Zastąpił on kołowego Panharda EBR 75 (8x8), który od roku 1950 był
podstawowym samochodem pancernym w armii francuskiej.
Panhard EBR 75 pod koniec lat 60. był już przestarzałą konstrukcj i
rozpisano konkurs na nowy pojazd. Z dwóch projektów - GIAT-a i Panharda - wybrano ten pierwszy.
Prace nad projektem rozpoczęto we wrześniu 1970 r. w Atelier de Construction d'Issy-les-Moulineaux. Pierwszy ogólny prototyp ukończono
rok póżniej. Pod koniec 1977 r. wyprodukowano 3 ostateczne prototypy i w
roku 1978 rozpoczęto produkcję w Atelier de Construction Roanne.
W roku następnym w wozy AMX-10RC wyposażono 2 Regiment de Hussard
w Sourdun. Do końca 1984 r. w 200 szt. pojazdów wyposażono francuskie
siły szybkiego reagowania FAR.
Armia francuska złożyła pierwotnie zamówienie na 525 wozów, ale z przyczyn
finansowych (ze względu na wszechstronność pojazd ten jest jednym z najdroższych
w swojej klasie) zmniejszono je do 300 szt., w zamian zamawiając samochody
pancerne Panhard ERC 90 F4 Sagaie (6x6). Obecnie (1993 r.) Francja dysponuje 350
wozami. Maroko posiada 1087 tych pojazdów, w wersji niepływającej,
przystosowanej do warunków pustynnych.
Kadłub jest aluminiowy, z przodu mieści się przedział kierowania, pośrodku
bojowy, a z tyłu napędowy. Potrafi pływać - napęd stanowią dwa pędniki wodne
umieszczone z tyłu po ubu bokach kadłuba i zapewniające prędkość 7,2 km/h.
Początkowe egzemplarze wozu posiadały silnik o mocy 205 kW, który w póżniejszych
wozach zastąpiono silnikiem o mocy 220 kW.
Armata posiada ona dwukomorowy hamulec wylotowy i osłonę termoizolacyjną
Wyposażona jest w zamek klinowy o ruchu pionowym z mechanizmem półautomatycznego
działania i oporopowrotnik hydropneumatyczny. Naprowadzanie armaty w
płaszczyżnie poziomej odbywa się elektrohydraulicznie lub ręcznie, a w pionowej
tylko ręcznie.Kąt ostrzału w pionie wynosi od -8° do +20°, w poziomie - 360°.
Do strzelania stosuje się naboje scalone z pociskami HEAT i HE, a od 1987 r.
również pociski APFSDS (3,8 kg, V pocz. - 1400 m/s), które z odl. 2,5 km
przebijają 360 mm pancerz.
Wóz rozpoznawczy AMX-10RC posiada wiele modyfikacji min.:
- AMX-10RAC - wóz rozpoznawczy z armatą kal. 90 mm;
- AMX-10RAA z podwójnie sprzężonymi armatami kal. 30 mm;
- AMX-10RTT - bojowy wóz piechoty
- AMX-10RP - prototypowy transporter opancerzony;
- AMX-10C - gąsienicowa wersja AMX-10RC.
Pojazd wyposażono w skomputeryzowany system kierowania ogniem GOTAC i zespół
dzienno-nocnych przyrządów celowniczych LLLTV f-my Thomson-CSF z kamerą tv po
lewej stronie wieży i monitorami dla dcy i działonowego. Wóz posiada system
osłony przed bronią ABC.
Zastosowano zawieszenie hydropneumatyczne, indywidualne. Dzięki temu kierowca
może dostosować prześwit pojazdu do warunków terenowych. System Messier
umożliwia jego zmianę od 210 mm do 600 mm (normalny prześwit w jeżdzie po drodze
wynosi 350 mm, a w terenie 470 mm). Zawieszenie można różnicować osobno dla
każdej z 4 stron pojazdu.
Do przenoszenia napędu na koła zastosowano system typu "H". Charakteryzuje się
on pojedynczym, centralnym mechanizmem różnicowym i półosiami biegnącymi po
bokach wozu do tyłu i do przodu. Napęd typu "H" daje wiele korzyści:
- zapobiego poślizgom prawego koła, przy poślizgu lewego i odwrotnie,
- pozwala obniżyć sylwetkę wozu, gdyż kierowca siedzi między wałami napędowymi,
a nie nad wałem,
- umożliwia kierowanie ślizgowe, stosowane w czołgach i AMX-10RC jest pierwszym
kołowym wozem bojowym z takim sposobem kierowania,
- wóz 6-kołowy może się poruszać ze zniszczonym jednym, dowolnym, kołem lub z
dwoma (jeśli nie są to koła przednie, tylne lub po tej samej stronie).
