
Giotto
Europejski wkład we flotyllę pięciu statków kosmicznych wysłanych w kierunku Komety Halleya. Pomimo że została rozbita przez tuman pyłu, zdołała przesłać ogromną Ilość danych i olśniewające zdjęcia. Nie używana przez jakiś czas, reaktywowana w lutym 1990 r., kiedy wystrzelono ją na udane spotkanie z Kometą Grigga-Skjellerupa w lipcu 1992 r.
STS 51B
Drugi lot Spacelab (oznaczony symbolem Spacelab 3); astronauta Thornton mający 56 lat jest najstarszym człowiekiem odbywającym lot kosmiczny, „członkami załogi” są również małpy i szczury.
Transit 19
Pierwsze wprowadzenie na orbitę jednocześnie dwóch satelitów Transit, nazywanych też odpowiednio Oscar 24 i 30, w programie SOOS (Oscary ułożone na Scoucie), w którym satelity zostały przeniesione ze składu na Ziemi do składu na orbicie!
Vega 1
Pierwszy z dwóch identycznych statków kosmicznych, zbudowanych na bazie projektu Wenery, przeznaczonych do lotu do Komety Halleya via Wenus. Główny pojazd po wypuszczeniu lądownika i sondy balonowej nad Wenus skierował się do Komety Halleya. Był pierwszym z pięciu statków, który dotarł do Komety Halleya. Vega 2 wystrzelona 21 grudnia 1984 r. dotarła do Wenus 15 czerwca 1985 r. i przeleciała obok Komety Halleya w odległości około 8 000km 9 marca 1986 r.
Zenit
Znana również jako SL-16, rakieta nośna o średniej sile nośnej; pierwszym stopniem jest rakieta pomocnicza rakiety typu Energia. Pierwszy lot ma miejsce 13 kwietnia 1985 r.