Wczesne zdjęcia Arnolda ujawniają, że jego klatka piersiowa robiła naprawdę duże wrażenie - nawet według dzisiejszych standardów. Przyznaje on, że był to jeden z jego mocnych punktów, ale że rozwój jego mięśni piersiowych wcale nie przyszedł łatwo. "Wydaje mi się, że trenowałem mięśnie klatki piersiowej ostro i prawidłowo od samego początku. Moja klatka powiększała się, ponieważ poświęcałem jej mnóstwo uwagi, stawiając ją na pierwszym miejscu w moim treningu." Z powodu tak potężnie rozwiniętej klatki piersiowej Arnold był później zmuszony podwoić wysiłki, aby inne partie jego ciała dorównywały jej i tworzyły razem symetryczną sylwetkę.

     -  "Na początku skupiłem się na doskonaleniu wyciskania na ławce, aby móc rywalizować z innymi w podnoszeniu ciężarów. (Najlepszy mój wynik to wyciśnięcie na ławce 227 kg, ale mogłem również zrobić osiem powtórzeń przy 184 kg, 25 powtórzeń ze 143 kg oraz 60 po- wtórzeń ze 102 kg). Mocno wierzę, że rozmiary mięśni zwiększają się wraz ze wzrostem obciążenia, które stosujesz w powtórzeniach" (Zasada Progresywnego Przeciążenia).

     -  "Było oczywiste, że każda część mięśni piersiowych musiała być poddana Treningowi dla zapewnienia pełnego rozwoju. Musiałem trenować górne, środkowe, dolne, zewnętrzne i wewnętrzne częsci mięśni piersiowch. Ponieważ byłem zainteresowany zwiększaniem rozmiarów i masy mięśni, wiedziałem, że program treningowy powinien być prosty i z dużym obciążeniem."

     -  "Nie wszyscy reagują tak samo na wyciskanie na ławce; niektórzy kulturyści, tacy jak Ken Waller, trenują mięśnie piersiowe niemal wyłącznie robiąc rozpiętki i ściąganie ramion na wyciągu górnym. Sam musisz określić jakie ćwiczenia są najbardziej odpowiednie dla twojego ciała." (Zasada Treningu Instynktownego.)

     -  "Zwykłem często robić wyciskanie na ławce pochyłej ze sztangielkami, aby uzyskać lepsze rozciągnięcie górnych części mięśni piersiowych. Ze sztangielkami można zejść niżej niż ze sztangą."

     -  "Jako dodatek do różnych ćwiczeń, których celem były poszczególne części mięśni piersiowych, stosowałem różne szerokości chwytów, aby dotrzeć do wewnętrznych i zewnętrznych włókien mięśni piersiowych" (Zasada Dezorganizacji Mięśniowej).

     -  Arnold przeplatał dni ciężkich, średnich i lekkich treningów, aby zapobiec zbytniemu przemęczeniu i ryzyku kontuzji.

     -  "Najpowszechniejsrym błędem treningu mięśni piersiowych jest brak koncentracji. Napinajcie mięśnie piersiowe w trakcie ćwiczenia, ale szczególnie w jego górnej fazie. Innym powszechnym błędem jest brak dostatecznego rozciągania mięśni piersiowych."

     -  "Typowy trening składał się z wyciskania na ławce prostej i skośnej, rozpiętek, uginań ramion na poręczach w szerokim uchwycie w pięciu seriach po 6-10 powtórzeń."