Pierwsze wyprodukowane czołgi przekazano armii RFN we
wrześniu 1965 r. 
Z czasem czołg ten został zakupiony jeszcze przez 10 innych
armii.
Produkcję Leoparda 1 zakończono w 1979 r. Podjęto ją na nowo
na początku
1981 r.w związku z zamówieniami Grecji i Turcji.
Czołg jest zbudowany w najpowszechniejszym obecnie układzie
konstrukcyjnym: przedział kierowania zaprojektowano z przodu
(kierowca po prawej stronie), bojowy w środkowej części kadłuba,
a napędowy
z tyłu.
Uzbrojenie podstawowe stanowi 105 mm armata L7A3 (licencja
brytyjskiej firmy
Royal Ordnance Factory) o bruzdowanym przewodzie lufy.
Jest ona stabilizowana w dwóch płaszczyznach za pomocą układów
elektro-hydraulicznych.
Uzbrojenie dodatkowe stanowią dwa karabiny maszynowe MG3 kalibru
7.62 mm.
Jeden jest sprzężony z armatą, drugi (przeciwlotniczy) jest
zamontowany na wieży.
Poza tym instaluje się osiem (2 x 4) wyrzutni granatów dymnych.
Liczba przewożonych nabojów do armaty 60 szt., do karabinu
kalibru 7.62 mm 5500 szt.
Do strzelania z armaty stosowana jest standardowa amunicja NATO.
Większość nabojów armatnich (57) umieszczono w kadłubie, a
pozostałe 3 w wieży
są przeznaczone do natychmiastowego użycia.
Firma Krauss-Maffei oferuje (zgodnie z życzeniami odbiorcy)
alternatywne wyposażenie
czołgu w systemy kierowania ogniem, oraz systemy obserwacji
nocnej
Silnik MB838 Ca-M500 (niemieckiej firmy MTU) o pojemności 37.4
dm3
osiąga moc 610 kW przy 220 obr/min. Jest to jednostka dziesićciocylindrowa,
o zapłonie samoczynnym, w układzie V-90, z turbodoładowaniem,
chłodzona cieczą.
Hydromechaniczny układ napędowy 4HP-250 wykonano w postaci
zintegrowanego bloku.
Zawiera on m.in. przekładnię hydrokinetyczną ze sprzćglem
blokującym, planetarną
skrzynią biegów i dwupromieniowy (na każdym biegu) mechanizmem
skrętu.
Wymiana całego bloku trwa ok. 20 minut.Liczba biegów- 4 przodu,
2 wstecz.
Zawieszenie indywidualne zawiera 14 wałków skrętnych wraz z
wahaczami oraz
10 amortyzatorów hydraulicznych {montowanych przy 1-, 2-, 3-, 6-,
7-ej parze
kół nośnych).Kadłub wykonano ze spawanych płyt pancernych o
zróżnicowanej
grubości i geometrii.
Wieża jest starannie ukształtowanym odlewem staliwnym.
Czołg pokryto specjalną farbą rozpraszającą promienie
podczerwone oraz wyposażono 
w system ochrony przed skutkami użycia broni masowego rażenia i
automatyczny
układ przeciwpożarowy.
W ciągu czternastu lat produkcji (1965-1979) Leopard 1 był
stale modyfikowany.
Jego kolejne modernizacje, oznaczone m.in. Leopard 1A1A1, 1A2, 1A3,
1A4
różniłyy się przede wszystkim opancerzeniem, systemami
kierowania ogniem i
wyposażeniem dodatkowym.
Najpoważniejszych zmian dokonano w odmianie Leopard 1A3, która
charakteryzowała
się wszystkimi udoskonaleniami Leoparda 1A1A1 (opancerzenie
grodziowe,
termiczna osłona lufy, system stabilizacji armaty, nowe gąsienice,
zmodyfikowane
włazy w wieży oraz zmodernizowany osprzęt do pokonywania
przeszkód wodnych)
i Leoparda 1A2 (zmodyfikowany układ wydechowy, udoskonalony układ
ochrony
przed bronią masowego rażenia oraz pasywne przyrządy dowódcy
i kierowcy
do prowadzenia obserwacji w nocy) oraz nową konstrukcję wieży,
wykonanej
z pancernych płyt spawanych.
Ostatnim modelem produkcyjnym czołgu Leopard 1 była wersja
Leopard 1A4,
podobna do A3, ale wyposażona w nowy komputerowy system
kierowania ogniem,
panoramiczny stabilizowany przyrząd obserwacyjny dowódcy. nowy
celownik
działonowego NZP300, oraz pasywne dzienno-nocne (PZB200) przyrządy
obserwacyjno-celownicze.
Oprócz wvmienionvch typów czołgu Leopard 1 w niektórych
armiach znajdują się czołgi,
których wyposażenie różni sić nieco od opisanych modeli
niemieckich.
Np. wersja belgijska charakteryzuje się nowym systemem
kierowania
ogniem SABCA (m.in. z układem zgrywania osi armaty z osią
celownika), a wozy
australijskie wzbogacono o zestaw tropikalny ułatwiający
eksploatację w specyficznych
warunkach klimatycznych tego kraju. Z kolei Leopardy 1 armii
holenderskiej
wyposażone są w inne radiostacje, holenderskie wyrzutnie granatów
dymnych,
amerykański system stabilizacji armaty ze zmodyfikowanym
celownikiem
optycznym oraz zmienionym karabinem maszynowym kalibru 12.7 mm {M2HB
Browning)
do obrony przeciwlotniczej.
Dane taktyczno- techniczne czołgu Leopard 1 :
Załoga- 4 osoby
Masa- 40 000 kg
Długość z lufą do przodu- 9.54 m
Długość kadłuba- 7,09 m
Szerokość całkowita bez fartuchów bocznych- 3,25 m
Wysokość do stropu wieży- 2,62 m
Prześwit- 0.44 m
Max. prędkość po drogach- 65 km/h 
Max. prędkośćw terenie- ok. 25 km/h
Zapas paliwa- 985 dm3
Zasięg maks. po drogach- ok. 600 km
Zużycie paliwa po drogach utwardzonych- ok. 180 dm3/h
Zużycie paliwa w terenie- ok. 240 dm3/h
Kąt ostrzału armaty w płaszczyźnie pionowej- -9-+2 stopni
Kąt ostrzału armaty w płaszczyźnie poziomej- 360 stopni
Zdolność pokonywania ścianek o wysokości- 1,15 m
Zdolność pokonywania rowy o szerokości- 3 m
Zdolność pokonywania brodów o głębokości bez przygotowania-
1,20 m
Zdolność pokonywania brodów o głębokości z przygotowaniem-
2,25 m
Głębokie przeszkody wodne- do 4 m
Silnik : MB838
Ca-M500 V-90, z turbodoładowaniem
Moc- 610 kW przy 220 obr/min.
Uzbrojenie:
- armata 105 mm L7A3 o bruzdowanym przewodzie lufy,
szybkostrzelność- 9 strz/min
- karabin maszynowy MG3 kal. 7.62 mm., sprzężony z armatą,
- karabin maszynowy MG3 kal. 7.62 mm.(przeciwlotniczy),
zamontowany na wieży.