ogólny układ jest zbliżony do zastosowanego w amerykańskiej armacie
samobieżnej M-107. Podwozie osłonięte jest pancerzem chroniącym
je przed pociskami przeciwpancernymi broni strzeleckiej oraz przed
odłamkami. Z przodu kadłuba pojazdu, po prawej stronie umieszczony
jest silnik i układ przeniesienia mocy, po lewej jest stanowisko mechanika
kierowcy. Nieco wyżej, za mechanikiem zajmuje miejsce dowódca pojazdu,
dysponuje on wieżyczką ze szczelinami obserwacyjnymi i peryskopami,
obsługuje on także umieszczony na obrotnicy przeciwlotniczy karabin
maszynowy. W środkowej i tylnej części kadłuba znajdują się siedziska
pozostałych członków załogi oraz amunicja. We wnętrzu pojazdu przewożonych
jest 30 pocisków i ładunków. Pociski znajdują się w karuzelowym podajniku
po lewej stronie tylnej części kadłuba, ładunki w trzech rzędach po 10 znajdują
się w stelażu po prawej stronie. Centralnie między magazynami amunicji
znajduje się ramię urządzenia podającego amunicję do armaty.
Jednostka ognia wynosi 60 sztuk, dalszych 30 pocisków i ładunków przewozi
pojazd amunicyjny.
Armata kalibru 152 mm zamontowana jest na górnej płycie pojazdu, i jest
osłonięta lekką tarczą Armata ta ma niewielkie kąty ostrzału w płaszczyźnie
poziomej - po 15 stopni.
Armata(2A37) ma monoblokową lufę zakończoną hamulcem wylotowym.
Zamek jest półautomatyczny, klinowy, z klinem poziomym.
Dla zrównoważenia silnego odrzutu stosowany jest także pneumatyczny
stabilizator armaty. Przy strzelaniu opuszcza się także tylny lemiesz.
Do strzelania używane są przede wszystkim pociski odłamkowo-burzące
OF-29 o masie 46 kg, przy pełnym ładunku o masie 18,4 kg ma on
donośność 28 500 m. Stosowany jest także pocisk OF-59 o donośności
30 000 m oraz pocisk z dodatkowym napędem rakietowym o
donośności 40 000 m. Z armaty można strzelać także amunicję dymną,
chemiczną i atomową. Istnieje też możliwość strzelania amunicją naprowadzaną
laserowo.
Armata posiada mechaniczny celownik D725-46 z panoramą artyleryjską
PG-1 M oraz celownik optyczny OP4M-91 A.
Przejście armaty z położenia transportowego do bojowego zajmuje 3 minuty.
Armata samobieýna 2S5 znajdowała się w produkcji do początku lat 90.
Używana jest w siłach zbrojnych państw postsowieckich w dywizjach i korpusach
artylerii na szczeblu armii i frontu.
Jedynym zagranicznym użytkownikiem Gracinta-5 jest Finlandia (9 sztuk).
