pojazdem opancerzonym skonstruowanym z myślą o eksporcie.
Wprowadzając go na rynek, firma Panhard osiągneła znaczący sukces,
gdyż sprzedała ponad 1000 pojazdów do około 26 krajów.
Wiele zespołów układu jezdnego i innych elementów wozu pochodzi z lekkiego
samochodu pancernego Panhard AML, produkowanego w tysiącach egzemplarzy.
Opracowanie transportera opancerzonego wymagało więc wykonania głównie
pancernego kadłuba i jego wyposażenia. W rezultacie powstał prosty, wytrzymały
i podatny na wszelkie modernizacje pojazd, majacy wielu użytkowników,
od momentu rozpoczęcia produkcji, w 1971 roku, do dnia dzisiejszego.
W toku produkcji Panhard M3 przeszedł kilka modyfikacji, lecz jego ogólny schemat
konstrukcyjny nie uległ zmianie. W związku z czym pojazd pozostał tylko opancerzonym
środkiem transportu ze stosunkowo słabym uzbrojeniem, zwykle w postaci 7,62 mm
karabinu maszynowego zamontowanego w niewielkiej wieżyczce lub na zewnętrznym
wsporniku. W wozie można zamontować równiez karabin maszynowy kalibru 12,7 mm
lub 20 mm armatę, lecz te opcje stosowano raczej rzadko.
Dziesięciu żołnierzy desantu ma do dyspozycji drzwi boczne i tylne oraz włazy w dachu,
a także otwory strzelnicze, wykonane po obu stronach kadłuba.
Zamiast żołnierzy desantu pojazd może przewozić ponad jedna tonę ładunku.
Transporter Panhard M3 występuje m,in, w wersji: M3/VTS - ambulansu,
M3/ULA wozu inżynieryjnego, M3IVPC - wozu dowodzenia, M3/VAT - ruchomego
warsztatu i M3NDA - samobieżnego lufowego zestawu przeciwlotniczego, uzbrojonego
w dwie armaty kalibru 20 mm i wyposażonego w stacje radioiokacyjną.
Ponadto jest wykorzystywany do przewożenia stacji radiolokacyjnych rozpoznania pola walki,
Produkcję Panharda M3 już zakończono na rzecz Panharda Buffalo.
