również pod nazwą Fuchs (lis), zaprojektowano jako opancerzony,
pływający pojazd transportowy, wykorzystując w dużym stopniu
dostępne na rynku podzespoły. Po przeprowadzeniu intensywnych prób
z prototypowymi wozami, produkcję seryjną uruchomiono w 1979 roku.
Dotychczas opracowano wiele wersji Fuchsa, przystosowanych do
wykonywania różnych zadań, w tym m.in,: transporter opancerzony,
przewożący w przedziale desantowym, na pojedynczych siedzeniach, 14 żołnierzy
(w armii niemieckiej liczbę żołnierzy zmniejszono do 10) i pojazd transportowy,
przewożący prawie 3 tony ładunku (w razie potrzeby można przystosować go
do przewożenia rannych). Ponadto w wyposażeniu armii niemieckiej znajdują
się: pojazdy wyposażone w stację radiolokacyjną rozpoznania pola walki RASIT,
wozy inżynieryjne i walki radioelektronicznej (niepływające), wozy dowodzenia
i łączności, pojazdy do usuwania niewybuchów (używane przez niemieckie
siły powietrzne) oraz pojazdy rozpoznania skażeń, które spośród wszystkich
wersji są obecnie produkowane najliczniej. Pojazdy rozpoznania skażeń
znajdują się również w wyposażeniu armii izraelskiej, brytyjskiej, a także
amerykańskiej (około 300 sztuk, pod oznaczeniem M93 Fox).
Spośród innych wersji ekspotowych transportera na uwagę zasługują:
samobieżny moędzierz kalibru 81 mm, ciągnik moździerza kalibru 120 mm,
wielozadaniowy pojazd wsparcia oraz bojowy wóz piechoty, uzbrojony w
armatę kalibru 20 mm lub 25 mm, zamontowaną na zewnętrznej podstawie.
Uzbrojenie pojazdów jest różne, w zależności od wymagań użytkownika.
Jednak w większości wozów ogranicza się ono do pojedynczego karabinu
maszynowego kalibru 7,62 mm, chociaż mogą być również stosowane
karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm lub armaty kalibru 20 mm,
montowane zarówno w wieżach, jak i na zewnętrznych wspornikach.
