Malowanie Luftwaffe to bardzo obszerny i ciekawy dział historii kamuflażu lotniczego. W początkowym okresie wojny praktycznie nie było odstępstw od przedstawionych poniżej zasad, im później jednak tym "barwniejsze" stawało się Luftwaffe. Konieczność dostosowania kamuflażu do różnych warunków terenowych i klimatycznych począwszy od Afryki a skończywszy na Rosji spowodowała ogromną różnorodność malowania.
W celu skrócenia opisów przyjąłem następujące oznaczenia:
Opisy kamuflażu podzieliłem na:
Dodałem też tabelę opisującą kolory RLM i ich przybliżone odpowiedniki HumbrolaWrzesień 1939
góra i boki - RLM 70 i RLM 71 podział kolorów wzdłuż linii łamanych jednakowo dla wszystkich samolotów.
dół - RLM 651940
Boki zaczęto malować kolorem RLM 65.
Zastąpiono RLM 70 kolorem RLM 02
Latem zaczęto pokrywać boki drobnymi plamkami RLM 02 lub 71. Układ był uzależniony od jednostki jak i od inwencji malującego1941-1944 Europa
Przyjęto nową kolorystykę. Zastąpiono barwy o odcieniach zielonych szarymi
góra - RLM 74 i RLM 75 podział na skrzydłach i usterzeniu liniami łamanymi
boki - plamy RLM 74/75 na RLM 76
dół - RLM 761941-44 Rosja
Fabryczny kamuflaż RLM 76/74/75 był na górze i bokach uzupełniany lub wręcz zastępowany w jednostkach kolorami o odcieniach zielonych (02,70,71,25) i piaskowych (79). Sposób nanoszenia tych kolorów był charakterystyczny dla całego jednostki - grupy, pułku czy dywizjonu
Zimą górne i boczne powierzchnie były malowane na biało farbami nietrwałymi - po pewnym czasie "wyłaził" oryginalny kamuflaż1940-43 Afryka
Początkowo do Afryki trafiły samoloty w malowaniu "kontynentalnym" RLM76/74/75 lub rzadziej 65/02/71. Na ten wzór często nanoszono w warunkach polowych kolor piaskowy.
Regulaminowy wzór malowania
góra i boki - RLM 80 często z plamami RLM 79 nanoszonymi pistoletem
dół - RLM 78
Na niektórych Bf-109F/G granica podziału kolorów góra-dół znajdowała się w połowie wysokości kadłuba.
Początkowo używano kolorów oznaczanych RLM 79a i RLM 80a, pod koniec 1941 wprowadzono nowe odcienie oznaczane jako 79b (bardziej brązowy niż 79a) i 80b (bardziej zielony niż 80a)1944-1945
Nowe kolory dla samolotów jednosilnikowych
góra - RLM 81/82 lub RLM 82/23 lub RLM 81/83 czasami uzupełniane o RLM76. Płynne przejścia między kolorami
dół - od jesieni 1944 pojawia się bardzo duża różnorodność barw zwłaszcza na Me-109, Fw-190 i Me-262.
Najczęściej różne elementy konstrukcyjne były malowane różnymi barwami
1. RLM 76 - cały dół, lub dolne powierzchnie kadłuba i niektóre elementy konstrukcyjne (osłony podwozia, stery, osłony silnika)
2. RLM 99 - rozcieńczona szpachlówka o odcieniach żółtozielonym lub białoszarym - dół i boki kadłuba albo dół skrzydeł. Raczej nie spotyka się jednoczenie kadłuba i skrzydeł RLM 99
3. RLM 41 - dominuje w ostatnich miesiącach wojny wewnętrzne i zewnętrzne pokrycia aluminiowe
4. RLM 44 - wyraźnie ciemniejsza niż RLM 76 - głównie osłony podwozia i stery kierunku Fw-190D.
1940-43
myśliwce
cały samolot - półbyszcząca farba kolory czarnego
bombowce
dół - nietrwała czara matowa
góra - RLM 70/71 (jak dzienne) czasami uzupełniane o plamki lub żyłki RLM 21 lub RLM 76lato 1943-45
cały samolot RLM 76.
góra - drobne plamki lub żyłki RLM 75 i/lub RLM 74.
Należy zaznaczyć, że kamuflaż na różnych typach samolotów powstawał w różny sposób. Np. na Me-110G pokrywano farbą RLM76 "fabryczny" kamuflaż RLM 74/75 pozostawiając "dziury" podczas gdy Ju-88 były w całości malowane RLM 76 i na ten kolor nanoszono plamki RLM 75.
Bombowce na dole i bokach pokrywano nietrwałą czarną matową farbą
W przeciwieństwie do jednostek myśliwskich w jednostkach bombowych przestrzegano ściśle schematów i odchylenia od normy były bardzo rzadkie.Europa
góra i boki - RLM 70/71 podział liniami łamanymi
dół RLM 65Afryka
góra i boki - RLM 80 z plamami RLM 79 (odmiany a i b jak w lotnictwie myśliwskim)
dół - RLM78
Rosja
Tak jak w Europie. Zimą malowanie góry i boków na biało.
góra i boki - RLM 72/73 "morskie" odmiany RLM 70/71 - podział wzdłuż linii łamanych
dół - RLM 65
sm - myśliwskie
sn - nocne
sb - bombowe
smr - morskie
RLM | |||
| 01 | srebrny | 11 | |
| 02 | szarozielony | 31 | sm; góra i plamy na bokach; 1940
wnętrza (m.in. komory podwozia) |
| 04 | żółty | 154 | oznaczenia szybkiej identyfikacji |
| 05 | kremowy | 7 | |
| 21 | biały | 34 | |
| 22 | czarny | 33 | sn;całe lub dół;1940-42 |
| 23 | czerwony | 60 | oznaczenia |
| 24 | ciemnoniebieski | 104 | oznaczenia |
| 25 | jasnozielony | 101 | oznaczenia
sm;Rosja |
| 26 | brązowy | 160 | |
| 27 | żółty | 99+ domieszka 33 | |
| 28 | ciemnopurpurowy | 107 | |
| 41 | biało-szary | 34+33 (95:5) | wnętrza
1945 |
| 44 | szary | sm; dół 1945; ciemniejszy niż RLM 76 | |
| 61 | bruatny | 98 | malowanie do 1939 |
| 62 | zielony | 120 | j.w. |
| 63 | jasnoszary | 147 lub 31 | j.w. odmiana jasniejsza |
| 63 | zielonoszary | 31 | j.w. odmiana ciemniejsza |
| 64 | jasnoniebieski | 47+domieszka 34 | eksport |
| 65 | jasnoniebieski | 65 | sm,sb;dół |
| 66 | czarnoszary | 32 | wnętrza kabiny |
| 67 | ciemnooliwkowy | 151 | eksport |
| 68 | oliwkowy | 120 | eksport |
| 69 | kremowy | 74 | eksport |
| 70 | zielony | 30 | sm,sb;góra i boki |
| 71 | czarnozielony | 30+33 91 | j.w. |
| 72 | zielony | 66 | smr;góra i boki |
| 73 | ciemnozielony | 111 | j.w. |
| 74 | ciemny szarozielony | 111+domieszka 33 | sm; góra i plamy na bokach 1941-44 |
| 75 | ciemny szary | 156 | sm; góra i plamy na bokach 1941-44
sn; plamki na górze |
| 76 | jasny szaroniebieski | 145+domieszka 34 | sm; dół i boki po 1941
sn; całe |
| 77 | jasnoszary | 147 | |
| 78 | jasnobłękitny | 65+odrobina 89 | dół - Afryka |
| 79a | piaskowo-żółty | 63 | góra - Afryka |
| 79b | piaskowo-brązowy | 62 | j.w. |
| 80a | oliwkowo-brązowy | 155 | plamy na RLM 79a - Afryka |
| 80b | oliwkowo-zielony | 116 | plamy na RLN 79b - Afryka |
| 81 | ciemno brązowo-fioletowa | 98+66 (1:1) | sm;1944-1945
trudno zidentyfikować jednoznaczny odcień |
| 82 | jasnozielony | 131+120 (3:1) | j.w. |
| 83 | zielony | 88+30 | j.w. |
| 99 | żółto-zielony
biało-szary | 90
34 | Rozcieńczona szpachlówka
sm; 1945 |
Autor: Witold Kozakiewicz