Duński astronom Tycho Brahe, obserwując gołym okiem ruchy planet, osiągnął dokładność pomiaru 20 razy większą niż jego poprzednicy. Wykonane przez niego obserwacje Marsa wykorzystał później Johannes Kepler (1571-1630) do ustalenia kilku praw rządzących ruchami planet. Odrzucając kopernikański model wszechświata heliocentrycznego, Brahe rozwinął własną teorię, wed- ług której wszystkie inne planety krążą wokół Słońca, a cały ten układ krąży wokół nieruchomej Ziemi. 1546 Urodził się 14 grudnia w arystokratycznej rodzinie w Knudstrup w Szwecji (wtedy pod rządami duńskimi). Wychowywany był przez swego wuja. 1560 21 sierpnia obserwował zaćmienie słońca i to wpłynęło na jego zainteresowanie się matematyką i astronomią. Formalne nauki pobierał na uniwersytecie w Kopenhadze. 1563 Miesiąc wcześniej, niż przewidywały tablice astronomiczne, obserwował koniunkcję Jowisza i Saturna. 1565 W pojedynku utracił większą część nosa. Odtąd nosił przez resztę życia fałszywy srebrny nos. 1572 W listopadzie obserwował nową gwiazdę w gwiazdozbiorze Kasjopei. Obserwacje prowadził do marca 1574 r. Odtąd takie gwiazdy określa się jako supernowe. 1576 Dzięki patronatowi króla duńskiego Fryderyka II założył obserwatorium na wyspie Hven. 1577 Obserwując kometę, zajął się jej fizycznym wyglądem i odległością od Ziemi. Doszedł do wniosku, że kometa przeszła przez obszar otaczający dalsze planety i nie jest zjawiskiem ziemskiej atmosfery (jak dotąd powszechnie wierzono). 1582 Określił długość roku z dokładnością do mniej niż sekundy. Aby dostosować kalendarz do ruchów Słońca, papież Grzegorz XIII ustanowił nowy kalendarz, „tracąc” w stosunku do kalendarza juliańskiego 10 dni. 1597 Po śmierci króla opuścił Danię i przeniósł się do Niemiec. 1599 Na zaproszenie cesarza Rudolfa II osiadł w Pradze w Czechach i przyjął na asystenta Johannesa Keplera (1571-1630), późniejszego sławnego astronoma. 1601 Zmarł 24 października.