zakwalifikować do pojazdów wielozadaniowych, gdyż skonstruowano go
do wykonywania wielu zadań bojowych przy wykorzystaniu tych samych
wariantów.Pierwszy egzemplarz wozu powstał w 1985 roku.
Od tego czasu zademonstrowano kilka wersji ,od nieuzbrojonego
ambulansu, dowódczą, rozpoznawczą, do walki radioelektronicznej oraz z
innymi wyspecjalizowanymi systemami..
Podstawowym modelem rodziny Pandurów jest bezwieżowy transporter
opancerzony wyposażony w boczne stanowiska ogniowe dla desantu,
drzwi tylne i włazy w stropie kadłuba.
Pierwsze egzemplarze zostały zamówione przez armię austriacką, z myślą
o wykorzystaniu ich w misjach ONZ.Miały one podwyższony przedział desantowy,
mieszczący 8 żołnierzy oraz wieżyczkę dowódcy z podstawą dla 12,7mm
karabinu maszynowego M2 Browning. Spośród wielu wersji wieżowych
wozu są min.: Pandur MICV 127, z jednoosobową wieżą uzbrojoną w
dwa karabiny maszynowe kalibru 12,7mm i 7,62mm, i wóz z dwuosobową
wieżą uzbrojoną w 30mm armatę Mauser.
Steyr Pandur w wersji pojazdu wsparcia może być uzbrojony w kilka typów
armat kalibru 90mm.Całkowicie spawany kadłub (produkowany w dwóch
długościach) umożliwia zamontowanie różnorodnego uzbrojenia, np.:
możdzierza kal.81mm, strzelającego przez luk w stropie kadłuba, wieży z
wyrzutnią przeciwpancernych pocisków kierowanych orzaz wieży
przeciwlotniczej, uzbrojonej w armaty lub pociski kierowane.
