Powstało w wyniku umieszczenia haubicy 155mm bezpośrednio na pozbawionym
wieży podwoziu czołgu lekkiego AMX-13.W tamtych czasach nie przywiązywano
do ochrony załogi tak dużej wagi jak obecnie, dlatego jedynie stanowisko
mechanika-kierowcy, znajdujące się w kadłubie ma ochronę pancerną.
Pozostała część załogi i amunicja sa zwykle przewożone towarzyszącym działom
samochodemciężarowym lub transporterem opancerzonym.
Ogółem wyprodukowano ponad 600 egzemplarzy dział, z których część zakupiła armia
francuska, a część wyeksportowano do kilku krajów, min.:
Argentynie, która póżniej zamontowała system artyleryjski z Mk F3 na
podwoziu kołowym.
Pewna ilość tych haubic, oznaczona CITEFA Model 77, została użyta przez
armię argentyńską podczas konfliktu falklandzkiego.
Haubica Mk F3 ma lufę długości 33 kalibrów, zakończoną dwukomorowym
hamulcem wylotowym. Z tyłu kadłuba znajduja się dwa ręcznie opuszczane
lemiesze, zapewniające stabilność działa podczas strzelania.
Donośność pocisku odłamkowo-burzącego Mk 56 wynosi 20 050m, natomiast
standardowego w NATO pocisku M107- 14 700m. Ponadto można stosować inne
pociski. przy czym wymiary komory nabojowej i zbyt mała wytrzymałość lufy
uniemożliwiają strzelanie większymi ładunkami miotającymi.
W celu poprawienia charakterystyk taktyczno-technicznych działa, we Francji
opracowano kilka programów jego modernizacji. Jeden z nich przewiduje wymianę
silnika benzynowego na wysokoprężny, natomiast inny, bardziej kompleksowy-
również lufy 33-kalibrowej, na lufę długości 39 kalibrów(od armatohaubicy
ciągnionej TR).
Działo zmodernizowane w takim zakresie, oznaczone 155AM 39, umożliwia
wystrzeliwanie najnowszej amunicji na odległość od 24 000m do 31 000m
(w zależnośći od rodzaju naboju).
