Na podstawie analizy widm gwiazd, Amerykanka Annie Jump Cannon wyodrębniła szereg typów gwiazdowych i stworzyła używany do dzisiaj system klasyfikacji gwiazd. Sama sklasyfikowała ponad 350 000 gwiazd – więcej niż ktokolwiek kiedykolwiek dotąd. Zajmowała się szczególnie gwiazdami zmiennymi (gwiazdami, których jasność zmienia się regularnie lub nieregularnie). Odkryła 300 takich gwiazd, jak również 5 gwiazd nowych. 1863 Urodziła się 11 grudnia w Dover w stanie Delaware w USA. Uczyła się w miejscowej szkole. Zaczęła interesować się astronomią, bowiem jej matka prowadziła amatorskie obserwacje gwiazd ze strychu ich domu. 1884 Ukończyła studia w Wellesley College. Po otrzymaniu dyplomu powróciła do domu w Dover i pomagała prowadzić matce dom, aż do jej śmierci w 1894 r. Następnie powróciła do Wellesley College na studia podyplomowe. 1890 Edward Pickering (1846-1919), kierownik obserwatorium uniwersytetu Harvarda w Massachusetts, i Wilhelmina Fleming (1857-1911), kustosz fotografii gwiazd, opracowali system klasyfikacji widm gwiazd. 1894 Cannon pracowała na wydziale fizyki Wellesley College, prowadząc badania przy użyciu ostatnio odkrytych promieni rentgena. 1895 Została studentką astronomii w Radcliffe College uniwersytetu Harvarda, gdzie rozwijała swe zainteresowania spektroskopią gwiazd. 1896 Została asystentką w obserwatorium uniwersytetu Harvarda. Stanowisko to zajmowała aż do 1911 r. Wraz z kilkoma innymi asystentkami została włączona do głównego programu klasyfikacji widm gwiazdowych. 1901 Cannon zreformowała, ustaloną przez Pickeringa i Fleming, klasyfikację gwiazd według widm gwiazdowych. Po dalszych zmianach ustaliła ostatecznie podział, który używa oznaczeń: O B A F G K M (który łatwo można zapamiętać, używając następującej mnemotechniki: „Oh, be a fine girl, kiss me”). Używając tego nowego systemu, wydała katalog, wyliczający widma ponad 1000 gwiazd. 1911 Została kustoszem fotografii astronomicznych w obserwatorium uniwersytetu Harvarda. 1918-24 Sklasyfikowane przez Cannon widma ponad 350 000 gwiazd zostały wydane w dziewięciu tomach. Zawierały one prawie wszystkie gwiazdy, aż do 9. wielkości, z harvardzkich płyt fotograficznych. Rozpoczęła klasyfikowanie widm 130 000 słabszych gwiazd. Zostały one wydane w uzupełnieniu katalogu. 1925 Jako pierwsza kobieta otrzymała doktorat honorowy uniwersytetu w Oxfordzie. 1931 Jako pierwsza kobieta otrzymała złoty medal Drapera Narodowej Akademii Nauk Stanów Zjednoczonych. 1932 Przekazała Amerykańskiemu Towarzystwu Astronomicznemu pieniądze na ustanowienie nagrody dla kobiety za wybitny wkład do astronomii. Obecnie nosi ona nazwę nagrody Annie Jump Cannon. 1938 Przyznano jej tytuł William Cranch Bond Astronomer, fundowane stanowisko w obserwatorium uniwersytetu Harvarda, nazwane tak na cześć pierwszego kierownika tego obserwatorium. W wieku 75 lat została profesorem astronomii uniwersytetu Harvarda. 1940 Odeszła na emeryturę z obserwatorium uniwersytetu Harvarda, ale dalej prowadziła swe prace, aż do kilku miesięcy przed śmiercią. 1941 Zmarła 13 kwietnia w Cambridge w stanie Massachusetts.