Bannermania

 

up.gif (564 bytes)
middle1.gif (4264 bytes)
Pies i ja - artykuły z Dog Owner's Guide
Trawnik - tablica ogloszeniowa
Bopsiomazy - psia grafika
WebRing 'Polskie Psie Strony'
Nasze linki
Troszkę o mnie...
Lubią nas!
down.gif (567 bytes)

 

 

 

Możesz dostawac powiadomienia o aktualizacji Piesków Pieseczków.
Wpisz swój adres e-mail i kliknij przycisk 'Join List'. Zaznacz też czy sie wpisujesz na listę czy wypisujesz.

Zapisuję się Wypisuję się

 

 

Wpisz się do Księgi Gości
Poczytaj wpisy

 

 

 

Tłumaczenie Agnieszka Krysiak

Wszystkie prawa zastrzeżone 1998

Dog Owner's Guide

Copyright 1997 by Canis Major Publications - used with permission

Agnieszka Krysiak ( shout@free.polbox.pl )

Chosen articles from Dog Owner's Guide

Norma Bennett Woolf

Nowofundland czyli wodołaz

Łagodny olbrzym

 


Wstęp

Nowofundland, łagodny olbrzym pośród psów, jest psem uderzająco pięknym psem, który musi wywoływać zachwycone komentarze gdziekolwiek pojawi się ze swoim właścicielem. Będąc kochanym, oddanym towarzyszem, wodołach będzie bronił dzieci, przeciągał liście i chrust, ratował tonących oraz pomyślnie uczestniczył w próbach posłuszeństwa i tropienia.


Historia

Urodzony jako psi żeglarz, nowofundland - nowofunland stanowił standardowy element wyposażenia każdej łodzi rybackiej w nadmorskiej prowincji Kanady, od któej pochodzi nazwa rasy. Rybactwo zawsze było głównym przemysłem Nowej Funlandii, a psy ciągnęły sieci do morza i z powrotem. Wyciągały różne przedmioty oraz ludzi, którzy wpadli do morza. Zarówno w wodzie, jak i na lądzie, nowofundland był wystarczająco duży, by wyciągnąć tonącego człowieka lub przełamać lód, gdy rzucał się do lodowatego oceanu północy. Objętość płuc pozwalała mu przepływać duże odległości i pokonywać prądy oceaniczne.

Na koniec połowu, złapane ryby ładowano na wózek, a psa zaprzęgano, by zaciągnął ładunek do miasta. Inne nowofundlandy na wyspie ciągnęły wozy dostarczające mleko i pocztę.

Pochodzenie tej pracującej rasu jest przedmiotem dyskusji. Wikingowie oraz rybacy baskijscy przybywali na wyspę już w okolicach roku 1000 naszej ery i opisywali tubylców, którzy pracowali ramię w ramię z takimi psami aportującymi. Rasę, którą znamy dzisiaj, utworzono w Anglii, podczas, gdy wyspa Nowa Fundlandia niemal skazała ją na zagładę w 1780. Niedługo po I wojnie światowej wspaniały pies o imieniu Siki stał się nie tylko najsłynniejszym psem wystawowym w historii, lecz także najsłynniejszym reproduktorem rasy. Większość nowofundlandów na ringach wystawowych ma wśród swych przodków Sikiego.

Istnieje wiele legend o nowofundlandach ratujących ofiary dzięki dociągnięciu lin na tonący statek. Na wczesnych żaglowcach psy trzymano na 'wybiegu'. W przypadku, gdy podchodzono do lądu, a morze było zbyt wzburzone, pies ciągnął linę na ląd. Do towarzyszenia wyprawie Lewisa i Clarka wybrano nowofundlanda o imieniu Seaman (żeglarz), a Nana, opiekunka dzieci w oryginale "Piotrusia Pana", była Nowofundlandem.


Nowofundlandy a bernardyny

Naklejka sprzedawana przez Amerykański Klub Nowofundlanda głosi: "Nie, nie jestem czarnym bernardynem!"

Tak naprawdę to bernardyn wygląda jak nowofundland. Około 1860 bernardyny w hospicjum w Szwajcarii niemal wyginęły z powodu epidemii nosówki. Ponieważ obie rasy wyglądają podobnie, mnisi sprowadzili kilka nowofundlandów w celu odtworzenia swoich sławnych ratowników. Krzyżówki te doprowadziły do narodzin pierwszych długowłosych bernardynów, odmiany, która okazała się nieodpowiednia dla ratownictwa w śniegu, z powodu zbitego śniegu, który czepiał się włosa i obciążał psa. Do dnia dzisiejszego, kiedy w hospicjum urodzi się długowłosy bernardyn, odrzuca się go jako przejaw powrotu do nowofundlanda.

Psy świętego Bernarda i nowofundlandy są podobne, gdyż utworzono je do wykonywania podobnych prac. Obie rasy są wystarczająco duże, by uciągnąć człowieka. Samce nowofundlanda mają średnio 28" (71cm) w kłębie i ważą około 150 funtów (67 kg). Suki mają 25-26" (63,5-66cm) i ważą około 115 funtów (51,7kg). Poszczególne osobniki różnią się wymiarami, a symetria ma pierwszeństwo nad rozmiarem. Nowofundland różni się od bernardyna wieloma cechami dostosowanymi do pracy w wodzie. Powieki u nowofundlanda powinny być ciasno przylegające, by chronić oko przed wodą i infekcjami, bez trzeciej powieki, widocznej u bernardyna.

Opadające uszy nowofundlanda również chronią przed wodą, a bardzo obwisłe fafle (wargi) pozwalają mu oddychać, gdy płynie trzymając coś w pysku. Podczas gdy większość nowofundlandów jest czarna, dopuszcza się kolory recesywne - brązowy i miedziany (taki jak u setera irlandzkiego). Czarny i brązowy mieszają się z recesywnym genem rozcieńczającym i dają psy szare i kremowe. Jednolite maści mogą mieć białe plamki na piersiach, palcach i ogonie.

Inną kombinację kolorów stanowi landseer, biorący swą nazwę od artysty Sir Edwina Landseera, który przedstawił tego przepięknego czarno-białego psa na wielu swoich obrazach. Landseer jest białym psem z czarną głową, czarnym zadem i ogonem oraz regularnym czarnym siodłem na grzbiecie. Psy jednolicie wybarwione ze znaczeniami innymi niż białe dyskwalifikuje się na ringu.

Nowofundland ma sztywny, tłusty włos okrywowy o umiarkowanej długości oraz wełnisty podszerstek dostosowany do surowego klimatu jego ojczystej wyspy. Tłuszcz zatrzymuje wodę. Nowofundland może pływać godzinami, a mimo to pozostanie całkowicie suchy a jego skóra nie utraci ciepła. rasa ta ma łapy z błoną pławną i pływa żabką a nie pieskiem.


Nowofundland w pracy

Cechą charakterystyczną rasy jest jej łagodne usposobienie. Cecha ta w połączeniu z jego oddaniem i chęcią sprawienia przyjemności właścicielowi, sprawia, że z ras olbrzymich nowofundland jest najlepszy w ringu posłuszeństwa. W 1990 nowofundlandy zajęły trzecie miejsce pod względem uzyskanych tytułów z posłuszeństwo w grupie psów pracujących. Obecnie są dwa nowofundlandy - Championy Prób Posłuszeństwa - psy, które otrzymały najwyższy tytuł przyznawany za osiągi w ringu posłuszeństwa.

W dniu dzisiejszym Amerykański Klub Nowofundlanda zachęca właścicieli do utrzymania u psów instynktu pracy poprzez nadawanie tytułów zarówno w pracy w wodzie, jak i prób uciągu.

Aby uzyskać niższy stopień - Water Dog (WD) - Pies Wodny, oraz stopień wyższy - Water Rescue Dog (WRD) - Pies Ratownik, nowofundland musi wykonać szereg trudnych ćwiczeń polegających na ratowaniu życia i nieieniu pomocy w wodzie. Tutuł Draft Dog (DD) - Pies Pociągowy, uzyskać można za manewrowanie i ciągnięcie rozmaitych specjalnych urządzeń. Team Draft Dog (TDD) - Drużynowy Pies Pociągowy, pies dostaje za działanie w zespole dwóch lub więcej psów, wykonujących te same zadania, jak do tytułu DD. Wiele innych klubów ras przyjmuje próbę uciągu AKW.

Na koniec, propagując wszechstronność u nowofundlandów, AKW nadaje honorowy dyplom Versatile Newf (VN) - Wszechstronnego Nowofundlanda, każdemu psu, który uzyska tytuły: championa wystawowego AKC, Psa Towarzysza oraz AKW WRD i DD.


Jak znaleźć szczenię

Szczenięcia nowofundlanda nie powinno się kupować pod wpływem impulsu. Tak jak szczeniętom wielu ras nie można im się oprzeć. Na nieszczęście jednak, zbyt wiele nowofundlandów kończy w schroniskach lub na ulicy kiedy ten 'śliczny mały misiu' wyrasta na sześdziesięciokilowego psa, który nie przepuści basenowi. Nowofundlandy intensywnie linieją a dzięki obwisłym faflom mocno się ślinią i potrafią rozrzucać ślinę na odległość 6 metrów. Można je trzymać na dworze w nawet najzimniejszej temperaturze, ale wolą przebywać w domu, blisko rodziny, więc nie są rasą dla kogoś, kto strasznie dba o dom. Jeśli naprawdę chcesz kupić szczenię nowofundlanda, spróbuj najpierw odwiedzić hodowlę lub hodowcę, żeby osobiście zobaczyć jednego z tych olbrzymów. Spędź trochę czasu z dorosłym nowofundlandem, a potem dopiero zdecyduj, czy nadal jest to właściwy pies dla ciebie.

Odpowiedzialny hodowca nowofundlandów z radością cię powita u siebie i pisemnie da gwarancję braku dysplazji i innych wad wrodzonych, włączając w to wadę serca znaną jako zwężenie aorty podzastawkowe, popularną u tej rasy.

Nowofundland potrzebuje dokładnego czesania raz na tydzień (częściej podczas linienia), oraz sporo wybiegu. Inaczej będzie po prostu się wylegiwał, tracąc zdrowie a zyskując tłuszcz i stając się leniwym.

Jak tylko szczeniak dorośnie do swojej pierwszej szczepionki przeciw wściekliźnie, czas zapisać go na szkolenie. Będzie uwielbiał uczyć się jak cię można zadowolić. W ciągu kilku miesięcy wyrośnie na duże zwierzę pociągowe, zdolne uciągnąć 900 kilogramów, ale przez naukę posłuszeństwa nauczy się jak kontrolować swoją olbrzymią siłę i jak uważać, żeby nie zranić swoich ludzkich towarzyszy. Chociaż będzie rósł szybko i po roku może już ważyć 50kg lub więcej, nadal będzie szczeniakiem, ze szczenięcymi kośćmi, mięśniami i mózgiem, które potrzebują czasu na dojrzenie. Jak większość dużych ras, nie będzie w pełni dorosły aż do ukończenia przynajmniej dwóch lub trzech lat.

 


logo

Ta strona znajduje sie na serwerze Polbox On-Line Service
http://free.polbox.pl - bezplatne konta pocztowe oraz strony WWW