Witam w świecie podziemi, lochów, zawalonych sztolni i ukrytych kompleksów wojskowych. Postanowiłem poświęcić odrębny fragment mojej strony temu typowi poszukiwań. Przyczyna jest prosta - w tej chwili jest to najprężniej rozwijający się w Polsce rodzaj poszukiwań. Większość polskich grup poszukiwawczych zajmuje się właśnie taką działalnością eksploracyjną. Na terenie Polski powstało w przeszłości bardzo dużo różnego rodzaju budowli i elementów architektury obronnej (niektóre o nieznanym przeznaczeniu), w większości są one umieszczone pod powierzchnią ziemi. Szczególnie bogate w takie obiekty są tereny Dolnego Śląska (Walim, Srebrna Góra) ale właściwie cała Polska jest nimi usiana (np. w części środkowej - Międzyrzecki Rejon Umocniony).

Istnieją uzasadnione podejrzenia, że w części takich obiektów (szczególnie poniemieckich pozostałości po II wojnie światowej) ukryto dzieła sztuki, archiwa i inne przedmioty zrabowane przez hitlerowców w całej Europie. Niektóre obiekty, ich konstrukcja, usytuowanie i historia potwierdzają te podejrzenia, inne wskazują na możliwość wykorzystania ich do produkcji nowych broni lub elementów uzbrojenia wojsk III Rzeszy. Są dokumenty i świadkowie potwierdzające istnienie podziemnych fabryk i kompleksów przemysłowych. Dziwnym trafem w większości tych miejsc, czy też raczej nad nimi mieściły się jeszcze niedawno tereny wojskowe Armii Radzieckiej. Ze zrozumiałych względów uniemożliwiało to penetrację tych miejsc przez długie dziesiątki lat (niestety nie wszystkim).

Penetracja takich obiektów wymaga odpowiedniego wyposażenia i umiejętności dlatego poszukiwacze mają w swoich ekipach eksploracyjnch: nurków, grotołazów, alpinistów, korzystają przy tym z nowoczesnej techniki: georadarów, magnetometrów, kamer termowizjnych itp. Koszty przygotowania takiej ekspedycji nie są małe, ryzyko jest duże a gwarancje na sukces żadne. Dlatego nie jest to zajęcie dla ludzi bez przygotowania, liczących na szybkie zyski małym kosztem. Ponieważ prawo w Polsce jest takie jakie jest, nikt nie będzie inwestował (przynajmniej oficjalnie) dużych pieniędzy w tego rodzaju poszukiwania mając w perspektywie otrzymanie w nagrodę dyplomu i dostąpienie zaszczytu uściśnięcia dłoni ministra. Maksymalna dopuszczalna przez prawo nagroda pieniężna nie pokryłaby nawet części kosztów takich prac (prowadzonych w skali rokującej nadzieje na sukces). Bez naprawdę dużych pieniędzy szanse odkrycia i dotarcia do podziemnych skrytek są minimalne.

W najbliższym czasie postaram się tutaj zaprezentować trochę informacji o tej bez wątpienia pasjonującej części działalności polskich poszukiwaczy. Znajdziecie tu informacje o specjalistycznym sprzęcie, prowadzonych aktualnie pracach i przygotowaniach do nich.

Na początek parę słów o georadarze - sprzęcie o którym marzy wiekszość poszukiwaczy.
Georadar składa się z radio nadajnika i odbiornika podłączonego do pary anten umieszczonych nad powierzchnią ziemi. Nadawany sygnal przenika wgłąb ziemi i odbija się od obiektów o innych właściwościach elektrycznych niż zwykła ziemia. Odbity sygnał radiowy powraca z pewnym opóźnieniem czasowym (podobnie jak w przypadku echosond). Do konstrukcji obrazu, który operator widzi przed sobą, radar generuje wykres echa (odbicia sygnału od obiektu). Obraz taki zazwyczaj przedstawiany jest na monitorze podobnym do ekranu komputera. Radar przesuwany jest po powierzchni ziemi i każde nowe odbicie sygnału generowane jest na obrazie obok poprzedniego tworząc odwzorowanie obiektu. Nie jest łatwo okreslić głębokość obiektu bez podstawowej wiedzy na temat elektrycznych właściwości badanej ziemi. GPR potrafi mierzyć czas bardzo precyzyjnie ale szybkość rozchodzenia się sygnału radaru zależy w znacznym stopniu od rodzaju gleby. W powietrzu fale radaru osiągają szybkość ok. 340 km/sekundę. Jeżeli znamy właściwości elektryczne ziemi (np. konduktancję) na penetrowanym terenie i predkosc rozchodzenia sie w niej fal radaru to możemy z georadaru otrzymać odczyt głębokości na jakiej znajdują się obiekty. Zasięg radaru zależy od wielu czynników : rodzaju ziemi, wielkości obiektów, rodzaju materiału. W dobrych warunkach radar może "widzieć" od 3 do 6 metrów. W bardzo złych warunkach odleglość ta może spaść nawet do kilku centymetrów.

Wszystkich zainteresowanych poruszaną tematyką oraz osoby zamierzające podzielić się ze mną swoimi opiniami, wiedzą i doświadczeniem, zapraszam do korespondencji Dariusz Kowalik.