Car Division (filia General Motors Corporation). Dodatkowo nadano mu nazwę
Little Bulldog, którą później zmieniono na Walker Bulldog - dla uczczenia pamięci
gen. W.W. Walkera, poległego w Korei w 1951 r. Poza USA czołg jest (lub był)
eksploatowany w blisko dwudziestu krajach, m.in. Austrii, Brazytii, Danii,
Japonii, Hiszpanii.
M-41 ma przedział kierowania w przedniej części kadłuba, bojowy - w środkowej,
a napędowy - w tylnej. Załoga składa się z 4 żołnierzy: kierowcy (po lewej stronie
kadłuba), dowódcy i działonwego (w prawej stonie wieży) oraz ładowniczego
(w lewej stronie wieży). Kadłub wykonano ze spawanych płyt pancernych, wieża zaś
jest kombinacją elementów spawanych i odlewanych.
Uzbrojenie podstawowe czołgu stanowi 76 mm armata M-32 (z przewodem bruzdowanym),
do której są stosowane naboje: odłamkowo-burzące, kumulacyjne, dymne, zapalające i
ćwiczebne (w latach 80. opracowano dodatkowo przeciwpancerny nabój podkalibrowy
z oddzielającym się sabotem, stabilizowany brzechwowo}. Armata nie ma układu stabilizacji.
Do jej naprowadzania w płaszczyźnie poziomej zastosowano układ elektryczny (w wersji
podstawowej, tj. M-41 ) oraz hydrauliczny (w późniejszych wersjach M-41 A1 i M-41 A2),
natomiast w płaszczyźnie pionowej - układ hydrauliczny (M-41 ) oraz mechaniczny.
Działonowy dysponuje celownikiem teleskopowym M-97A1 oraz obrotowym
peryskopem M-20A1. 5tanowisko dowódcy wyposażono w peryskop M-20A1
oraz pięć zwykłych peryskopów, zamocowanych na stałe w wieżyczce.
Uzbrojenie dodatkowe czołgu składa się z 7,62 mm sprzężonego karabinu maszynowego
M-1919A4E1 oraz 12,7 mm przeciwlotniczego karabinu maszynowego Browning M-2HB
(obsługiwany przez dowódcę czołgu).
M-41 ma silnik Continental AOS-895-3 o zapłonie iskrowym.
Jest to jednostka sześciocylindrowa, w układzie bokser, osiągająca moc około 370 kW
przy 2800 obr/min, chłodzona powietrzem, doładowana. Silnik współpracuje z układem
napędowym Allison CD-500-3, który zawiera m.in. przekładnię hydrokinetyczną,
hamulce i różnicowy mechanizm skrętu.
Podczas jazdy do przodu i do tyłu jest wykorzystywany tylko jeden bieg.
Gąsienicowy układ jezdny ma dziesięć (2x5) podwójnych kół nośnych z gumowymi bandażami,
dwa koła napędowe i napinające, szeúść(2x3) rolek podtrzymujących górną gałąź gąsienicy.
Indywidualne zawieszenie ma dziesięć wałków skrćtnych i wahaczy oraz sześć
hydraulicznych amortyzatorów teleskopowych. Te ostatnie są montowane przy pierwszej,
drugiej i piątej parze kół nośnych.
Standardowym wyposażeniem czołgu jest układ przeciwpożarowy (w układzie napędowym)
i podgrzewacz. Pojazd przystosowano do pokonywania głębokich przeszkód wodnych.
Na bazie M-41 zaprojektowano: samobieżny zestaw przeciwlotniczy M-42 Duster,
transporter opancerzony M-75, haubice samobieżne M-44 i M-52, bezzałogowy cel
zdalnie sterowany OM-41 oraz wiele wozów eksperymentalnych.
Ze względu na długoletnią eksploatację czołgu zrealizowano wiele programów jego
modernizacji,w wyniku których powstały amerykańskie wersje wozu oznaczone M-41 A1, A2 i A3.
Zasadnicze zmiany dotyczyły: przekonstruowania układów naprowadzania armaty, zwiększenia
liczby przewożonych nabojów (65 szt.), modernizacji silnika do standardu AOS-895-5
(wtrysk paliwa), zastosowania nocnych przyrządów obserwracyjnych, wprowadzenia prostych
elementów systemu kierowania ogniem. Także zagraniczni użytkownicy czołgu przeprowadzili
jego modernizację, a podstawowe zmiany dotyczyły: uzbrojenia (instalowano armatę kalibru
90 mm), silnika, układu napędowego i systemu kierowania ogniem.
Do najbardziej udanych wersji należy czołg M-41 GTI (skrót od German Tank Improvement),
opracowany przez niemieckie firmy GLS i Wegmann na zlecenie Tajlandii.
Zastosowano w nim: silnik MB 833 Aa-501 o zapłonie samoczynnym (moc - 330 kW),
dodatkową skrzynię biegów, system kierowania ogniem MOLF 41-2 (m.in. z komputerem,
dalmierzem laserowym i termowizorem), elektryczny układ stabilizacji armaty, układ ABC,
nowoczesny układ przeciwpożarowy, nowe wałki skrętne i amortyzatory, gąsienice Diehl,
wyrzutnie granatów dymnych; usprawniono układy elektryczne.
Zasięg jazdy czołgu wzrósł do 600 km.
