w 1990 roku i natychmiast wzbudził duże poruszenie w zachodnich
kręgach konstruktorów broni pancernej z uwagi na fakt, że nie ma on nic
wspólnego z poprzednimi modelami wozów: BMP-1 i BMP-2.
Na zachodzie miał on przejściową nazwę M1990/1.BMP-3 swoją
sylwetką przypomina czołg lekki, gdyż ma obły kształt i jest
stosunkowo wysoki.
Głównym atrybutem wydaję się być 100mm armata ze zmechanizowanym
układem zasilania w amunicję, przystosowana do wystrzeliwania zarówno
kierowanych (w wiązce laserowej) przeciwpancernych pocisków rakietowych,
jak i klasycznej amunicji odłamkowo-burzącej. Maksymalna donośność pocisku
rakietowego 9M117 Bastion wynosi 4000m, zapewniając tym samym pojazdowi
znaczący potencjał przeciwpancerny.
Z armatą tą jest sprzężona armata kalibru 30mm i 7,62mm karabin maszynowy.
Ponadto, w przedniej części kadłuba zamontowano dodatkowe dwa karabiny
maszynowe.Zołnierze desantu są przewożeni po obu stronach mechanika-kierowcy
oraz w przedziale desantowym (za wieżą), w którym siedzą w dwóch rzędach na
wewnętrznych siedziskach, nad przedziałem napędowym, mając tym samym
ograniczoną przestrzeń nad głową.
Mimo znacznej (jak na wóz bojowy) masy- 18,7 tony, BMP-3 jest pojazdem
pływającym, a napę w wodzie zapewniają mu dwa pędniki wodne umieszczone
z tyłu kadłuba.
Producent opracował prototyp rozpoznawczej wersji pojazdu, uzbrojony w armatę
kalibru 30mm (bez kal.100mm armaty.) Proponowano również zastosowanie
bezwieżowych podwozi BMP-3 dla zbudowania innych wersji, min.: wozu do
nauki jazdy, samobieżnego przeciwlotniczego zestawu rakietowego z wieżą
konstrukcji francuskiej.
Mimo wielu zalet, BMP-3 jest używany przez wojska rosyjskie w niewielkich
ilościach, zapewne z powodu wysokiej ceny. Nie odstraszyła ona jednak
Abu Dhabi i Kuwejtu, które złożyły zamówienia, min.: na 500 pojazdów,
wyposażonych we francuski system kierowania ogniem.
