rodziny zapoczątkowanej przez BTR-60. Przy opracowywaniu BTR 90
konstruktorzy zwróciii uwagę na likwidację "achillesowej pięty" powszechnie
używanych w Armii Rosyjskiej oraz wielu innych armiach świata transporterów
BTR-70 i BTR-80-słabego uzbrojenia.
Na pierwszy rzut oka nowy pojazd bojowy z gorkowskiej fabryki bardzo
przpomina wcześniejsze radzieckie transportery rodziny BTR-60 / BTR-80.
Ma taki sam czteroosiowy układ jezdny z napędem na wszystkie koła i skrętnymi dwiema
ich przednimi parami. Jest jednak nieco większy, a przede wszystkim o ok. 400 mm
wyższy i ok. 3000 kg cięższy niż jego poprzednik, BTR-80. Tylna i środkowa część kadłuba
zachowała kształt i konstrukcję podobną do swoich poprzedników, jedynie spód kadłuba
nie jest płaski, a lekko klinowaty dla zmniejszenia siły działania min przeciwdennych.
Z racji zwiększonej masy pojazdu zastosowano ogumienie większych nieco rozmiarów,
nadal jest stosowany układ centralnej regulacji ciśnienia powietrza w oponach.
Koła są amortyzowane za pomocą wałków skrętnych z dodatkowymi amortyzatorami
wstrząsów (pierwsza i ostatnia oś mają po dwa amortyzatory, osie środkowe po jednym).
Całkowicie przekonstruowany został przód kadłuba transportera.
Po ponad 30 latach zrezygnowano z okien dla kierowcy i siedzącego obok niego dowódcy
wozu (miały je wszystkie wcześniejsze kołowe BTRy i BRDMy).
Doświadczenie bojowe wykazało, że okna są prawie zawsze osłonięte pancernymi
pokrywami, a kierowca posługuje się podczas jazdy zespołem peryskopów.
W przypadku BTR-90(GAZ-5923) ma ich do dyspozycji pięć, a w warunkach niebojowych
może podnieść swój fotel do góry i obserwować drogę przez otwarty właz, który nie unosi
się, ale obraca w płaszczyźnie poziomej. Na wypadek różych warunków atmosferycznych
kierowca może osłonić otwarty właz lekkim kołpakiem z panoramiczną szybą.
W porównaniu ze starszymi BTRami znacznie zwiększona została także średnica
cokołu wieży - zamiast 1300 mm wynosi 1640 mm. Było to spowodowane zastąpieniem
jednoosobowej wieży mieszczącej sprzężone karabiny maszynowe :
wkm KPWT kal. 14,5 i PKT 7,62 mm przez dwuosobową wieżę znaną z BMP-2.
Spowodowało to radykalny wzrost siły ognia pojazdu, ma on teraz 30 mm
działko 2A42 z dwustronnym, selektywnym zasilaniem amunicją i
szybkostrzelności ok. 600 strzałów na minutę.
Działko jest stabilizowane i może być używane do zwalczania celów
powietrznych - jego maksymalny kąt podniesienia wynosi 72°.
Z działkiem jest sprzężony karabin maszynowy PKT kal. 7,62 mm, a na wieży znajduje
się przenośna wyrzutnia systemu 9K111 przeciwpancernych pocisków kierowanych
Konkurs (trzy zapasowe pociski do niej znajdują się wewnątrz pojazdu) .
W tym przypadku w nowej modyfikacji 9M113M o zasięgu 4000 m.
Armata pozwala na zwalczanie lekko opancerzonych celów na odległości ok.2000 m.
Być może na transporterze zostanie zastosowana nowa wersja armaty 2A72, która
zamontowana na zupełnie nowej wieży umożliwiającej bardzo duży kąt podniesienia .
Prawdopodobne jest również przezbrojenie w armatę 45 mm, jako że armata 30 mm
jest mało skuteczna w porównaniu do zachodnich odpowiedników z racji małej prędkości
początkowej pocisku i przestarzałej amunicji. System ppk Konkurs także ma już swego
następcę w postaci wyrzutnii naprowadzanych w wiązce laserowej pocisków ppanc Kornet
(zachodnie oznaczenie AT 14).W wieży BTR-90, oprócz operatora uzbrojenia, ma miejsce
dowódca wozu, dysponujący dzienno-nocnymi przyrządami obserwacyjnymi.
Miejsce obok kierowcy należy natomiast do dowódcy desantu, który może prowadziă ogień
z broni ręcznej przez ukośnie umieszczoną w bocznym pancerzu strzelnicę.
Sześć podobnych strzelnic znalazło się w ścianach bocznych przedziału desantowego, za wieżą.
Są one osłonięte ruchomymi tarczami pancernymi podobnymi do stosowanych w BMP-1,
dwie pierwsze są ustawione ukośnie i przystosowane do prowadzenia ognia z karabinów
maszynowych RPK. Dodatkowe dwie strzelnice znajduja się z wierzchu kadłuba.
Dostęp do przedziału desantowego znajduje się między wieżą a zespołem napędowym.
Pojazd posiada dwa włazy górne i dwoje dwuczęściowych drzwi, zlokalizowanych między
drugą a trzecią parą kół. Górna połowa drzwi otwiera się do góry, dolna rozkłada się do
położenia poziomego stając się stopniem ułatwiającym wysiadanie w czasie jazdy.
Tylna część transportera jest bardzo podobna do BTRa-80, choć przedział silnikowy
uległ nieznacznemu skróceniu. Według konstruktorów pojazdu ma on silnik zunifikowany
ze sprzętem gąsienicowym armii.
Transporter ma trzyosobową załogę i przewozi 10 żołnierzy desantu(siedzących plecami
do siebie na dwóch ławkach), o 3 więcej niż BTR-80. Od BTR-70 i 80 odróżnia go ponadto
podwójny pędnik strugowodny zapewniający lepszą manewrowość podczas pływania.
BTR-90(GAZ 5923) jest na pewno ciekawą alternatywą dla gąsienicowych bojowych
wozów piechoty, przy takiej samej sile ognia jak BMP-2, zabiera więcej żołnierzy desantu,
będąc przy tym znacznie tańszym w produkcji.
