Jocelyn Bell Burnell odkryła nowy typ gwiazdy, zwanej pulsarem. Zaczęła karierę jako członek zespołu, poszukującego nowych sposobów odnajdowania kwazarów. Zespół ten zbudował wielki radioteleskop i w lipcu 1967 r. rozpoczął przeszukiwanie nieba. W listopadzie tegoż roku Bell Burnell natrafiła na pulsujący sygnał radiowy. Jak póżniej ustalono, takie sygnały emitują pulsary, czyli wirujące gwiazdy neutronowe. Kierownik badań i szef zespołu Antony Hewish (1924-) otrzymał później za to odkrycie Nagrodę Nobla z fizyki. 1943 15 lipca w Belfaście w Irlandii Północnej urodziła się Susan Jocelyn Bell. Była najstarszą z czwórki dzieci. Jej ojciec, architekt, pracował krótko w obserwatorium w Armagh w Irlandii Północnej. Miała wtedy możliwość odwiedzania obserwatorium i zadawania wielu pytań jego pracownikom. 1956 Po ukończeniu nauczania podstawowego w Irlandii Północnej, została wysłana do The Mount School, kwakierskiej szkoły z internatem dla dziewcząt w Yorku w Anglii. 1961 Chcąc zostać radioastronomem, zwróciła się o radę do Bernarda Lovella z obserwatorium radioastronomicznego w Jodrell Bank w hrabstwie Cheshire w Anglii. Poradził jej, by studiowała fizykę lub elektronikę. 1965 Ukończyła fizykę na uniwersytecie w Glasgow w Szkocji. Następnie przeniosła się do Cambridge na studia doktoranckie. Przyłączyła się do zespołu pięciu innych osób, który przez dwa lata budował radioteleskop do obserwacji kwazarów. 1967 Teleskop rozpoczął pracę w lipcu. 28 listopada zarejestrowano sygnały niezidentyfikowanego obiektu. Sygnał zanikł na kilka tygodni, a następnie pojawił się znowu. 1968 W styczniu zespół opublikował pracę, informującą o odkryciu pulsara. 1969 Jocelyn Bell została docentem uniwersytetu w Southampton w Anglii, zajmując się badaniem promieniowania gamma. Po ślubie zmieniła nazwisko na Bell Burnell. 1974 Przeniosła się do Mullard Space Science Laboratory i przy użyciu brytyjskiego satelity Ariel V prowadziła prace w dziedzinie astronomii rentgenowskiej. 1982 Została starszym docentem Królewskiego Obserwatorium w Edynburgu w Szkocji. W tym czasie używała satelity EXOSAT do obserwacji galaktyk, a także była odpowiedzialna za przygotowanie do pracy na Hawajach teleskopu Jamesa Clerka Maxwella. 1989 Za odkrycie pulsarów otrzymała w Londynie medal Herschela, przyznany przez Królewskie Towarzystwo Astronomiczne. 1991 Porzuciła posadę w Królewskim Obserwatorium, by zostać profesorem fizyki uniwersytetu Otwartego w Milton Keynes w Anglii.