Edmond Halley był angielskim naukowcem, który jest powszechnie znany dzięki swej pracy nad kometami. Jako młody człowiek zajmował się orbitami planet i praca ta doprowadziła go do określenia orbit 24 komet. Szczególnie trzy z nich zwróciły jego uwagę. Wykorzystując prace Isaaca Newtona (1643-1727), zauważył, że komety z lat 1531, 1607 i 1682 były w rzeczywistości tą samą kometą, która powróci i będzie widziana z Ziemi w 1758 r. Tak się stało, a kometa została nazwana na jego cześć kometą Halleya. 1656 Urodził się 8 listopada w Londynie. Nauki pobierał w St. Paul's School. 1673 Wstąpił do Queen's College uniwersytetu w Oxfordzie, lecz opuścił go, nie kończąc nauki. 1676 W listopadzie odpłynął na wyspę Świętej Heleny na południowym Atlantyku, gdzie sporządził mapy gwiazd nieba południowego. Po powrocie opublikował je wraz z katalogiem. 1678 28 listopada, po powrocie z Świętej Heleny, został członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie. 1680 Podczas podróży do Paryża obserwował kometę. 1682 W Islington, na północ od Londynu, postawił swoje małe obserwatorium. 1683 Ogłosił wyniki badań odchylenia magnetycznego. (Halley zmierzył wokół kuli ziemskiej różnice między północą geograficzną a magnetyczną w nadziei, że te informacje mogą być użyteczne dla żeglarzy do wyznaczenia długości geograficznej). 1685 Został wicesekretarzem Towarzystwa Królewskiego. 1686 Wydał pracę o pasatach i monsunach. 1687 Namówił i Isaaca Newtona do napisania i wydania Philosophiae naturalis principia mathematica (Matematyczne zasady filozofii przyrody). 1693 Ogłosił tabele umieralności, kładąc podstawy pod obliczenia składek ubezpieczeniowych i rent. 1696 Został rządowym rewidentem księgowym w mennicy królewskiej. Stanowisko to dzierżył 2 lata. 1698 19 sierpnia objął komendę okrętu wojennego Paramour. Podróżował nim dwa lata, podczas których mierzył odchylenie magnetyczne i wykonał wyjątkowo dokładne mapy oceanograficzne. 1701 Wydał mapy morskie odchyleń magnetycznych. 1702–1703 Podjął się misji dyplomatycznej w Europie. 1704 8 stycznia został profesorem geometrii uniwersytetu w Oxfordzie. Stanowisko to utrzymał aż do śmierci. 1705 Ogłosił pracę na temat komet, w której przewidział powrót komety w 1758 r. 1713 3 listopada został sekretarzem Towarzystwa Królewskiego. 1720 9 lutego został astronomem królewskim i do śmierci rezydował w Obserwatorium Królewskim w Greenwich. Stamtąd prowadził dokładne obserwacje ruchów Księżyca w cyklu 18-letnim. 1742 Zmarł 14 stycznia w Greenwich.