Oficjalne przekazanie Luchsów armii odbyło się 4 IX
1975 r.
Kadłub Luchsa zbudowany jest ze spawanych płyt pancernych
wykonanych
ze stali stopowej. Chroni on załogę i żywotne podzespoły
pojazdu przed
pociskami broni strzeleckiej i odłamkami pocisków
artyleryjskich.
Jego płyta czołowa zabezpiecza przed uderzeniami pocisków o
kalibrze
do 20 mm.
W celu ułatwienia obsługi najważniejszych urządzeń wozu, w
kadłubie znajduje
się 12 otworów zamykanych pancernymi pokrywami. W przedniej części
pojazdu, po lewej stronie znajduje się stanowisko kierowcy głównego,
w środku
wieża, natomiast z tyłu jest miejsce dla drugiego kierowcy, pełniącego
także
funkcje radiooperatora. Jeśli Luchs zostanie zauważony, ma on
możliwość natychmiastowego
wycofania się. Nie musi on wykonywać zakrętu o 180°, który mógłby
mu zająć wiele
cennych sekund, a wróg miałby dużą szansę jego zniszczenia.
Jeżeli pojazd zajmuje
ryzykowną pozycję, drugi kierowca jest cały czas gotowy do
odjazdu i po otrzymaniu
od kolegów sygnału natychmiast wycofuje on wóz ze strefy w której
został zauważony.
Jeśli pajazd jedzie do przodu, siedzi on tyłem do kierunku
jazdy. Wszystkie przedziały
są od siebie oddzielone ściankami działowymi. Kierowca główny
wchodzi na swoje miejsce
przez właz górny. Obserwację zapewniają mu 3 peryskopy. Środkowy
z nich można w
nocy zastąpić przyrządem noktowizyjnym.
Zaraz za kierowcą jest zainstalowana wieża TS-7. Zdecydowano się
na umieszczenie
jej w tym miejscu, w celu skrócenia martwego pola ostrzału
armaty w pionie. Dzięki temu
rozwiązaniu armata zajmująca skrajne dolne położenie, może
zwalezać cele znajdujące się
bardzo blisko przodu pojazdu. W wieży przewidziano dwa miejsca,
w lewej
części dla dowódcy, a w prawej dla działonowego. Obydwaj żołnierze
dysponują
jednoczęściowymi, otwieranymi do tyłu włazami.
Opancerzenie czołowe wieży jest odporne na pociski o kalibrze
do 20 mm.
W celu poprawienia warunków obserwacji dowódcy, lewa górna czoła
wieży została
w stosunku do prawej podwyższona o 80 mm. Uzbrojeniem głównym
Luchsa
jest 20 mm szybkostrzelna armata automatyczna Rheinmetall Mk 20
Rh 202.
Zasilanie armaty jest dwustronne(pierwsze egzemplarze nie miały
dwustronnego zasilania armaty).
W celu usuwania z wieży gazów prochowych, umieszczono w niej
urządzenia wentylacyjne.
Do celowania służą peryskopowe celowniki optyczne PE A-1.
Pojazd posiada również celownik
do celów przeciwlotniczych.Układ obracający wieżę i regulujący
położenie armaty w 
pionie jest hydrauliczny. Wiele elementów pochodzi z
analogicznego układu bwp
Marader.
Dodatkowym uzbrojeniem jest karabin maszynowywy MG-3 kalibru 7,62
mm,
montowany na wieży, z zakresem kątów ostrzału od +55° w
pionie i 360° w poziomie.
Luchs może być także wyposażony w system nawigacyjny FNA 4-15
z cyfrowym
przelicznikiem. Na początku eksploatacji Luchsa, do prowadzenia
ognia w nocy
stosowano noktowizor aktywny, reflektor wysyłający światło
białe lub
podczerwone,umieszczony po lewej stronie armaty.
W póżniejszym okresie jego zadania przejął wzmacniacz światła
szczątkowego
BM8025. Obecnie do obserwacji i w nocy, wóz może mieć kamerę;
która pracuje w
podczerwieni w zakresie 3-5 Hm. Luchs jest też wyposażony w
termowizor WBG-X,
o szerokim i wąskim polu widzenia (5x2,5°). Po obydwu stronach
wieży zamontowane
są 4 wyrzutnie granatów dymnych.
Zbiorniki paliwa są wyłożone materiałem samouszczelnijącym
przestrzeliny.
Układ jezdny Luchsa składa się z czterech osi z kołami
kierowanymi. Jego zawieszenie jest
niezależne i stanowią je drążki reakcyjne ze sprężynami śrubowymi
i amortyzatorami.
Luchs jest wyposażony w urządzenie przełaczające, które
automatycznie wybiera sposób
skręcania kół w zależności od prędkości jazdy. Takie rozwiązanie
zapewnia dobrą zwrotność
pojazdowi. Przestrzenie pomiędzy kołami Luchsa wypełniono
tworzywem sztucznym.
Stanowi to ochronę burt przed pociskami i zwiększa wyporność
podczas pływania.
Luchs pływa dzięki posiadaniu odpowiedniej wyporności, a w
wodzie wprawiają go w
ruch 2 czteropiórowe pędniki śrubowe, umieszczone z tyłu
pojazdu. W pojeździe są też
3 pompy zęzowe o łącznej wydajności 460 dm3/min.
Falochron zainstalowany z przodu wozu jest podnoszony na czas
przeprawy
siłownikiem hydraulicznym. Pojazd otrzymał także układ
ochrony ABC, charakteryzujący
się dwoma trybami działania, róýniącymi się wydajnoúcią (1,5
m3 lub 3m3 powietrza na minutę).
Źródło zasilania energii elektrycznej wozu to 6 akumulatorów,
połączonych w obwód o
napięciu 24V i pojemności 300Ah.
Dane techniczno- taktyczne :
Załoga- 4 żołnierzy
Układ jezdny- 8x8
Masa bojowa- 19 500 kg.
Moc jednostkowa- 20 KM/t
Dlugość- 7,74 m
Szerokość- 2,98 m
Wysokość do stropu kadłuba- 2,13 m
Prześwit-0,44 m
Maks. prędkość- 90 km/h
Maks. prdkość podczas pływania- 10 km/h
Pojemność zbiorników paliwa- 500 l
Zasięg- 800 km
Maks. wysokość przeszkody pionowej- 0,6 m
Maks. szerokość rowu- 1,9 m
Kąt ostrzału armaty w pionie od -15 do +80°
Silnik-
DaimlerBenz 4M403 VA, 10-cylindrowy, wielopaliwawy silnik
Maks. moc silnika- 390 KM(286kW)
Uzbrojenie :
- armata kal.20 mm
- karabin maszynowy MG-3 kal.7,62 mm
- 4 wyrzutnie granatów dymnych