203 mm samobieżnej 2S7 (dokładny kaliber 203,2 mm)
nigdy nie prezentowano publicznie,
dlatego na Zachodzie jest wciąż owiana mgięłką tajemnicy. W
Rosji działo nosi 
kodową nazwę PION (tzn. Piwonia), a na Zachodzie często
spotyka się je
pod oznaczeniem M 1975.
Pierwsze armaty pojawiły się w 1975 roku i wciąż znajdują się
w wyposażeniu
rosyjskich pułków artylerii ciężkiej na szczeblu frontowym.
Niewielkie ilości armat dostarczono również byłej Czechosłowacji
(?) oraz
Polsce (8 sztuk), gdzie są eksploatowane od połowy lat osiemdziątych
203 mm armata samobieżna 2S7 "Pion", wprowadzona do
uzbrojenia w 1986 r.,
jest największym działem artyleryjskim Wojska Polskiego.
Armata 2S7 jest działem typu odkrytego, zbudowanym na długim
podwoziu
gąsienicowym,z przodu którego znajduje się opancerzona kabina
mechanika-kierowcy.
Podczas transportu działa większość żołnieży
siedmioosobowej obsługi zajmuje miejsca
w przedziale wewnątrz kadłuba, tuż za układem napędowym w którym
umieszczono
również wyposażenie i uzbrojenie dodatkowe (między innymi
przenośny zestaw
przeciwlotniczy "Strzała-2M" i ręczny granatnik RPG-7).
Na tylnej części kadłuba zamontowano armatę (oznaczoną 2A44)
z zamkiem typu śrubowego, a z tyłu kadłuba - masywny lemiesz,
opuszczany
hydraulicznie na stanowisku ogniowym, który zwiększa stateczność
działa podczas strzelania.
W tym samym celu opuszczane są koła napinające, powodujące
zwiększenia długości
oporowej gąsienic. Długa lufa niema hamulca wylotowego i
przedmuchiwacza.
Armatę wyposażono w zmechanizowany układ zasilania pociskami(
automatycznie
ładuje nabój do komory nabojowej, przy wszystkich kątach
podniesienia lufy), umożliwający
strzelanie z krótkotrwałą szybkostrzelnością 2strz./min.).
Mimo rozmieszczenia po bokach kadłuba licznych schowków, działo
przewozi tylko 4naboje
(działa ostatnich serii produkcyjnych przeworzą do 8-miu nabojów).
Pozostała część jednostki ognia jest transportowana
samochodem ciężarowym. 
Standartowy nabój rozdzielnegoładowania ma pocisk odłamkowo-burzący
o
masie 110 kg i może być wystrzeliwany naodległość do 37 500
m.
Natomiast pocisk z dodatkowym napędem rakietowym o masie102 kg
osiąga
maksymalną donośność 47 000 m. Wśród innych wymienianych
rodzajów
amunicji pojawiają się pociski: przeciwbetonowe, jądrowe i
chemiczne
(te dwaostatnie prawdopodopnie już wycofano z uzbrojenia).
Działo to służy między innymi do:
- niszczenia stanowisk dowodzenia;
- niszczenia środków ogniowych;
- niszczenia siły żywej i sprzętu w w rejonach ześrodkowania
wojsk.;
- burzenia trwałych umocnień polowych.
Większość operacji związanych z przygotowaniem armaty
do oddania strzału wykonuje się wykorzystując mechanizmy
elektryczne i
hydrauliczne.
Dane techniczno-taktyczne :
Obsługa- 7 żołnierzy
Masa działa w położeniu bojowym- 46 500 kg
Długość działa- 13,1 m
Szerokość działa- 3,38 m
Wysokość działa- 3m
Długość lufy - 11,24 m.
Maksymalna prędkość jazdy - 58 km/h.
Zasięg jazdy- 675km
Głębokość pokonywanych przeszkód wodnych- 1,2 m
Kąt ostrzału działa w płaszczyźnie pionowej- od 0 do +60stopni
Kąt ostrzału działa w płaszczyźnie poziomej- 30 stopni
Prędkość początkowa pocisku - 960 m/s.
Silnik- wysokoprężny
V-12
Moc silnika- 547 kW (744 KM)