W ciągu ostatnich kilkunastu lat, sport zmienił się w dość dużym stopniu. Najelpiej przybliżę ten problem wracając nieco w przeszłość.
     Poczynając od czasów starożytnych, ludzie pragneli rywalizacji, którą przenieśli na sportowe "areny". Co pewien czas organizowane były zawody sportowe, które wyłonić miały najlepszych sportowców. Tak rozpoczeła się historia sportu, która trwa po dzień dzisiejszy. Sport zaczęto uprawiać z ogromną pasją i szacunkiem. Rozpoczeła sie wtedy era kultu ciała. Każdy człowiek pragnął posiadać piękne, sprawne ciało. Zdrowie zaczęto wysoko cenić.
     Bez wątpienia zwycięstwo w różnego rodzaju zawodach, miało dla każdego startującego ogromne znaczenie. Było w końcu ukoronowaniem jego wielkich starań i poświecenia. Jednakże, schodziło ono gdzieś w ukrycie, sam występ na zawodach był czymś niezwykle ważnym i jednocześnie cudownym uczuciem. Każdy zawodnik pragnął się zmierzyć z innymi przeciwnikami w czystej, sportowej walce. Ważna była również walka ze swymi słabościami, niekiedy bólem, a co za tym idzie z najwiekszym przeciwnikiem jakiego posiada każdy człowiek - samym sobą.
     To wszystko przetrwało do XX wieku. Powróćmy pamięcią do takich ludzi jak Pele - brazylijski piłkarz, uznawany za najlepszego gracza wszechczasów. Jako dziecko z ogromną pasją zaczął uprawiać piłkę nożną. Mając niespełna 18 lat zagrał w meczu Brazylia - Argentyna. W swojej karierze, w oficjalnych spotkaniach zdbył ponad 1200 bramek - zrobił to wszystko ponieważ kochał to co robił. Nie można zapomnieć, że zawodnik ten grał zawsze czysto i zgodnie z zasadami.
     W historii sportu złotymi zgłoskami zapisało się jeszcze wielu wspaniałych ludzi. Wystarczy wspomnieć chociażby Michaela Jordana. Osiągnął on tak wiele w tym sporcie, ponieważ wkładał on w niego ogromną miłość. Można by jeszcze bardzo długo wspominać wiele wspaniałych osiągnięć w dziedzinie sportu.
     Skupmy się teraz na najlepszych propagatorach sportu, jakich sobie tylko można wyobrazić. Mam na myśli dzieci. Dlatego, ponieważ nie ma piękniejszego sportu, niż ten w wydaniu najmłodszych naszych przedstawicieli. Sam byłem dzieckiem i dobrze wiem, ile szczęścia daje zwykły mecz piłki nożnej czy nawet bieganie. Któż z nas nie uśmiechnie się na samą myśl o tym. Jakaż jest radość na ustach dziecka, gdy trafi w bramke, gdy biega za piłką. A jaki smutek, gdy musi wracać do domu na kolację. Spędzają oni całe dnie na uprawianiu sportu, dla nich nie są to ciężkie ćwiczenia, tylko zabawa która przynosi radość. I taki właśnie jest sport - powinien przynosić radosc, w końcu po to zaczęliśmy go uprawiać. Potrzebowaliśmy czegoś, dzięki czemu będziemy w stanie zapomnieć o całym świecie, o problemach nas otaczających.
     Tak było przez wiele lat, lecz, gdy dla ludzi sport zaczął stawać się nie tyle zabawą, co pracą, zaczeli oni inaczej do niego podchodzić. Niezwykle ciężko trenowali, aby stawać na coraz to wyższych miejscach w ogólnej klasyfikacji i nie było w tym oczywiście nic złego, ale z czasem, człowiek zaczął dochodzić do granic, których nie jest w stanie przekroczyć. Silna wola, ekstramalny trening na nic się nie zdał, gdy ciało ludzkie dalej już nie mogło. Nagle okazało się, że tyle lat wyrzeczeń i treningu może pójść na marne, bo po co trenować skoro nie można stawać się coraz lepszym. Wtedy z pomocą przyszła medycyna, leki które kiedyś służyły chorym ludziom, jeszcze raz miały komuś pomóc. W pewnym momencie każdy musiał sobie zadać pytanie, co zrobić, wziąść czy próbować dalej samemu - jeżeli się uda to bedzie wiedział, że osiągnął to dzięki własnej pracy i uporowi.
     Większość zawodników poszła właśnie tą drogą i oni, bez względu na wynik są zwycięzcami. Trenowali wytrwale i zgodnie z własnym sumieniem. Pragnęli zobaczyć na co tak naprawdę ich stać. Inni sięgneli po doping, jednakże sądzę, że nikt nie ma prawa ich krytykować. Całe życie ciężko dążyli, aby osiągnąć wytyczony przez siebie cel. Nagle staneli nad przepaścią i mieli do wyboru, spróbować ją przeskoczyć albo szukać nowej drogi. Dla wielu z nich drugie wyjście nie miało sensu. Nie byli by teraz w stanie po prostu przestać. Ich życie było podporządkowane jednemu celowi, który składał się na kilka mniejszych, była również siła wizualizacji, która już niejednokrotnie im pomagała. Większość tych ludzi, pragneła być tylko lepsza od siebie samego. Nie można ich za to winić.
     Jest jeszcze jedna grupa ludzi, są to młode osoby, które w krótkim czasie pragną dojść do niesamowitych efektów, bez względu na to jak dużo ryzykują. Oni z pewnością zatracili ducha sportu.
     Przez przeciętnego człowieka problem dopingu jest głównie kojarzony ze sportami siłowymi. Jest to błędne nastawienie do tych sportów, ponieważ zostały one poprostu zaszufladkowane. Jest to poprostu zwykły stereotyp. Społeczeństwo wierzy, że skoro kulturyści i ciężarowcy posiadają ogromnie rozinięte mięśnie to z pewnością używają dopingu. Jest to wielka niesprawiedliwość, ponieważ w ten sposób obrażani są również ludzie, którzy ciężko pracowali na swój sukces. Problem dopingu jest powszechny niemal w każdym sporcie. Nie ma różnicy czy jest to bieganie, kulturystyka czy czy choćby piłka nożna. Dlatego też, prowadzone są kontrole antydopingowe aby wyeliminować zawodników, którzy używają niedozwolonych środków.
     Sport jest tak piękny jak zechcemy aby był, jak ludzie którzy go uprawiają. To wszystko wymaga odrobiny wizualizacji, cierpliwości i wysiłku. A jest to magiczna mieszanka, która potrafi zdziałać cuda.