Wpisz się do Księgi Gości
Poczytaj wpisy
Tłumaczenie Agnieszka Krysiak
Wszystkie prawa zastrzeżone 1998
Copyright 1997 by Canis Major Publications - used with permission
Agnieszka Krysiak ( shout@free.polbox.pl )
Chosen articles from Dog Owner's Guide
Norma Benett Woolf
Pinczer miniaturowy
Król miniaturek czyli błazen nadworny - tycia potęga
Wprowadzenie
Jeżeli zarważasz zakup miniaturowego pinczerka, możesz spokojnie zapomnieć o panującym wyobrażeniu wydelikaconych i rozpieszczanych psów miniaturek. Ten filigranowy piesek ma organizm ze stali oraz 'diabelską' naturkę, co w sumie doprowadzić może właściciela do łez bezsilności, albowiem jeżeli pozwoli mu się rządzić całym domem, z pewnością to wykorzysta.
W odróżnieniu do pudla miniaturki, który stanowi pomniejszoną wersję pudla standardowego, pinczerek nie jest pomniejszeniem czegokolwiek, a już zwłaszcza o wiele większego dobermana. Oba psy mogą się wywodzić od niemieckiego pinczera, średniej wielkości, czarnego podpalanego psa, trzymanego do zwalczania gryzoni, lecz tu pokrewieństwo się kończy. Krew dobermana ma w sobie rottweilera i być może black and tan terriera. Pinczer miniaturowy podobno wywodzi się z krzyżówek ras tak różnych jak jamnik i charcik włoski.
Część zamieszania co do pochodzenia pochodzi od słowa 'pinczer', które jest określeniem opisowym, podobnie jak 'terier' lub 'seter', i oznacza metodę pracy psa, a nie jego pochodzenie. W języku niemieckim 'pinczer' znaczy 'szczypacz' i wywodzi się ze zwyczaju skakania i zaciekłego 'podszczypywania' ofiary. Niemiecka rodzina pinczerów zawiera także affenpinschera, miniaturową rasę psów o szorstkiej sierści, oraz szczucery. Nazwa może też wywodzić się z angielskiego 'pincher'.
Pinczer miniaturowy nie jest również spokrewniony z manchester terrierem w żadnej z jego odmian. Manchester terrier jest rasą angielską, pinczer pochodzi z Niemiec.
Więc co to w końcu jest pinczer miniaturowy? Jest to maleńki piesek o eleganckim zachowaniu, psotnik z poczuciem humoru, energiczny pies o żywiołowej osobowiości, która rozjaśnia życie właściciela, a czasami przyprawia go o apopleksję. Wyhodowano go do oczyszczania kuchni z myszy i szczurów, więc nasz maluch potrafi być w razie potrzeby zaciekłym wojownikiem lub kapryśnie zaczepliwy.
Krótko mówiąc, według hodowców i posiadaczy tych psów, pinczer miniaturowy nie jest dla każdego.
Pinczer miniaturowy był na 23 miejscu wśród miotów zarejestrowanych w American Kennel Club przy 7650 miotach w 1993, w porównaniu do 6889 rok wcześniej. Rasa zajęła 29 miejsca w rejestracji osobników przy 14,987 w 1993, w porównaniu z 13,353 w 1992. Wzrost ten można przypisać kilku czynnikom, włączając w to wzrosta psa, idealny do mieszkań, oraz krążące powiedzenie wśród hodowców i właścicieli, że piesek ten urzeka, "po prostu nie można mieć tylko jednego".
Wygląd zewnętrzny
Pinczer miniaturowy osiąga wrost między 25,5 a 30,5 cm, przy czym za idealny wzrost przyjmuje się 28-29cm. Psy niższe niż 25,5cm lub wyższe niż 30,5cm podlegają dyskwalifikacji na ringu wystawowym. Sylwetka psa mieści się w planie kwadratu, suki mogą być nieco dłuższe niż wysokie.
Całkowity obraz pinczera to wyrafinowana elegancja, zarówno gdy stoi w miejscu jaki i gdy się porusza. Mocna, lecz nie przeciążona głowa, lekko wygięta szyja, prosta linia grzbietowa oraz eleganckie, dobrze umięśnione ciało nadają pieskowi wygląd mocy w lilipucim opakowaniu. Włos jest gładki, twardy, prosty i lśniący o maści jednolicie rudej, sarniej (z mieszanym czarnym włosem), czarnej podpalanej lub czekoladowej podpalanej. Podpalanie jest wyraźnie zaznaczone, nie rozmazane i znajduje się na policzkach, wargach, żuchwie, na podgardlu, na łapach i śródręczu z przodu, na dole i na wewnętrznej stronie tylnych nóg, oraz w postaci bliźniaczych znaczeń ponad oczyma i na piersi. Małe białe plamki, nie przekraczające wielkością centymetra są dopuszczalne. Psa dyskwalifikuje jakakolkwiek inna barwa i rozkład umaszczenia, podobnie jak czarne lub czekoladowe plamki na podpalaniu. Owe plamki występują u manchester terriera, u pinczera są całkowicie zakazane.
Uszy pinczera miniaturowego zazwyczaj się kopiuje (przycina), lecz można pozostawić je naturalne. Ogon przycinany jest zawsze.
Wysoko podnoszone łapy w chodzie uzupełniają obraz gracji i stylu, przypominając obserwatorowi rzucający się w oczy chód koni hackney, które ciągnęły powozy dam i gentlemenów z wyższych sfer. Umiarkowane kątowanie ramienia oraz dobry wysięg przednich łap, razem z silnymi kończynami tylnymi, daje naturalnie ekstrawagancki kłus.
Temperament
Wzorzec rasy charakteryzuje temperament pinczera słowami: "nieustraszenie żywotny, całkowicie opanowany oraz żywiołowa prezencja". Cechy te często powodują problemy u niczego nie spodziewającego się właściciela psa.
- Nie jest to typowy kanapowiec, - pisze Michelle Lowell w Your Purebred Puppy. - Jeśli będzie się mu nadskakiwać, może stać się tyranem, wobec czego rozpieszczanie nie jest wskazane".
"W tym maleńkim opakowaniu powinieneś znaleźć dynamit - jeśli nie, to coś jest nie w porządku" - głosi ulotka Amerykańskiego Klubu Pinczera Miniaturowego.
Pinczer miniaturowy jest ciekawski, podejrzliwy w stosunku do obcych, pełen wigoru, ciekawski, dociekliwy, zabawny, nieustraszony, energiczny i ciekawski. Wymknie się z zamknięcia w miarę możliwości, by zaspokoić swoją ciekawość oraz potrzebę ruchu.
Hodowcy piczera zalecają nabywanie ogrodowych kojców z przykryciem, ponieważ piesek ten potrafi wyskoczyć z niego w mgnieniu oka i zniknąć zanim człowiek zareaguje. Pinczerki są tak szybkie, że nie wolno im nigdy pozwalać na swobodne bieganie poza ogrodzeniem, chyba, że prowadzi się je na długiej smyczy. Należy też uważać przy otwieraniu drzwi, gdyż chętnie skorzysta z okazji, by wyruszyć na wycieczkę.
Pomimo faktu, iż jest to twarda i ostrożna rasa, nie jest w stanie znieść przepychanek z hałaśliwymi dziećmi. I chociaż może przeskakiwać z kanapy na krzesło, podłogę i z powrotem, pinczerek nie jest wystarczająco wytrzymały na brutalne traktowanie. Dobrze jednak znosi zabawę z dziećmi starszymi i dobrze wychowanymi.
Pinczer może sobie i być Królem Miniaturek, lecz musi się nauczyć już we wczesnym wieku, że nie jest Królem Na Włościach. Prawdopodobnie najważniejszymi lekcjami będą dla niego chodzenie na smyczy, przychodzenie na zawołanie i stanie na stole. Ponieważ szkolenie posłuszeństwa to konieczność, właściciel równie dobrze może zacząć pracować w kierunku uzyskania tytułów w konkursach posłuszeństwa. Shirley Meyers i Paula Lacker, hodowczynie pinczerów, szkolą i biorą udział w zawodach posłuszeństwa. Meyers pracuje zCharm, swoją championką, w kierunku tytułu psa użytkowego. Mają już tytuł Companion Dog Excellent.
Kluczowe słowa w szkoleniu pinczera to stanowczość, wytrwałość, konsekwencja i delikatność. Żadnych brutanych kar i żadnych "Ale on jest taki słodki (mały). Ja po prostu nie mogę go skarcić", albowiem obie te postawy skończą się katastrofą. Jak tylko pies zorientuje się, że nie nabierze cię swoimi błazeństwami, najprawdopodobniej szkolenie i okazja do sprawiania ci przyjemności zacznie go cieszyć. Z drugiej jednak strony Amerykański Klib Pinczera Miniaturowego ostrzega: "Typowe dla osobowości pinczera jest to, że im więcej się z niego śmieją, tym bardziej błaznuje!" Tak więc nie decyduj się na tą rasę, jeśli nie masz poczucia komizmu i nie lubisz kawałów.
Pinczer miniaturowy potrzebuje swojego własnego miejsca, gdzie można by go zamknąć, gdy nie jesteś w stanie mieć go na oku. A ponieważ z łatwością wspina się na meble - nawet stoły i szafki, jeśli bardzo chce - należy usunąć z jego zasięgu każdy przedmiot, króry mógłby porwać lub połknąć. Oznacza to chowanie szminek, długopisów i ołówków, landrynek, dziecięcych zabawek, grzebieni, spinaczy, monet itd. - jednym słowem, wszystkiego, co pies jest w stanie unieść.
Zdrowie i pielęgnacja
Pomimo swojego maleńkich rozmiarów i delikatnych kosteczek, pinczer miniaturowy jest odpornym, zdrowym pieskiem, bez większej ilości chorób genetycznych. Podatny jest na ogólny postępujący zanik siatkówki, dziedziczne schorzenie oczu, które prowadzi do ślepoty. Najwięcej jednak szkód wyrządzić może mu brutalne traktowanie przez dzieci, i nigdy nie powinno się go upuszczać z rąk, nawet z wysokości kanapy, chociaż sam potrafi z tej wysokości skoczyć.
Pielęgnacja szaty ogranicza się do minimum. Energiczne przetarcie gumową rękawicą lub ręcznikiem zapewnia błyszczącą sierść. Częste kąpiele nie są konieczne a mogą przesuszyć skórę. Można zamiast tego psa wycierać zwilżoną ściereczką. Pamiętaj by osuszyć psa przed każdym wyjściem na dwór.
Tak jak u innych ras, zęby należy utrzymywać w czystości a pazury przycinać.
Z powodu niewielkiego wzrostu, żywej natury i energicznego sposobu poruszania się, pinczer miniaturowy jest ulubieńcem sklepów zoologicznych. Przy okazji rozwiązania pewnej hodowli nastawionej wyłącznie na zyski sprzedano ostatno ponad 50 pinczerków. Pieski te można zmieścić na małej powierzchni. Jednakże nie mogą one poświęcić swoim szczeniętom należytej uwagi, którą małe potrzebują, by wyrosnąć na zrównoważonych ulubieńców całej rodziny. Ponadto małe psy hodowane w kojcach i klatkach, nie posiadające możliwości chodzenia po urozmaiconej powierzchni, zaznajamiania się z różnymi bodźcami wzrokowymi i słuchowymi, które spotyka się na codzień, lub też zwykłej nauki czystości - najprawdopodobniej wyrosną na psy bojaźliwe i strachliwe, które trudno będzie nauczyć prawidłowych zwyczająw rządzących wypróżnianiem się.
Pinczer miniaturowy kupiony u szanującego się hodowcy powinien być czysty, zdrowy i przyzwyczajony do towarzystwa innych psów i ludzi. Hodowca powinien pouczyć nabywcę co do pielęgnacji psa, szkolenia i zawsze być chętny do pomocy. Pinczerki, które nie będą wystawiane powinny zostać wysterylizowane, ponieważ hodowla tych piesków nie jest wcale łatwa a jedynie najlepsze osobniki powinny przekazać dalej swoje geny.
