Arthur Stanley Eddington był angielskim astrofizykiem, który rozwinął teorię budowy gwiazd, do dziś służącą za podstawę wszystkich podobnych prac. Wyjaśnił, jak energia gwiazdy jest przekazywana z jej jądra na powierzchnię i jak jasność gwiazdy zależy od jej masy. Przedstawił również pierwszy obserwacyjny dowód na ogólną teorię względności. Popularyzował astronomię wśród szerszej publiczności, a zwłaszcza prace Edwina Hubble'a (1889-1953) o rozszerzającym się Wszechświecie. 1882 Urodził się 28 grudnia w Kendal w Cumbrii. Dzieciństwo i wczesne lata nauki spędził w Weston-super-Mare w hrabstwie Somerset. 1898 Wstąpił do Owen's College uniwersytetu w Manchesterze, gdzie studiował fizykę. 1902 Poszerzał wiedzę, studiując matematykę w Trinity College uniwersytetu w Cambridge. 1904 Ukończył naukę w Trinity College jako Senior Wrangler (najlepszy na roku) w dziedzinie matematyki. 1906 Został głównym asystentem w Obserwatorium Królewskim w Greenwich w Anglii, gdzie zajmował się ruchami gwiazd. 1907 Został wybrany członkiem Trinity College. 1912 Dowodził wyprawą, która udała się do Brazylii, by obserwować zaćmienie Słońca. 1913 Został profesorem astronomii uniwersytetu w Cambridge. 1914 Został dyrektorem obserwatorium uniwersytetu w Cambridge oraz członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie. Ogłosił pracę Stellar Movements and the Structure of the Universe (Ruchy gwiazd i budowa Wszechświata), podsumowującą badania w Obserwatorium Królewskim. 1916 Zaczął pracę nad badaniami składu gwiazd. Ustalił, że energia gwiazd jest unoszona z ich jądra za pomocą promieniowania i że promieniowanie ma podstawowe znaczenie w utrzymaniu stabilności gwiazdy. 1918 Zainteresował się pracami Alberta Einsteina (1879-1955) nad teorią względności. Opublikował też Report on the Relativity Theory of Gravitation (Raport o relatywistycznej teorii grawitacji). 1919 Chociaż pracował w Cambridge, przyłączył się do wyprawy astronomów z Obserwatorium Królewskiego na Wyspę Książęcą u zachodnich wybrzeży Afryki, by obserwować 24 maja zaćmienie słońca. Zaćmienie dawało możliwość sprawdzenia przewidywań Einsteina, że oddziaływanie grawitacyjne winno zakrzywić promienie świetlne. Okazało się, że istotnie tak jest, co dostarczyło pierwszego dowodu obserwacyjnego na prawdziwość ogólnej teorii względności. 1920 Opublikował książkę Space, Time, and Gravitation (Przestrzeń, czas i grawitacja), przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. 1921 Wybrany został na dwa lata przewodniczącym Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego w Londynie. 1923 Opublikował The Mathematical Theory of Relativity (Matematyczną teorię względności). 1924 Przedstawił swoje prace nad związkiem między masą a jasnością gwiazdy. Doprowadziło to do całkowitej rewizji poglądów na ewolucję gwiazd. Za swe prace nad galaktykami i pozagalaktycznymi mgławicami otrzymał złoty medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego. 1926 Prace Eddingtona nad budową gwiazd opublikowane zostały w bardzo wpływowej książce The Internal Constitution of the Stars (Wewnętrzna budowa gwiazd). Był on pierwszym astronomem, który wyjaśnił zależność pomiędzy masą gwiazdy a jej promieniowaniem zewnętrznym. Przedłożył również teorię pulsacji gwiazd zmiennych typu cefeid (wyjaśniając, że pewne gwiazdy rozszerzają się i kurczą pod wpływem ciśnienia wewnętrznego) oraz teorię, że białe karły (gwiazdy, które zapadły się pod wpływem własnej grawitacji) są zbudowane z materii o bardzo dużej gęstości. 1927 Opublikował Stars and Atoms (Gwiazdy i atomy), książkę przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. 1928 Opublikował The Nature of the Physical World (Naturę fizycznego świata), jeszcze jedną książkę przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. 1930 Uzyskał z rąk króla Jerzego V tytuł szlachecki. 1933 Opublikował The Expanding Universe (Rozszerzający się Wszechświat), która przybliżyła ostatnie prace amerykańskiego astronoma Edwina Hubbla szerszemu gronu czytelników. 1938 Od króla Jerzego VI otrzymał Order Zasługi i wybrany został przewodniczącym Międzynarodowej Unii Astronomicznej. 1944 Zmarł 22 listopada, nie odzyskawszy zdrowia po operacji. 1946 Pośmiertnie opublikowana została książka Eddington's Fundamental Theory (Fundamentalna teoria Eddingtona). 1947 Królewskie Towarzystwo Astronomiczne ustanowiło Medal Eddingtona za wybitne prace z astronomii teoretycznej.