opracowany w 1959 r., przeznaczony dla pododdziałów rozpoznawczych
(BRDM - Bronirowannaja Razwiedywatielno-Dozornaja Maszina). Pojazd posiada charakterystyczne podwozie, złożone z czterech kół głównych oraz
czterech mniejszych kół pomocniczych, chowanych za pancerzem kadłuba i
opuszczanych podczas pokonywania przeszkód terenowych (podobne
rozwiązanie zastosowano w węgierskim samochodzie pancernym FUG).
Koła te opuszczane i podnoszone są za pomocą urządzenia hydraulicznego.
Napęd na wodzie zapewnia pędnik wodny. Pancerz BRDM -1: do 10 mm,
chroni przed działaniem pocisków broni strzeleckiej i odłamków artyleryjskich.
BRDM wyposażony jest także w urządzenia noktowizyjne, dzięki którym może operować
niezależnie od pory dnia. W LWP pojazdy te przyjęto do uzbrojenia w połowie lat
60-tych. W 1966 roku pojawiła się wersja rozwojowa - BRDM-2, która została
wyposażona w stałą wieżyczkę z dwoma karabinami maszynowymi, noktowizor i
aparaturę nawigacyjną. Pancerz BRDM -2: do 14 mm, chroni przed działaniem pocisków
broni strzeleckiej i odłamków artyleryjskich. BRDM-1 i BRDM-2 używane były w Albanii,
Algerii, Angoli, Beninie, Bułgarii, Republice ¦rodkowo-Afrykańskiej, Czadzie, Kongo, Egipcie,
Gwinei Równikowej, Etiopii, NRD, Gwinei, Iraku, Izraelu, Dżibuti, Libii,
Madagaskarze, Malawi, Mali, Mauretanii, Mongolii, Moroko, Mozambiku, Nikaragui,
Peru, PRL, Rumunii, Szeszelach, Somalii, Sudanie, Syrii, Tanzanii, Ugandzie,
Wietnamie, Jemenie, Jugosławii, Zambii, Zimbabwe, na Kubie, Wyspach Świętego
Tomasza, Wyspach Zielonego Przylądka i Węgrzech.
