firme Bofors pod koniec lat piedziesiątych. Prototyp działa powstał w
1960 roku, natomiast w 1965 roku zawarto kontrakt na produkcja seryjne
armaty, którę rozpoczęto rok póżniej. Wyprodukowano tylko 26 dział,
lecz zostały tak wysoko ocenione przez armię szwedzką, że w 1988 roku
podpisała ona z firmą Bofors kolejny kontrakt, tym razem na ich modernizację
W ramach pakietu modernizacyjnego przewidziano montaż nowego silnika i
automatycznej skrzyni biegów. Póżniej planowano poszerzyć zakres
modernizacji, m.in. o instalację nowych urządzeń lokacyjnych i kierowania ogniem.
W podwoziu działa Bandkanon 1A wykorzystano wiele zespołów czołgu S.
Układ napędowy jest kombinowany i składa się z silnika wysokoprężnego
(używanego w każdych warunkach jazdy) oraz turbiny gazowej,
z której korzysta się podczas jazdy terenowej. Na tylnej części kadłuba
zamontowano dwuczęściową wieżą, nad którą znajduje się system zasilania w
amunicję(jest całkowicie opancerzony), składający się z magazynu o pojemności
14 nabojów (umieszczonego za wieżą), z którego naboje zespolone są podawane
w położenie do ładowania przenośnikiem. Pierwszy nabój ładuje się ręcznie,
a kolejne automatycznie. System zasilania umożliwia wystrzelenie 14 nabojów
w ciągu 48 sekund. Z działa można prowadzić ogień zarówno pojedynczy, jak
i ciągły.
Po wystrzeleniu amunicji z magazynu można go uzupełnić przez pokrywy
znajdujące się w jego górnej części. Naboje są umieszczone w obejmie,
która ułatwia ładowanie i powoduje skrócenie czasu załadowania magazynu
nabojami w ciągu 2 minut.
Lufa działa długości 50 kalibrów jest zakończona hamulcem wylotowym.
Do strzelania stosuje się tylko jeden rodzaj naboju: z pociskiem odłamkowo-burzącym
m/60 o masie 48 kg, prędkości początkowej 865 m/s i maksymalnej donośności 25 600 m.
