Model jest short-runem wzbogaconym elementami z żywicy oraz blaszką. Na wypraskach widać po zewnętrznej stronie ślady po wypychaczach, drobne elementy są toporne. Jednak dzięki dodatkom można zbudować ładny model. W artykule w "Mini Replice" pan Przemysław Skulski ocenił wymiary jako dobre  - sam nie porównywałem go z planami.


Można zbudować go w jednym z trzech oznakowań:

1. KE+SW - Me 163A V1 - z bazy Peenemünde, lato 1941. Na tym samolocie 2 października 1941 r. Heini Dittmar osiągnął prędkość 1 003,67 km/h (Mach 0,84). Cały samolot był pomalowany na kolor RLM 02 (chociaż niektóre źródła sugerują RLM 76), wszystkie powierzchnie były polerowane, przez co samolot był błyszczący.

2. CD+IO - Me 163A V6 - samolot, na którym Adolf Niemeyer testował rakiety R4M Orkan. Ta wersja posiadała specjalne wzmocnione podwozie. Samolot w kolorze RLM 02 z plamami RLM 71 - śladami zużycia. W monografii AJ-Press jest zdjęcie tego samolotu w widoku z przodu.

3. CD+IL - Me 163A V3 - samolot używany jako treningowy dla pilotów przed przejściem na Me 163B. Najpierw stacjonował w bazie Peenemünde, potem w Brandis.

Samolot jest przyjemny w sklejaniu. Części są dobrze dopasowane. Jednak przy pracy parę razy naciąłem się i chciałbym te kilka pułapek przedstawić:

• przy wyciananiu kokpitu z żywicy należy dokładnie usunąć nadlew tak, aby dolna powierzchnia kokpitu była płaska. W przeciwnym wypadku będą kłopoty ze złączeniem połówek kadłuba
• pedały orczyka należy przykleić do części PE-11 raczej blisko środka - mogą się nie zmieścić w dziobie samolotu. Wygląda też, że trzeba je przykleić do kokpitu od spodu.
• część PE-1 - kółko na ścianie kokpitu raczej należy przykleić na krótkiej ośce, 1 mm to już za dużo
• wydaje mi się, że części PE-3 (przy podwoziu) należy przyklejać wyprostowane, najpierw z jednej strony, potem, po zgięciu, z drugiej. Cyjanopan trochę za szybko łapie i wyszło mi krzywo
• nie wiem jak w oryginale była otwierana kabina, więc zrobiłem ją zamkniętą. Jest wystarczająco przezroczysta, żeby ładnie pokazać wnętrze. Model można łatwo pomalować wkładając zapałkę w dyszę silnika ;-). Denerwujący jest brak całych swastyk!
  
  

Opracował: Janusz Żukowski