(1625–1712) Giovanni Domenico Cassini był włoskim astronomem, którego imię na stałe związane jest z jego największym odkryciem – główną przerwą w pierścieniach Saturna. Cassini był zdolnym obserwatorem nocnego nieba, który odkrył cztery księżyce Saturna i spędził 15 lat na obserwacjach Io, Europy, Ganimedesa i Kallisto – czterech galileuszowych księżyców Jowisza. Dokonał pomiaru odległości Marsa od Ziemi, co oznaczało również, że w dalszej kolejności można już obliczyć pozostałe odległości w Układzie Słonecznym. 1625 Urodził się 8 czerwca w Perinaldo koło Nicei, wówczas we Włoszech, a obecnie we Francji. Wczesne nauki otrzymał w Vallebone i Genui we Włoszech, gdzie objawił szczególny talent do astronomii i matematyki. 1644 Został asystentem w obserwatorium w Panzonie, niedaleko Bolonii. 1650 Został profesorem astronomii uniwersytetu w Bolonii. 1652 Cassini rozpoczął obserwacje Jowisza i jego czterech księżycy galileuszowych. Przez 15 lat tworzył nadzwyczaj dokładne tabele obserwacji. 1662 Ogłosił wyniki swoich obserwacji Słońca. 1664–1667 Chcąc określić okresy obrotu planet, spędził mnóstwo czasu na obserwacjach Wenus, Marsa i Jowisza (wyznaczone dzisiaj okresy obrotu wynoszą: 243,01 dnia dla Wenus, 24 godziny i 37 minut dla Marsa oraz 9 godzin i 55 minut dla Jowisza). 1669 Po wyborze do Academie Royale des Sciences (Królewskiej Akademii Nauk) został zaproszony do Paryża przez króla Francji Ludwika XIV. Został pierwszym kierownikiem obserwatorium paryskiego (pracował w nim aż do śmierci). Przyjął obywatelstwo francuskie i nigdy nie wrócił już do Włoch. 1671 Odkrył księżyc Saturna, który później otrzymał imię Japeta, syna Uranosa i Gai. 1672 Określił odległość do Marsa, obserwując go równocześnie z dwóch miejsc na Ziemi. Cassini prowadził obserwacje z Paryża, a drugi astronom z Cayenne w Gujanie Francuskiej w Ameryce Południowej. Wyznaczona odległość do Marsa pozwoliła mu wyliczyć inne odległości w Układzie Słonecznym. Odkrył wtedy również następny księżyc Saturna, nazwany imieniem matki Zeusa, Rei. 1675 Odkrył przerwę w pierścieniach Saturna, obecnie znaną jako przerwa Cassiniego. Zasugerował również poprawne wyjaśnienie, że pierścienie składają się z wielu drobnych satelitów. 1679 Ośmioletnie obserwacje powierzchni Księżyca zostały zaprezentowane przez Cassiniego Akademii Francuskiej w postaci sztychów. 1683 Obserwował światło zodiakalne (bladą poświatę na tle ekliptyki, spowodowaną rozpraszaniem się światła słonecznego na cząstkach pyłu międzyplanetarnego, skupionego w płaszczyźnie ekliptyki). 1684 Odkrył dwa następne księżyce Saturna, nazwane później Tethys, jak grecka bogini morza Tetyda, i Dione, jak matka Afrodyty. 1710 Podupadając na zdrowiu, Cassini stracił wzrok. 1712 Zmarł 14 września.