opracowanej na początku lat siedemdziesiątych.
Prototyp wozu pojawił się w 1975 roku, a cztery lata pózniej pierwsze
pojazdy znalazły się na uzbrojeniu armii hiszpańskiej.
Pojazdy serii BMR mają kilka ciekawych cech, a zwłaszcza niezależne
zawieszenie hydropneumatyczne, umożliwiające regulację prześwitu w
zależności od kształtu pokonywanego terenu.
Transporter ma kadłub spawany z aluminium, przy czym w przedniej
części jest on warstwowy, w celu zwiększenia odporności na pociski.
Pojazdem bazowym serii BMR jest transporter opancerzony
BMR 3560.50, mieszczący dwuosobowa załogę (kierowcę i
strzelca-radiotelegrafistę) oraz przewożący dowódcę dowódcę i
dziewięciu żołnierzy desantu. Strzelec-radiotelegrafista obsługuje
dodatkowo zewnętrzny karabin maszynowy kalibru 12,7mm.
Ponadto w kadłubie znajduje się sześć stanowisk strzelniczych dla
broni osobistej żołnierzy desantu.
Dowódca zazwyczaj opuszcz pojazd wraz z pododdziałem przez dużą,
opuszczaną rampę, znajdującą się w tylnej ścianie kadłuba.
Transporter jest przystosowany do pływania. Napęd w wodzie zapewniają mu
koła pędne lub, jako opcja, dwa pędniki wodne.
BMR 3560.50 występuje w wielu wersjach, min.:
wozu dowodzenia- BMR 3560.51; samobieżnego mozdzierza kalibru
81mm lub 120mm- BMR 3560.53; ambulansu- BMR 3560.54;
wozu zabezpieczenia technicznego- BMR 3560.55(posiada hydrauliczny
wysięgnik dzwigowy); pojazdu łączności radiowej- BMR 3560.56.
Ponadto armia hiszpańska posiada pewną ilość wozów oznaczonych BMR 3564,
wyposażonych w wieżę z armatą kalibru 90mm.
Przetestowano wiele transporterów BMR 3560.50 z różnorodnym uzbrojeniem,
w tym prototyp z czterema wyrzutniami przeciwpancernych pocisków
kierowanych HOT, który jednak nie wszedł do produkcji.
Dotychczas wyprodukowano około 1500 pojazdów, z tego około 1000 sztuk
- dla armii hiszpańskiej, a około 500 - wyeksportowano do Egiptu i Arabii Saudyjskiej.
