Nazywany inaczej systemem serii łączonych. Polega on na stosowaniu dwóch, trzech i więcej ćwiczeń w jednym podejściu (serii). Set system opiera się na następujących przesłankach:
     * Badania fizjologiczne i eksperymenty praktycznie dowiodły, że na szybki rozwój mięśni wpływają głównie duże obciażenia, które zmuszają ćwiczącego do maksymalnego wysiłku. Stosując serie łączone, a więc 2-3 ćwiczenia nie przedzielone przerwą wypoczynkową, powodują intensywną produkcję i wydzielenie produktów zmęczenia mięśni.
     * Rozróżniamy trzy rodzaje serii łączonych: supersety - dwa ćwiczenia, trisety - trzy ćwiczenia i giantsety - cztery i więcej ćwiczeń. Serie łączone można stosować w dwóch wariantach: na mięśnie przeciwstawne (np. biceps i triceps), albo na jedną grupę mięśniową, z tym że każde ćwiczenie powinno być wykonywane w innej pozycji, każde musi "atakować" mięsień z innej strony.

     Trisety stosujemy głównie na duże grupy mięśniowe, np. mięśnie naramienne, które składają się z trzech aktonów. A oto przykładowa seria giant na klatkę piersiową składająca się z 5 ćwiczeń:
      - wyciskanie sztangi leżąc na poziomej ławce,
      - rozpiętki sztangielkami w leżeniu na poziomej ławce,
      - głębokie uginanie ramion w podporze na poręczach przyściennych (pompki),
      - przeciąganie oburącz sztangielki zza głowy w leżeniu tyłem,
      - ściąganie ramion do środka - na krzyż na dwóch wyciągach bloczkowych.
     Ćwiczenia te rozwijają górne, przyśrodkowe i boczne częsci mięśni piersiowych wielkich oraz zębatego przedniego.

     Początkujący nic nie zyskują na stosowaniu set systemu, bowiem ich organizm nie potrzebuje jeszcze tak intensywnych bodżców dla rozwoju mięśni. Średniozaawansowani mogą już okresowo stosować serie podwójnie łączone w 2-3 ćwiczeniach. Trisety i giantsety mogą stosować, i to też tylko okresowo, kulturyści o dłuższym stażu treningowym, których organizmy są już zadeptowane do intensywnych wysiłków.


     Materiał zaczerpnięty z książki Henryka Jasiaka pt. "Współczesny Herkules".