po wykonaniu wielu kolejnych ulepszonych jego modeli, różniących się głównie
coraz większą mocą zespołu napędowego.
Produkcja pojazdu trwała do 1969 roku, kiedy to zakłady Sauer zostały
przejęte przez Steyr- Daimler- Puch i wówczas pojawiły się inne wersje.
Ogółem wyprodukowano na potrzeby armii austryjackiej 445 wozów 4K 4FA.
Pojazd bazowy jest bezwieżowym transporterem opancerzonym ze spawanym
kadłubem stalowym, o pochylonych ścianach, którego przednie płyty chronią
wnętrze przed pociskami kalibru do 20mm. Transporter mieści dwuosobową
załogę(mechanika-kierowcę i dowódcę) orza 8 żołnierzy desantu.
Jego uzbrojeniem głównym jest 12,7mm wielokalibrowy karabin maszynowy
M2 Browing, zamontowany na wieżyczce dowódcy.
Ponadto nad przedziałem desantowym można zainstalować karabin maszynowy
kalibru 7,62mm. Inny wariant uzbrojenia zawiera 20mm armatę Oerlikon,
umieszczoną w niewielkiej wieży, przystosowaną do zwalczania celów naziemnych i
powietrznych.
Na bazie 4K 4FA opracowano również mozdzierz samobieżny kalibru 81mm
(strzela przez luk w kadłubie) oraz samobieżną wyrzutnię rakietową, wyposażoną w
dwuprowadnicową wyrzutnię rurową kalibru 81mm, zamontowaną na obrotowej
platformie, oraz magazyn zasilający w amunicję.
Ponadto wyprodukowano cztery specjalistyczne wersje pojazdu przeznaczone dla
dowództw różnego szczebla, do dowodzenia artylerią i obroną przeciwlotniczą a
także łączności.
Opracowano kilka pojazdów doświadczalnych, które jadnak nie weszły do produkcji
seryjnej m.in.: mozdzierz samobieżny kalibru 120mm i samobieżny miotacz ognia.
Wszystkie wersje 4K 4FA są dość zaawansowane wiekowo, dlatego nie posiadają
systemów ochrony przed bronią masowego rażenia, nocnych przyrządów
obserwacyjnych(z wyjątkiem indywidualnych),także nie pływają.
Jednak mimo wprowadzenia do uzbrojenia nowszych pojazdów serii 4K 7FA
planuje się ich modernizację, aby mogły być eksploatowane do końca XX wieku.
