Kiedy Arnold przybył do Stanów Zjednoczonych, Joe Weider rzucił okiem na Europejskiego mistrza z Austrii i, jak później powiedział Arnold: "dał jasno do zrozumienia, że cała moja przyszłość zależeć będzie od rozwoju dol- nych partii moich nóg". Co prawda, Arnold przyznał to dopiero wtedy, kiedy łydkom poświęcał niemal znikomą część czasu swojego treningu. "Moją najbardziej rzucającą się w oczy fizyczną wadą był brak dobrze rozwiniętych łydek".

     -  "Podudzia są rozwijane powoli, ponieważ, podobnie jak przedramiona, są zbudowane z bardzo gęstych włókien mięśniowych. Reg Park wyjaśnił mi, że u mężczyzny ważącego 90 kg nacisk wywierany przy każdym kroku na jedną łydkę dochodzi do 135-225 kg, więc człowiek taki jak ja powinien trenować mięśnie podudzi z obciążeniem 360-450 kg, aby spowodować ich prawdziwy wzrost. Do tego czasu przy ćwiczeniu w staniu stosowałem tylko około 225 kg. Kiedy zacząłem używać większych ciężarów, moje łydki zaczęły rosnąć. Więc pamiętaj, że mięsień to mięsień - jeśli chcesz, żeby rósł, musisz trenować go z dużym obciążeniem."

     -  "Zabierałem się za trening w spodniach od dresu, które były specjalnie obcięte w taki sposób, żeby wystawić moje łydki na pośmiewisko. Wiedziałem, że jeśli będę pokazywać jedynie lepsze części mojego ciała - moją klatkę piersiową, ramiona czy mięśnie naramienne - wszystko, co usłyszę od moich kolegów, to zachwyty. I wkrótce zapomniałbym o moich okropnych podudziach. Więc dalej nosiłem obcięte spodnie, które wywoływały bolesne dla mojego ego komentarze. I to zadziałało. Trenowałem je jako pierwsze podczas każdego treningu i bardzo często robiłem kilka serii pod koniec." (Zasada Treningu Mięśni Priorytetowych).

     -  "Program ćwiczeń, dzięki którym według mnie uzyskiwałem największe rezultaty, zaczynał się od wspinania się na palcach w pozycji podpartej - dwóch facetów siadało mi na plecach - a potem było unoszenie palców stóp na specjalnym urządzeniu." Arnold cenił głębokie rozciągnięcie w dolnej fazie ćwiczenia, po czym wolno unosił się na piętach tak wysoko, jak tylko był w stanie. "Utrzymywałem tę pozycję licząc do czterech, zanim zaczynałem wolno schodzić w dół" (Zasada Napięcia Szczytowego Mięśni). Robił sześć serii każdego ćwiczenia po 10-15 powtórzeń.

     -  Arnold dodawał unoszenie łydek w pozycji siedzącej, aby, jak powiedział, nadać swoim łydkom kształt diamentu. Kiedy nie mógł już zrobić dodatkowych powtórzeń, przerzucał się na dopompowywanie włókien mięśniowych, wyduszając powtórzenia, kiedy próbował unieść kolana chociaż trochę wyżej za każdym kolejnym razem. Ostatnie ćwiczenie, unoszenie palców stóp na maszynie do wyciskania nogami, było robione w podobny sposób jak na maszynie do unoszenia łydek.

     -  Arnold kończył swój program na łydki robiąc porządny stretching. "Wybieram najwyższy blok, jaki mogę znaleźć w klubie i trzymając się drążka dla oparcia, pozwalam mojemu ciału opadać, aż niemal dotykam podłogi piętami. Nie podnoszę się. Rozciągam mięśnie możliwie najbardziej"