D:\My polbox\0_base

Możesz dostawac powiadomienia o aktualizacji Piesków Pieseczków.
Wpisz swój adres e-mail i kliknij przycisk 'Join List'. Zaznacz też czy sie wpisujesz na listę czy wypisujesz.

Jak nauczyć psa czystości

Dawno, dawno temu właściciele psów "przyuczali" swoje psy do czystości - wpychali nos psa w 'wypadek' i rozgniewani krzyczeli, kiedy pieskowi znowu przydarzył sie wypadek na dywanie. Dzisiaj jesteśmy bardziej cywilizowani. Oto kilka wskazówek dla osób chcących nauczyć swojego psa załatwiania swoich spraw na dworze:

Po pierwsze, kup szczeniaka od hodowcy, który już rozpoczął proces uczenia psa czystości przez wypuszczanie piesków na dwór każdego ranka i po każdym posiłku, i chwalenie ich kiedy się tam załatwią. Dobrze, jeżeli hodowca nauczył pieski zachowywać czystość w miejscu, gdzie najczęściej przebywają, przez np. zamykanie w kojcu / klatce (przyp. tłum.: klatki i kojce dla psów są bardzo popularne w Stanach, gdyż pozwalają kontrolować psa 'na odległość'. Jeżeli nigdy ich nie widziałeś - przejdź się na jakąkolwiek wystawę psów rasowych). Szczenięta, które trzymane są w klatkach w hodowlach kojcowych, nastawionych na ilość a nie na jakość, często zmuszone są załatwiać swoje potrzeby właśnie w kojcu, miejscu, gdzie cały czas przebywają, które to przyzwyczajenie bardzo trudno wykorzenić.

Kup kojec lub klatkę, byś mógł zamknąć szczeniaka, kiesy nie jesteś w stanie go przypilnować. Jeżeli będziesz go trzymać w kuchni, nie będzie mógł siusiać na dywan w dużym pokoju - prosty fakt, który jakoś umyka właścicielom daremnie próbującym oduczyć psa załatwiania się w domu.

Podawaj pieskowi suchy pokarm, a najlepiej jeżeli będzie to ten sam, którego używał hodowca. Jeżeli ten pokarm jest niedostępny, poproś hodowcę o około 5kg i stopniowo przestawiaj malca na inny gatunek. Zacznij od mieszanki składającej się w trzech czwartych ze starego pożywienia i stopniowo zwiększaj ilość nowego do chwili, gdy szczenię jeść będzie już tylko pokarm docelowy. Unikaj pokarmu puszkowanego zanim nie nauczysz psa czystości. Wysoka zawartość wody w puszkach zmusza pęcherz do dodatkowej pracy, a dodatek koloryzujący, azotan sodu, może podziałać jak środek moczopędny, zwiększając częstość oddawania moczu. Tlenek żelaza, inny dodatek koloryzujący, może w razie 'wypadku' pozostawić plamy na dywanie .

Trzymaj szczeniaka w pokojach z podłogą wyłożoną kafelkami lub o innej łatwozmywalnej powierzchni, tak by nie rujnować dywanów i wykładzin.

Podawaj pokarm według regularnego rozkładu dnia i wychodź z pieskiem na dwór zaraz po posiłku.

Nie baw się z nim zanim się nie załatwi.

Jeżeli nie oddaje moczu ani kału w ciągu 10 minut, weź go z powrotem do domu, zamknij w kojcu na 10-15 minut i spróbuj znowu. Powtarzaj do chwili, gdy malcowi się uda i pochwal go tak, jakby właśnie wygrał złoty medal.

Na miejsce, gdzie się załatwia, prowadź go na smyczy, żeby nauczył się to robić pod twoją kontrolą.

Szczenięta nie brudzą w domu ze złośliwości czy głupoty. Brudzą, ponieważ nikt ich nie nauczył tego nie robić. Jeżeli szczenię właśnie siusia lub oddaje kał w domu, należy go natychmiast zabrać na dwór na 'swoje miejsce'. (Trzymaj smycz w pogotowiu)

Jeżeli piesek ma swoje stałe miejsce do załatwiania się - sprzątaj je. Czystość zapobiega rozprzestrzenianiu się chorób wirusowych, infekcji i robaczyc, likwiduje niemiły zapach, ktory może zyskać ci niechęć sąsiadów.

Musisz zdać sobie sprawę, że szczenię powinno mieć rozkład dnia, że powinno wychodzić zaraz przed pójściem spać i zaraz po przebudzeniu a także po posiłkach i każdej drzemce, i że powinieneś je chwalić za każdym razem, gdy zrobi swoją powinność. Kiedy wyprowadzasz pieska, nie baw się z nim, ani nie pozwalaj tego robić dzieciom. Wszystko po kolei. Jeżeli nie zrobi swojego, weź go z powrotem do domu, przetrzymaj w kojcu i spróbuj znowu. Większość szczeniąt nie zabrudzi swojego kojca.

Niepowodzenie w nauce czystości jest błędem człowieka - nie szczeniaka. Pies nie rozumie, że dywan służy do chodzenia po nim a nie do wypróżniania na niego. Jeżeli ośmioletni Staś słyszy, że ma wyprowadzić Kubę zaraz po tym jak skończy obiad, a właśnie ogląda telewizję i mówi "za chwilę", albo w ogóle puszcza to mimo uszu, i jeżeli Kuba wtedy robi kupę na podłogę - to nie jest wina szczeniaka. To również nie jest wina dziecka. Mama albo tata próbowali pójść na skróty i złożyć na barki dziecka odpowiedzialność za zachowanie psa - a to nigdy się nie udaje.

Nigdy nie karaj za wpadkę. Dopiero, gdy jesteś całkiem pewny, że szczenię rozumie, gdzie się ma załatwiać, możesz go besztać, lecz nigdy nie bić, krzyczeć czy pchać jego nos w nieczystości. Uprzątnij to miejsce, najlepiej z użyciem enzymatycznego środka likwidującego zapachy. (Jeżeli pozostawi się tam zapach, pies odnajdzie to miejsce, nawet jeśli człowiek nic nie czuje)

Jeżeli nie masz czasu ani cierpliwości do uczenia psa czystości w domu - kup lub weź ze schroniska psa, który jest już do tego przyuczony. Większość szczeniąt uczy się całkiem szybko (zwłaszcza, jeśli porównamy je z dziećmi, którym około dwóch lat lub więcej zabiera przejście od pieluch do zwykłych majtek) piszczeć lub drapać w drzwi, kiedy im sie coś zachce. Jeżeli szczenię uczy się szybko - już w wieku czterech miesięcy będzie wszystko robilo na dworze; szczenięciu trudniej się uczącemu zajmie to miesiąc-dwa więcej.

Jeżeli szczenię ma cztery - pięć miesięcy, a nadal zdarzają mu się regularne wpadki w domu, upewnij się, czy czasem nie ma infekcji pęcherza, czy nie męczą go pasożyty jelitowe lub jakiś inny problem natury zdrowotnej nie jest powodem tego, że nie potrafi zasygnalizować, że chce wyjść. Potem jednak musisz podwoić wysiłki, by nauczyć je tego, co chcesz żeby umiał.