opancerzonym samochodem pancernym mającym stanowić odpowiednik
sowieckiego BRDM. Węgierski pojazd zachowywał podstawowe i
nowatorskie rozwiązania sowieckiego samochodu, a więc zespół dodatkowych,
opuszczanych kół ułatwiajacych pokonywanie przeszkód i pędnik
strugowodny stanowiący napęd w wodzie. Podstawowym założeniem
przyświecajacym wegierskim konstruktorom było zastosowanie w konstrukcji
wozu jak najwięcej komponentów produkowanych przez dobrze rozwiniety
węgierski przemysł motoryzacyjny, głównie fabrykę samochodów ciężarowych Csepel.
Samochód, którego prototypy przetestowano na początku lat 60. otrzymał
wojskowe oznaczenie FUG (skrót od Felderito Uszo Gepkocsi opancerzony
samochód rozpoznawczy) i fabryczne D-442. FUG był nieco większy od BRDMa,
miał pojemniejszy przedział bojowy i inny układ konstrukcyjny. BRDM miał
silnik umieszczony z przodu, zaś FUG z tyłu, silnik był wysokoprężny w
przeciwieństwie do gaźnikowego GAZa BRDMa. Napędzane były wszystkie koła.
Inne było zawieszenie FUGa - koła zawieszone były na resorach spiralnych,
a nie płaskich, a przednie zawieszone były niezależnie.
Pojazd w wodzie napędzany był dwoma pędnikami strugowodnymi (BRDM jednym).
FUG nie posiadał stałego uzbrojenia, istniała tylko możliwosć zamontowania
na zewnątrz 7,62 mm karabinu maszynowego SGMB.
Produkcję FUGa rozpoczęto w 1963 r., w następnym przyjęto go na uzbrojenie
Wegierskiej Armii Ludowej, a w 2 lata później zakupiły je także Czechosłowacja
(oznaczenie OT 65) i Polska. Wykorzystywany był w roli samochodu
rozpoznawczego, wozu rozpoznania chemicznego i radiologicznego, a także pojazdu
dowodzenia. FUGi używane w Czechosłowacji pod oznaczeniem OT-65A
wyposażone były w wieżyczkę adaptowaną z transportera OT 62B z karabinem
maszynowym vz.59T kalibru 7,62 mm oraz przewożone na zewnątrz 82 mm
działo bezodrzutowe T-21.
Dzisiaj nieliczne FUGi D-442 można spotkać jeszcze w armiach węgierskiej i słowackiej.
