piechocie morskiej i wśród innych użytkowników nosi oznaczenie LVTP7A1.
Jest pękatym, pływającym pojazdem gąsienicowym przeznaczonym do wysadzania
desantów na otwartych plażach, a duże gabaryty zapewniają mu wysoką
dzielność morską.
Pojazd skonstruowano z myślą o zastąpieniu starszego wozu LVTP5.
Pierwszy prototyp AAV7 (obecnie L VTP7) pojawił sie w 1967 roku,
a w latach 1970-1971 rozpoczęto jego produkcję, w tym również na eksport.
Nowsze wersje pojazdów oznaczone AAV7A1 wyposażono m.in. w, nowy silnik
wysokoprężny Cummins, przyrządy noktowizyjne, napędy wieży i ulepszony system
wentylacji, natomiast starsze - zmodernizowano do wersji A 1.
W wyniku jednej z wielu modernizacji wozu wprowadzono uniwersalne jarzmo dla uzbrojenia,
umożliwiające zamontowanie zarówno karabinu maszynowego, jak i 40 mm granatnika
automatycznego. Uzbrojeniem głównym obecnie używanych AAV7A1 jest 12,7 mm
karabin maszynowy, umieszczony w małej wieży, zamontowanej z prawej strony
przedziału silnikowego (mechanik-kierowca i dowódca zajmują miejsca po jego lewej stronie).
Przedział desantowy umożliwia przewożenie 25 żołnierzy lub 4,5 tony ładunku;
załadunek odbywa się przez dużą, tylną rampę.
Napęd w wodzie zapewniają dwa pędniki wodne zamocowane z tyłu pojazdu.
W celu wzmocnienia ochrony wozu opracowano zestaw dodatkowych pancerzy,
który może być stosowany na każdym pojeździe amerykańskiej piechoty morskiej.
AAV7A1 występuje również w wersji wozu: dowodzenia, zabezpieczenia technicznego
oraz torującego, przeznaczonego do wykonywania przejść w polach minowych.
Na pojazdach testowano także różne typy układów jezdnych i zawieszeń oraz
napędów elektrycznych.
W przyszłości AAV7A1 mają być zastąpione pojazdem opracowanym w ramach
programu Advanced Amphibious Assault Vehicle.
