Otyłość

Możesz dostawac powiadomienia o aktualizacji Piesków Pieseczków.
Wpisz swój adres e-mail i kliknij przycisk 'Join List'. Zaznacz też czy sie wpisujesz na listę czy wypisujesz.

Otyłość u psów

Otyłość stanowi jeden z poważniejszych problemów u psów trzymanych w domu

Otyłość u psów stanowi poważną przypadłość zdrowotną i jest winą właściciela. Otyłe psy narażone są na większe ryzyko podczas zabiegów, łatwiej ulegają kontuzjom a ich serce, płuca, wątroba, nerki i stawy poddawane są większym obciążeniom. Tłuszcz wywołuje komplikacje podczas chorób, zranień i zabiegów, a także obciąża ciało. Według Puriny, producenta żywności dla psów, otyłość wiąże się z następującymi problemami zdrowotnymi: obciążenie kośćca, schorzenia sercowo-płucne, zakłócenie normalnych funkcji rozrodczych oraz porodów, komplikacje cukrzycowe, trudności w regulacji ciepłoty ciała, oraz potencjalne zapalenie trzystki. Zabiegi operacyjne trwają dłużej jeśli lekarz musi przedrzeć się przez warstwy tłuszczu. Otyłość komplikuje też terapię lekową, narkozę oraz sam powrót do zdrowia.

Niektóre rasy mają skłonność do otyłości i wymagają poświęcenia im specjalnej uwagi, by pozostały szczupłe i zdrowe, jednakże większość zwierzaków tyje ponieważ ich właściciele nie potrafią im powiedzieć nie. Wszystko, co Saba musi zrobić, to zadrzeć głowę, nadac oczom odpowiedni wyraz i podnieść łapę, a pan Jones poda jej wszystko, za wyjątkiem kotleta - a i tak jego resztki da jej później.

Pies jest oportunistycznym śmieciarzem. Wcześnie uczy się, które guziki trzeba nacisnąć i naciska je często. Na dźwięk otwieranej lodówki lub puszki potrafi wyglądać na wygłodzonego i opuszczonego . Zaje się na śmierć jeśli mu na to pozwolić, więc musisz być czujny.

Według Puriny, w przybliżeniu 25-30% psów cierpi na otyłość lub jest nią zagrożone. Psy tyją ponieważ pochłaniają więcej kalorii, niż są w stanie przyswoić.

Każdy właściciel może kontrolować wagę swojego psa kiedy zda sobie sprawę z tego, że jedzenie nie zastępuje poświęcenia uwagi, ani nie jest lekarstwem na poczucie winy i że pojęcie 'miłość pełna wyrzeczeń' może i powinno odnosić się do tego związku. Właściciel, który nie może oprzeć się proszącym oczom Puszka, kiedy w pobliżu pojawia się jedzenie, jest osobą przyczyniającą się do jego otyłości i być może skraca mu życie. Właściciel, który nie potrafi się dźwignąć, by zapewnić Aresowi kilka godzin wybiegu tygodniowo jest osobą przyczyniającą się do jego otyłości i być może skraca mu życie.

Pracująca dla Puriny naukowiec Dottie La Flamme, lekarz weterynarii oraz lekarz medycyny, opracowała system, który pomaga zidentyfikować potencjalną otyłość u zwierzęcia. Ten dziewięciopunktowy system oceny określa kondycję idealną jako taką, w której żebra psa są łatwo wyczuwalne a talia i podkasanie (miejsce między klatką piersiową a tylną częścią ciała) zauważalne, ale nie wydatne. Żebra psa w kondycji idealnej mają cienką warstwę tłuszczu.

Wychudzony: Żebra, biodra i pozostałe kości wystają i są widoczne ze znacznej odległości. Wychudzone psy wykazują utratę zarówno tkanki mięśniowej jak i tłuszczu.

Bardzo chudy: Krok wyżej od wychudzonego; kości sa widoczne ale nie tak wydatne a utrata masy mięśniowej nieznaczna.

Chudy: Żebra i kręgosłup widoczny, kości miednicy wystające (niektóre rasy są z natury chude, więc nie daj się nabrac na kościsty wygląd chartów). Talia i podkasanie wyraźne.

Z niedowagą: trochę tłuszczu na żebrach, widoczna talia i podkasanie brzucha.

Idealny: Żebra łatwo wyczuwalne, pokryte ciennką warstwą tłuszczu. Talia i podkasanie wyraźne jednak nie przesadne.

Z nadwagą: Żebra z widoczną warstwą tłuszczu; talia i podkasanie widoczne, lecz nie wyraźne.

Ciężki: Żebra pokryte grubą warstwą tłuszczu a jego widoczne warstwy pojawiają się na kręgsłupie i u nasady ogona. Talii brak lub jest ledwo widoczna.

Otyły: Gruba warstwa tłuszczu całkowicie przesłania żebra, na kręgosłupie i u nasady ogona pojawiają się grube złady tłuszczu. Talia i podkasanie zanika.

Patologicznie otyły: Masywne zwały tłuszczu odkładają się na piersiach, wzdłuż kręgosłupa i wokół nasady ogona. Brak talii i podkasania. Brzuch wystaje, a warstwy tłuszczu gromadzą się na kończynach i szyi.

Podkasanie to, patrząc na psa z boku, okolica za klatką piersiową, a przed kończynami tylnymi. Głębokość podkasania zależy od rasy; charty są głęboko podkasane, u większości ras podkasanie jest umiarkowane, parę ma podkasanie ledwo dostrzegalne.

Talia psa to okolica za klatką piersiową, patrząc z góry.

Jeśli oszacujesz kondycję psa tą metodą i stwierdzisz, że być może ma kłopoty, umów się z weterynarzem na badanie, po dietę oraz plan ćwiczeń. Każdy pies ma inne zapotrzebowanie na kalorie, w zależności od rasy, wieku, poziomu aktywności i zwyczajów żywieniowych. Labradory, pudle i sznaucery miniaturowe oraz cocker spaniele wydają się być wyjątkowo skłonne do otyłości.

Charakterystyka rasy musi być oczywiście wzięta pod uwagę, ponieważ pewne rasy w swej kondycji idealnej mają bardziej wyraźne żebra i podkasanie . W zasadzie jednak psy z wystającymi kośćmi i wrażeniem braku mięśni są za chude.

Właściciel psa może natychmiast przejąć kontrolę nad sytuacją:

Po pierwsze, oceń kondycję psa. Jeśli wydaje się za chudy, udaj się do weterynarza na badanie, aby stwierdzić przyczynę i rozmiar problemu. Jeśli wydaje się za gruby, również odwiedź lecznicę i zrewiduj program żywienia oraz wybieg psa.

Podawaj psu właściwe smakołyki. Jeśli nie potrafisz się powstrzymać, żeby nie dać Kluseczce wieczornej przekąski, wypróbuj marchewkę, popcorn bez tłuszczu, plasterki jabłka lub pomarańczy, precle, winogrona bezpestkowe, kawałki banana zamiast chipsów, pizzy lub lodów. Zmniejsz nieco posiłki jeśli po prostu nie możesz odmówić tym proszącym oczom.

Zorganizuj dłuższy wybieg kilka razy w tygodniu. Długie spacery, zabawy lub wytężone okresy ćwiczeń z posłuszeństwa utrzymają mięśnie i ciało w dobrym stanie. Wypuszczenie do ogrodu nie wystarcza; mimo, że pies będzie biegał wzdłuż ogrodzenia, jeśli trafi się przechodzień, w zasadzie jest on tak samo leniwy jak człowiek i nie będzie biegał po prostu dla sportu. Ale już dwa psy razem będą zazwyczaj biegać i się bawić, tym samym nawzajem pobudzając się do ruchu.

Kontroluj zawartość tłuszczu w pożywieniu, które podajesz. Tłuszcze są źródłem energii; jeśli ta energia nie zostanie zużyta, tłuszcze zwyczajnie dodadzą niepotrzebne kalorie. Zawartość tłuszczu w suchym pożywieniu powinna wynosić 12-16 procent, przy założeniu, że psy mające mało ruchu dostają mniejszą zawartość procentową od psów aktywnych ruchowo.

Bądź ostrożny z dodatkami kondycyjnymi. Niektórzy weterynarze, hodowcy i szkoleniowce polecają łyżeczkę lub dwie oleju roślinnego do granulatu, jeśłi pies ma przesuszony włos, jednak dodaje to jedynie niepotrzebne kalorie. Lepiej będzie dla psa, jeśli dostawać będzie pokarm z wystarczająca ilością kwasów tłuszczowych lub nawet dodatkowo witaminę E. Należy pamiętać, że sucha skóra i swędzenie może być spowodowane przez alergie nie mające nic wspólnego z dietą; jeśli pies się dużo drapie i nie ma pcheł, dobrze jest odwiedzić lecznicę.

Jeśli masz szczeniaka, zacznij od prawidłowego żywienia. Podawaj mu zbilansowane pożywienie 2-3 razy dziennie.

Zabieraj miskę po piętnastu minutach, nawet jeśli nie jest jeszcze wylizana do czysta. Niech szczeniak będzie nieco chudy, zwłaszcza jeśli jego rasa podatna jest na choroby kośćca, takie jak dysplazja stawów biodrowych lub schorzenia kolan i łokci. Zaprzestań podawania pokarmu dla szczeniąt przed ukończeniem szóstego miesiąca życia, aby utrzymywać jego wzrost pod kontrolą.

Nie zostawiaj razem dzieci i szczeniaka podczas posiłków; pies z pewnością będzie miał ucztę z wszystkiego, czego dziecko nie będzie chciało zjeść, jak i z tego, co zjeść będzie chciało. Izolacja w tym czasie pozwoli wyeliminować walkę o pożywienie, która skończyć się może ugryzieniem.

Aby uniknąć grzebania w śmieciach, trzymaj je poza zasięgiem psa, a jeśli twój pies lubi kraść jedzenie ze stołu, również je chowaj.

Jeśli pies już ma niewielką nadwagę, pomóc może zmniejszenie nieco jego dziennej racji lub przejście na pokarm dla psów mało aktywnych. Jeśli jednak jest już znacznie otyły - lub jeśli podejrzewasz, że tak jest - nie zaczynaj odchudzania bez konsultacji z weterynarzem. Jest to szczególnie ważne u psów małych: u psiaków o masie ciała poniżej pięciu kilogramów mogą wystąpić komplikacje przy ograniczeniu diety, a to dlatego, iż zazwyczaj mają szybki metabolizm i błyskawicznie rozpraszają ciepło, co prowadzi do zbyt gwałtownego spadku wagi.