Steyr-Daimler-Puch AG oraz hiszpańską firmę Santa Barbara Blindados.
Jego nazwa pochodzi od pierwszych liter powołanej w tym celu spółki - Austrian
Spanish Cooperative Development. Pojazd stanowi bazę dla wielu wozów
pomocniczych, m.in. moździerza samobieżnego, ambulansu, samobieżnego
zestawu przeciwlotniczego, wozu dowodzenia, wozu zabezpieczenia technicznego,
wozu inżynieryjnego i wozu wsparcia ogniowego.
ASCOD ma w przedniej części kadłuba przedział kierowania (po lewej stronie) i przedział
napędowy (po prawej stronie), w środkowej części - przedział bojowy, a w tylnej
części - przedział desantowy. Desant może prowadzić ogień z wnętrza wozu przez
pięć otworów strzelniczych (po dwa w ścianach bocznych, jeden w rampie).
Uzbrojenie główne wozu stanowi 30 mm armata automatyczna Mauser F. Jest ona
stabilizowana w dwóch płaszczyznach oraz naprowadzana na cel za pomocą układów
elektrycznych. Na życzenie odbiorcy możliwy jest montaż wieży z innym uzbrojeniem, w
tym ze 105 mm armatą. System kierowania ogniem obejmuje zintegrowany przyrząd
obserwacyjno-celowniczy działonowego z termowizorem i dalmierzem laserowym, cyfrowy
przelicznik balistyczny i zespół czujników.
Uzbrojenie dodatkowe wozu składa sić z 7,62 mm sprzężonego karabinu maszynowego
oraz wyrzutni granatów dymnych. Pojazd przewozi 390 nabojów armatnich i 3150 nabojów
karabinowych.
Jednastkę napędową ASCOD-a stanowi niemiecki ośmiocylindrowy silnik
MTU 8V-183-TE22, w układzie V, o zapłonie samoczynnym, osiągający moc 441 kW
przy 2300 obr./min. Pojemność silnika wynosi 14,62 dm3, stopień sprężania - 14,25:1,
a jednostkawe zużycie paliwa - 228 g/kWh.
Układ napędowy to niemiecki hydromechaniczny zespół HSWL 106 firmy Renk, zawierający:
przekładnię hydrokinetyczną ze sprzęgłem blokujżcym, planetarną automatyczną skrzynią
przekładniową {sześć biegów do przodu, trzy do tyłu), rzędy sumujące, mechanizm
skrętu z przekładnią hydrostatyczną oraz hamulec hydrodynamiczny (retarder) i
cierne.Gąsienicowy układ jezdny składa się z: dwunastu podwójnych ogumionych
kół nośnych, ośmiu rolek podtrzymujących, dwóch kół napędowych {z przodu),
dwóch kół napinających (z tyłu) oraz gumawo-metalowych gąsienic niemieckiej
firmy Diehl.
Indywidualne zawieszenie zawiera dwanaście wałków skrętnych, wahaczy, amortyzatory
hydrauliczne przy pierwszym, drugim i szóstym kole nośnym z obu stron oraz hydrauliczne
ograniczniki ugięcia zawieszenia {również przy pierwszym, drugim i szóstym kole naśnym).
Kadłub ASCOD-a wykonano ze spawanych płyt stalowych. Sektor czołowy opancerzenia
(±12°) zapewnia ochronę wnętrza wozu przed przeciwpancernymi pociskami kalibru do
30 mm, wystrzelonymi z odległości ponad 1000 m. Pozostałe opancerzenie nadwozia
zabezpiecza załogę i zespoły przed pociskami broni strzeleckiej kalibru do 7,62 mm i
odłamkami pocisków artyleryjskich.
W połowie 1994 r. pojazd został zaprezentowany przedstawicielom armii hiszpańskiej i
uzyskał oznaczenie PIZARRO.
Konstrukcja wozu różni się nieco od wersji pierwotnej; jest on m.in. dłuższy, a układ
jezdny zawiera siedem par kół nośnych.
